Transcript
Use with ChatGPT / Claude Auto-scroll A
Rozmowa zaczyna się od krótkiego wprowadzenia do tematu związków i obalania popularnych przekonań o szczęściu, pracy nad relacją oraz roli seksu. Pojawiają się pierwsze przykłady z praktyki terapeutycznej i zapowiedź dalszych wątków.
Tak mówią specjaliści na całym świecie, że jak już się pojawi pogarda w związku, to już po związku to będą jakieś po prostu resztki pół roku, rok do dwóch góra i tak to się rozleci.
Dlaczego tam nie ma wpisanego spotkania z mężem, spotkania z żoną intymnego?Tak umierają związki, tak umiera namiętność, tak umiera erotyzm w naszym związku.W środy od 8:00 do 9:00 nie myślicie o niczym innym, tylko leżycie w łóżku albo stoicie pod prysznicem.Zobaczycie, co się wydarzy.I zdarza się, że ludzie przychodzą, mówią: "Panie Piotrze, pan nam życie erotyczne uratował, bo pan nam kazał w tym dniu, o tej godzinie stać na golasa obok siebie.Zdarza mi się zadać pytanie: naprawdę pani chce być z kimś, kto pani nie kocha?"
Hej, tu Wiola Klimczak, a to jest podcast pewnie z Klimczak.Dzisiaj moim gościem jest Piotr Mosak, ceniony psycholog, który pomógł tysiącom Polaków odkryć własną drogę.Jeśli lubisz takie rozmowy, zasubskrybuj podcast, a jeśli chcesz więcej, zajrzyj do mojej społeczności na Hero Hero.Są tam dodatkowe odcinki, kulisy oraz livey.Mam jeszcze kilka darmowych wejściówek na start.Jeśli chcesz dołączyć, link znajdziesz w opisie.Zapraszam.Partnerem dzisiejszego odcinka jest Revolife, marka, która tworzy wysokiej jakości suplementy wspierające codzienne funkcjonowanie naszego organizmu.Dzień dobry.Cześć Piotr.
Dzień dobry.Ogromna przyjemność dla mnie też jedna z takich rozmów na którą długo czekałam taka wyczekiwana też o temacie niezwykle przyjemnym bo o relacjach relacje dotyczą tak naprawdę każdego z nas też w tym ekspertem też dzisiaj będę chciała trochę wyciągnąćod ciebie takich twoich kuli z pracy w ogóle z parami bo wiem że to potrafi być na pewno ciekawa rzecz ale tak sobie myślałam że zaczniemy też w kontekście trochę twojej nowej książki Bez ściemy przygotowałam takich kilka ściemo które chciałam się ciebie spytać czy według ciebie No właśnie ściema czy prawda?I pierwsza ta z takich rzeczy to jest szczęśliwy związek to relacja dwóch niezależnie od siebie szczęśliwych osób.
Niekoniecznie, bo wtedy czekalibyśmy zbyt długo, żeby wejść w relacje.
Jest to teraz modne, już to w paru miejscach słyszałem, że póki nie jesteś uporządkowana, kochająca siebie, żyjąca w swojej rzeczywistości, nie możesz stworzyć szczęśliwego związku.To nie jest prawda, bo jeżeli my w jakiś sposób dobrze się z sobą czujemy, jesteśmy w cudzysłowie dopasowani, to my przez to życie idziemy razem i razem dojrzewamy, razem razem sobie towarzyszymy, razem osiągamy to wewnętrzne szczęście i sięwspieramy.Jest takie brzydkie powiedzenie, prowadził ślepy kulowego, ale okej, ale wtedy razem idą, bo bez siebie nie funkcjonują i oni się uzupełniają i to jest piękne.Więc oczywiście fajnie by było, żeby wszyscy byli szczęśliwi i tworzyli szczęśliwy związek, ale to nie jest wymagane.Tu chodzi o coś takiego, że być otwartym, luźnym, w nic nie grać, być szczerym, prawdziwym, asertywnym i czuć, czy mi dobrze, czy mi niedobrze i czy się uzupełniamy i czy jesteśmy tym.Teraz to powiedziałem, mi się podoba prowadził ślepy kulowego.
Czy jesteśmy taką zgraną parą
i to jest okej
i to potrafi być też piękne.
Dokładnie.
