Transcript
Use with ChatGPT / Claude Auto-scroll A
گوینده توضیح می‌دهد چرا بعضی‌ها در کار منظم‌اند اما در زندگی شخصی همان نظم را ندارند. او مسئله را به یک تضاد ذهنی تبدیل می‌کند و مقدمه‌ای برای راه‌حل می‌چیند.
سلام به همگی من نسیم هستم و در این ویدیو می‌خوام در رابطه با این صحبت بکنم که چی میشه.ما بعضی وقتا یا خیلی وقتا توی کار آدم منظمی هستیم توی دانشگاه هرچی که استاد می‌خواد رو انجام میدیم ولی وقتی وارد زندگی شخصی خودمون میشیم کتابه که قراره بخونم باشگاه قراره برم زبان باید یاد بگیرم چیزایی کهبرای دل خودمه نه اینکه یه هدفی از بیرون منو مجبور کرده باشه این نظم رو اجرا نمی‌کنم آیا من آدم منظمی هستم؟اگر منظمم پس چرا شب که میام خونه کارهایی که می‌خوامو انجام نمیدم؟اگرم منظم نیستم پس چرا سر کار این نظم رو می‌تونم اجرا بکنم؟این یه تضادی رو توی ذهن ما به وجود میاره که می‌دونم خیلی وقتا تجربه کردین که بالاخره ما چه تیپ شخصیتی هستیم.حالا نکته‌ای که خیلی مهمه اینجا اینه که من حواسم باشه اینکه اینجا خودم رو قبل از هر چیزی ممکنه با این گول بزنم که ببین تو امروز سر کار خیلی مفید بودی حالا که اومدی خونه استراحت کن.
ببین امروز خیلی درس خوندی توی لب حالا که اومدی خونه استراحت کن یا امروز این کارا رو کردی هر چیزی که برای ما حس خوشایندی داشته و به چشم یکو یا یک کاری که خیلی سخت بوده میاد اینجامن باید حواسم به این باشه که من زندگی شخصیم رو از زندگی حرفه‌ایم باید جدا بکنم اینکه دانشجوی دکترا هستم اینکه یه شرکتی کار می‌کنم یا اینکه اصلاً یه سری تسکی رو در طول روز دارم انجام میدم اینمتفاوته با اینکه من در زندگی شخصی خودم چه هدفایی دارم؟چون خیلی از این چیزایی که می‌خوایم اگه من مثلاً میرم یه کتاب می‌خرم می‌خوام بخونم خب اینو برای زندگی خودم دارم می‌خونم نه برای سر کار.پس باید حواسم باشه که این د تا رو به همدیگه گره نزنم و نگم که اگر اونجا یه عملکرد منظمی داشتی خیلی خب حالا بیا خونه دیگه هیچ کاری نکن.اونوقت یه دفعه نگاه می‌کنیم می‌بینیم که بعد از یک سال اصلاً زندگی از دستمون دررفته.
انسان‌های خیلی موفقی سر کار هستیم ولی توی این ابعاد شخصی چیزایی که برای دل خودمونه وارد میشه می‌بینیم که به جواب نرسیدیم.قصد اجرایی تمام حرفم اینه که برسیم به این تاپیک چیکار باید کرد؟
در این بخش مفهوم «قصد اجرایی» را با مثال‌های محیط کار توضیح می‌دهد. نشان می‌دهد چطور کارهای کوچک و پشت‌سرهم، انجام کار بعدی را آسان‌تر می‌کنند و تمرکز را حفظ می‌کنند.
کارهایی که من واسه زندگی شخصی خودم مشخص می‌کنم همشون روی یه پایه اصلی میره جلو.قبلش برگردیم من از سر کار بگم بعد میایم میریم وارد زندگی شخصی میشیم.سر کاری که من دارم میرم میرم توی آفیس می‌شینم لپتاپو روشن می‌کنم حالا استاد ایمیل زده باشه یا مدیرم ایمیل زده باشه ایمیله رو باز می‌کنم یه ریپورت می‌خوام میرم توی ریپورته و این فراآیند همین طوری داره باعثمیشه که من برم جلو حالا یه روزایی هم هست که آدم حالش خوب نیست نمیره جلو ولی من دارم در رابطه با اون ۷۰دی صحبت می‌کنم که در یعنی ۷۰ روزهایی که کار ما خوب رفته جلو خب مناومدم یک موقعیتی رو ایجاد کردم خواسته یا ناخواسته سر کار که هر چیزی باعث میشه که قدم بعدی من بره جلو.یعنی میرم لپتاپو که باز می‌کنم خب یه قدم بعدیش این میشه که ایمیلای کاری رو چک کن.