Dokładnie.Druga z takich ściem albo nieściem.Związek to ciężka codzienna praca.Związek to jest nieustanne, nieustanna refleksja.Natomiast czy ciężka praca?Są momenty, zwłaszcza na początku związku, które są trudne i przerażające.No bo zaczynamy od tej dylii, od tego zauroczenia i kiedy to się przeradza w ten,
w tę romantyczną miłość, mogą się pojawiać konflikty.Zaczynamy razem mieszkać, rodzi się dziecko, ktoś dostaje awans, kupujemy mieszkanie, go próbujemy wyposażyć i wykończyć.No musi się pojawić konflikt.Rzadko się zdarza, że go nie ma.Różnego rodzaju odnośnie decyzji, pieniędzy, spędzania czasu, pracy, wychowania dziecka, diety, odwiedzania rodziny.No wszystko może być konfliktem i one są.I początkowo nas to przeraża, bo nie umiemy, bo była idyl, co tu się stało, to jest koniec naszego związku.A rozpacz, nie?To jest powód do refleksji.To jest powód do tego, żeby usiąść i się zastanowić, że wchodzimy na nowe poziomy.Że może musimy się nauczyć jak rozwiązywać konflikty, jak akceptować różnice zdań, kto jest odpowiedzialny za które obszary, żeby mu się nie wtrącać, żeby miał tę decyzyjność większą.A mnie tak naprawdę jest obojętna jakie będą kolory ścian, byle na przykład niesraczkowaty.Nie wiem jakie kolory są w świecie mężczyzn.
Nie będziemy tu cytować.To kulturalny program.i tak dalej.Tak.I z czasu na czas, po latach, z dnia na dzień mamy lepsze umiejętności.Po to też chodzimy do psychologa, żeby się tego nauczyć, mieć umiejętności, wrócić do swojego życia i żyć, a nie żeby ten psycholog u nas zamieszkał.My się mamy uczyć u niego właśnie funkcjonowania razem w nowych sytuacjach.
Idąc dalej ciemami, seks jest fundamentem każdego udanego związku.
Piotr Mosak wyjaśnia, dlaczego pogarda niszczy związek, jak rodzi się nienawiść oraz czemu ludzie trwają w relacjach, które już się wypaliły. Omawia też bezsens wielogodzinnych rozmów bez konkretu i potrzebę akceptacji zamiast prób zmieniania partnera.
No nie, seks jest jak uzupełnienie, jak ozdoba, jak ornament, jako coś pięknego, przyjemnego, dodatkowego.Dobrze, żeby był.On w jakiś sposób, mnie się wydaje, jest konieczny w związku, bo jednak przekraczając te granice bliskości i potrzeb i tego, że jesteśmy z drugim człowiekiem, to nam się ta seksualność odpala i chcielibyśmy być też w niej spełnieni, więcon jest potrzebny w związku.Natomiast czy to jest fundament?Nie, no bo ten związek trwa 50 lat.Raz jest tak, raz inaczej, raz jest ciąża, raz problemy zdrowotne.Różne rzeczy się dzieją.Tego seksu jest więcej, mniej.Zmieniamy formę, zmieniamy częstotliwość, coś odkrywamy, coś zmieniamy.On ma być w naszym związku, ale jaki on będzie za lat, 15, 20, to my nie mamy pojęcia.Fajnie, żeby też w tym być, żeby o tym rozmawiać, żeby to nie był temat.Ta, bo ja nadal w XX wieku mam pary, które nie chcą rozmawiać o seksie, które się cyczą rozmawiać o seksie między sobą, o swoich na przykład marzeniach lub co by chciały spróbować, albo na przykład co jest niefajne, ale
boją się powiedzieć, bo się obrazi albo coś tam będzie nie tak
nadal.Więc seks jest ważny, nie najważniejszy, bo są związki, w których ten seks z różnych powodów jest słabszy, gorszy lub prawie go nie ma lub nie ma.A miłość romantyczna nie jest związana tylko z seksualnością.Nadal można być w tym związku, ale też wtedy w jakiś sposób musimy sobie radzić, bo potrzeby seksualne są wpisane w nasze życie, w nasze człowieczeństwo.
Zdecydowanie tak.Tak jak widać nawet po tych trzech przykładach tych ściem, w które wierzymy odnośnie związku jest wiele.Czy masz jeszcze jakieś takie swoje ulubione ściemy, w które uwierzyliśmy, dotyczące relacji?
Mnóstwo ściemń jest dotyczących świata kobiet wymyślanych przez mężczyzn i świata mężczyzn wymyślanych przez kobiety.