اولین ایمیلو چک می‌کنم یه نفر یه درخواست کرده ا این ریپورته رو می‌خوایم باید روش کار کنم الان براش بفرستم این‌ها همه باعث میشه فرصت اتفاق بعدی پیش بیاد.برای همینم هست که وقتی مثلاً داریم درس می‌خونیم توی دانشگاه برای حالا دکترام مستر یا وقتی که داریم کار می‌کنیم موبایل دستمون هست حواسمون پرت میشه این کار هی عقب میفته و راندمانمون میاد عقب خیلی وقتا بحث تمرکزنیست بحث این قصد اجراییست چون مثلاً میگم من باید یه ایمیل بزنم یه دفعه این موبایلمو باز می‌کنم یه مسجواب بدم و همون اون اصلاً ذهن منو می‌بره تو یه فضای دیگه دوباره باید انرژی بذارم برگردم بگم داشتمچیکار می‌کردم داشتم ایمیل می‌خوندم چی خواسته بود ریپورته کی بود؟به کی چی باید می‌گفتن؟یعنی این‌ها همه اون فراآیندی رو که داشت تسهیل می‌کرد انجام شدن کار رو می‌شکنه.
گوینده این مفهوم را به زندگی شخصی می‌آورد و مثال باشگاه رفتن را مطرح می‌کند. او نشان می‌دهد با آماده‌سازی قبلی و حذف موانع می‌توان احتمال انجام عادت‌های شخصی را بالا برد.
بعد برمی‌گردیم سر زندگی شخصی خودمون.قصد اجرایی اینجا یعنی چی؟یه مثال از زندگی شخصی خودم بزنم.مثلاً میگم من خیلی دوست دارم که ۳ روز در هفته بعد از کار برم باشگاه.اگر از سر کار مستقیم بیام خونه بگم حالا برو خونه لباساتو عوض کن استراحت کردی برو باشگاه.احتمال انجام دادن این کار رو خیلی کم می‌کنم.یعنی چی؟یعنی اینکه برای داشتن قصد اجرایی من باید از سر صبح لباس‌های باشکامو داشته باشم.کفشی که می‌پوشم کفشی باشه که می‌دونم میرم باشگاه و بعد از اینکه کارم تموم میشه سوار مترو بشم برم مستقیم باشگاه.چون اینجوریه که من هی دارم ایجاد می‌کنم یه فرصتی رو که اتفاق بعدی شکل بگیره.لباس رو با خودم دارم می‌برم چون شانس رفتن باشگاه رو افزایش میده.عصری مستقیم میرم باشگاه چون اگه بیام خونه اون شانس رو کم می‌کنه.پس من یه سری رفتارهایی رو دارم نشون میدم که این‌ها باعث میشه که این باشگاه اتفاق بیفته.
یا یه زمانی وقتی که می‌خواستم برای امتحان فرانسه درس بخونم من می‌رفتم دانشگاه ونی از سر کار که تموم میشد می‌رفتم کتابخونه دانشگاه که بشینم اونجا زبان بخونم.حتی حتی فهمیدم که من خیلی وقتا با گرسنگی خودمول گول می‌زنم و میگم که برو خونه.پس از یه روزی از یه مثلاً یه چند روز که رفتم از دفعه بعدش حتی با خودم خوراکی هم می‌بردم که اونجا نگم که خب تو گشتت بلند شو برو خونه.هر چیزی که بتونه قصد اجرایی من رو توی زندگی شخصی خودم تقویت بکنه و مانع انجامش نشه.
در این بخش بحث به هزینه فرصت می‌رسد و توضیح داده می‌شود که انتخاب‌ها همیشه بین خوب و بد نیستند. گوینده مثال‌هایی می‌زند که چرا گزینه‌های مثبت دیگر هم می‌توانند ما را از هدف اصلی دور کنند.
ولی آیا به همین سادگیه؟نه.ذهن ما خیلی پیچیده است و انقدر خطی فکر نمی‌کنه.پس اینجا ما میریم وارد یه موضوع مهم‌تری میشیم به اسم هزینه فرصت.هزینه فرصت یعنی چی؟من اول بسترشو میگم بعد برمی‌گردیم به هزینه فرصت.خیلی وقتا ما توی زندگیمون وقتی که داریم یه کاری رو انجام میدیم یعنی مثلاً میگم که من می‌خوام امروز برم باشگاه کنم من نسیم همزمان باهاش کارهای دیگه لزوماً کارهای منفی نیست.یعنی نمیگم اگه نری باشگاه خب الان میری خونه می‌خوابی پس پشو برو باشگاه.اینجا ذهن خیلی می‌تونه راحت تصمیم بگیره.انتخاب بین خوب و بده.خیلی وقتا گزینه‌هایی که ما داریم گزینه‌های مثبتیه.مثلاً من میگم که خب اگه الان نری باشگاه میری خونه می‌شینی یهکم فرانسه می‌خونی.اگه الان نری باشگاه اگه مثلاً روزای دوشنبه چهارشنبه نری باشگاه تو می‌تونی که جلسه منتورینگ داشته باشی خیلی هم خوبه.یه کار مفیدی داری انجام میدی.
خیلی وقتا که حتی ممکنه یه دفعه یه ارزش مالی هم بهش وصل بشه که اصلاً اون هم دوباره محرک این میشه که آدم هی وسوسه میشه برای چی؟برای اینکه بگه خب یه کار بهتری رو می‌تونم انجام بدم ولی یه قدم بیایم عقب‌تر.ما می‌خواستیم باشگاه رو بریم.
در پایان، گوینده هزینه فرصت را در تصمیم‌های شخصی جمع‌بندی می‌کند و به اهمیت نوشتن هدف و یادآوری مداوم آن اشاره می‌کند. او تأکید می‌کند که موفقیت کاری نباید جای رشد شخصی را بگیرد.
پس هزینه فرصت یعنی اینکه اگر من دارم یه تایمی رو توی تقویمم، توی برنام برای یه کاری می‌ذارم، بدونم که دارم از یه سری کار ارزشمند دیگه می‌گذرم.من دارم یه هزینه‌ای پرداخت می‌کنم و این زمان رو برای این تسک می‌ذارم.چرا این رو گفتم؟چون خیلی وقتا ما ناخواسته یا ناخودآگاه توی ذهنمون خودمونو گول می‌زنیم.میگیم ولش کن اگه نری باشگاه میری خونه هم غذا درست می‌کنی هم زبان می‌خونی هم استراحت کردی هم امروز خیلی روز مفیدی بوده سر کار.ببینید اینا با همدیگه که جمع میشه ذهن یه دفعه میره به این سمت که خب میرم خونه نمیرم ورزش بکنم ولی ولی من نسیم دو سه روز قبل داشتم به این فکر می‌کردم که برای سلامتیت باید بلند شیبری ورزش کنی این راجع به هر چیزی که توی زندگی من ارزشمند باشه ولی خروجیش به یه هدف خاصی ربط نداشته باشه مهم میشه چرا اینو میگم ممکنه که شما مثلاً یه دفعه نیازمند به یه مدرک آیلس باشین
خب اونجا از سر کار میاین خسته میرین کتابخونه می‌شینین آیلسه رو می‌خونین.چرا؟چون اون مدرکو برای یه کاری نیاز دارین.حرفم اینجا چیزهایی هست که برای زندگی شخصی خودمونه.حرفم اینجا اون چیزیه که من برای دل خودمه.من مثلاً باید هر روز ۵ صفحه کتاب بخونم.برای مثال این هدف رو زندگیم می‌ذارم.اینجا سخت میشه که من قبول بکنم که این ۵ صفحه خوندنه مهم‌تره یا اینکه مثلاً برم به مامانم کمک بکنم.پس د تا مبحث قصد اجرایی که فرصت ایجاد می‌کنیم و فرصتها و هزینه فرصت رو من باید بهش واقف باشم وقتی دارم یه هدفی رو توی زندگی خودم می‌ذارم بعد میریم وارد این میشیم که من باید هدف‌گذاری بکنموقتی که دارم هدف‌گذاری می‌کنم هدفه رو باید بنویسم هی باید به خودم یادآوری بکنم و بدونم که برای چه زمانی می‌خوام اینو انجام بدم قراره هر هفته به چه چیزی برسم و تمام روش‌های دیگه‌ای که هم توی ویدیوهای
قبلی گفتم هم باز هم توی ویدیوها تکرار می‌کنم حرف حرفم توی این ویدیو این بود که هر بار که دارین برای زندگی شخصی خودتون یه تصمیمی می‌گیرین خواهش می‌کنم یکی اینکه د تا کرکترتون رو به همدیگه وصل نکنیناینکه ما اونجا آدم مفیدی بودیم لزوماً دلیل نمیشه که از زندگی شخصی خودمون بگذریم و در ادامه بحث قصد اجرایی رو بهش فکر بکنیم که من چیکار بکنم که می‌تونه این اتفاق بیفته و باز دوباره در ادامه وقتیذهنم داره خودم رو گول می‌زنه که ببین تو گزینه‌های مفید دیگه‌ای هم داری لزوماً نباید این کارو بکنی بگم که من واقفم که دارم این هزینه رو میدم ولی می‌خوام این کار رو بکنم این وقتو بذارم اما برمباشگاه ورزش کنم اما زبان بخونم اما برم نقاشی بکشم هر چیزی که دوست دارم دوست داشتم که در رابطه با این د تا مورد توی این ویدیو صحبت بکنم هر سؤالی کامنتی چیزی بود حتماً برای من کامنت بذارید
می‌خونم و حتماً جواب میدم تا دیدار