No bo przecież my nic mężczyźni nie wiemy o kobietach, a wy nic nie wiecie o mężczyznach.Więc co my robimy?wymyślamy i kombinujemy na podstawie literatury, na podstawie ściem, które idą i stereotypów od setek lat przez świat.I my to powtarzamy sobie głupio.Albo kobieta lubi to, albo tamto, albo się nadaje do czegoś, albo nie nadaje.A że facet to jest taki prostak skupiony tylko na tym, żeby żeby prawda najeść się, wydalić i sobie pociupcać.No tak.Jest tego mnóstwo.
Mnóstwo.Dokładnie.Tak.też masz ponad 30 lat doświadczenia w pracy z parami.Zastanawiam się, czy jak dzisiaj do ciebie przychodzi jakaś para, po pierwszym spotkaniu jesteś w stanie z dużym prawdopodobieństwem ocenić na ile oni mają szansę przetrwać w dłuższej perspektywie czasu, a na ile się rozstać.
To widać.Widać bardzo ważną rzecz.Widać takie cechy charakterystyczne osobowości.Widać to, na czym budują swoją codzienność.Jakimi są ludźmi?Ja im tego nie mówię, im tego nie powiem.Jakim jesteście ludźmi?Niektórzył schają tego tutaj
po prostu wow.Natomiast to nie oznacza, że nie mogą stworzyć związku.Więc ja tego nie mówię czasem po prostu zdarza się.Ale też ja to robię specjalnie, żeby potrząsnąć.No bo pomoc psychologiczna nie polega na tym, że siedzimy i chwalimy i mamy pogłaskać.Tego są przyjaciele i mamusia.Natomiast psycholog ma pomóc, skoro przyszli mają wyjść z czymś, co im w czymś pomoże.I mi się zdarza z rzadko im się zdarza, że ja mówię: "Nie, nie, nie, nie, nie, nie, proszę państwa, ja pracuję ze związkami, ja tu związku nie widzę.Do widzenia.Wyrzucam.
Zastan.
Jak się zdecydujecie, że jesteście związkiem i zaczniecie się szanować, to zapraszam.Natomiast ja w tym nie będę uczestniczył.Za mało biorę, żeby tego słuchać naprawdę, bo czasami są takie akcje z rzadka, ale nawet sobie nie wyobrażasz, jak ludzie siebie nienawidzą.być może z jakiegoś powodu, ale są w tym ekspresyjni, wulgarni, wyzywający, nieszanujący, gardzący.No jak już jest pogarda, no to wiadomo, że ten związek i tak się skończy.Tak mówią specjaliści na całym świecie, że jak już się pojawi pogarda w związku, to już po związku to będą jakieś po prostu resztki pół roku, rok do dwóch góra i tak to się rozleci.No bo pogarda jest jednym z najgorszych chyba uczuć, jakie my możemy jakby poczuć w sobie do czegoś, do kogoś.Zwłaszcza, że naturalnie,
jeżeli jesteśmy w miarę dobrym człowiekiem, no to my niczym nikim nie gardzimy, jakby nie jesteśmy w stanie jakby wyprodukować tego uczucia.I czasem ludzie jak chcą się dowiedzieć, co jest pogarda, to jest coś obrzydliwego.Na przykład doświadczanie czegoś, no nie będę mówił, bo zaraz tu wszyscy zwymiotują, jakichś rzeczy ohydnych, obrzydliwych, nieprzetrafionych lub fizjologicznych i tak dalej.I to uczucie takiego wstrętu, niechęci, potrzeby ucieczki i takiego, żeby to znikło z mojego życia, może być dla przeciętnego człowieka, który nie ma w sobie nienawiści do świata i pogardy.Coś podobnego do pogardy.No już samego tego zobacz,
jak można być z kimś do kogo do kogoś,
do kogo czuję coś takiego.W ogóle po co być?I to jest problem, że tam jeszcze dochodzi złość, złośliwość, że właśnie ci to dam, że ci, że się będę nad tobą znęcać, że jest jakaś potrzeba manipulacji, robienia przykrości.Jak takich ludzi spotykam z rzadka, to naprawdę jest jest ciężko jakby wytrzymać nawet uczestnicząc w tym.Tak sobie myślę, że nawet ciężko by mi było wytrzymać, gdybym ja się taką osobą stała.To jest taki moment, w którym ty sam powinieneś się zastanowić, że jesteś osobą, jaką w ogóle nie byłeś i do czego cię to doprowadziło.I trochę się zastanawiam, Piotr, jak to jest, że potrafimy doprowadzić się do takiego stanu, w takim związku z osobą, którą jeszcze, nie wiem, rok, dwa lata temu kochaliśmy?Czy ta granica pomiędzy miłością a nienawiścią jest tak cienka?To wszystko zależy jak kochaliśmy.
Okej.
No bo 30 lat przyglądając się tym ludziom to już mam tam swoje teorie.Może o tym też kiedyś książkę napiszę.I na przykład wielu osobom myli się miłość.Taka romantyczna miłość, w której mamy akceptację, bliskość, ciekawość, potrzebę uszczęśliwiania, ale potrzebę też brania, żeby ktoś mnie uszczęśliwiał.Tego dopasowywania się, uzupełniania się, bo możemy być różni, ale się uzupełniać na przykład z posiadaniem.Ja cię posiadam, ja cię kocham przez to, że ja ciebie mam, ty jesteś moja, ty jesteś mój.I to w ogóle nie jest miłość.Jest to uczucie ba, silne, gorące, takie osaczające, ale to nie jest miłość romantyczna.
I wiele osób,
paradoksalnie naprawdę wiele osób ma zalążki miłości romantycznej, ale pozwala sobie na posiadanie.No psuje to bardzo wiele rzeczy.Natomiast początkowo druga strona myśli, że to jest ta romantyczna, ale kiedy zaczynają się akcje różnego rodzaju, że tobie nie wolno, musisz kolejne ściemy, powinnaś i tak dalej, nagle ludzie się budzą zaraz.O co tu chodzi?Przecież myśmy się kochali.
Niekoniecznie
posiadanie.Posiadanie to nie jest miłość, to nie jest moja własność.A dlaczego twoim zdaniem my tak długo tkwimy w takich toksycznych relacjach?Jak już wiemy, że coś nie gra, zamiast się rozstać w momencie, w którym jeszcze siebie lubimy, to jednak powiedziałam, że wiele osób, myślę, że każdy z nas znajdzie taki związek trochę przechodzony, gdzie już wiedzieliśmy, że coś jest nietak, ale jednak tkwimy w tych toksycznych relacjach.Tam jest wiele powodów, bo my nie wierzymy, że ta Kasia, ten Krzyś, ja to czasami dla ułatwienia ludziom mówię Krzyś 1, Kasia 1, że już jej nie ma, jest Krzyś 2, Kasia 2,
że to nie jest ta osoba, że to może jest brat bliźniak, ale to nie jest ta osoba.To myśmy ją sobie wyidealizowali tę pierwszą.Myśmy nie wiedzieli jaka jest naprawdę.My żyjemy z myślą, że jednak ten Krzyś jeden, Kasia jeden wróci.Nie wróci.To w ogóle nie tak.to nie tak się dzieje.Więc my się łudzimy, my się oszukujemy, nam jest szkoda tego czegoś, co było.yyy nie widząc tego, że to było takie trochę powierzchowne, trochę związane z wyobrażeniem, yyy trochę byliśmy ślepi na niektóre rzeczy, yyy nie zwracaliśmy uwagi, bo nam nie przeszkadzało, a teraz tego jest więcej.Nie dostrzegaliśmy lub warunki były takie, że ta osoba nie musiała być jakaś, bo były inne warunki, była inna sytuacja i w pewnym momencie coś się zmienia i wyłazi z niej z niego zwierzę, bo tak jest naprawdę.tylko nie miał okazji jeszcze i ludzie są w szoku, ludzie się dziwią, to jest nieprawda, to on nie jest taki, może to się zmieni.
Próbują tam ratować, lepić, dyskutować te dyskusje.Czy czasem gorszą rzecz robią, bo ileż można gadać, bo ta druga strona, jeżeli się okazała nie tą osobą, co nie oznacza, że gorszą czy lepszą,
ale nie tą, do której pasowaliśmy, nagle zostaje zasypywana godzinnymi, dwugodzinnymi rozmowami o związku
i to nie ma sensu.O Jezus, jak ja to słyszę, już mi po prostu słabo.Już jestem zmęczony.Ja mówię codziennie, no tak, bo musimy ustalić, ale mnie to znaczy, że nie ustalacie, skoro o tyle gadacie, bo ustalanie to jest co ty na to?Moja propozycja A, B, C, twoja, DF, które są podobne, wybieramy, dogadaliśmy się.Dziękuję, załatwiliśmy sprawę.A wy gadacie od trzech miesięcy, dwie godziny dziennie o związku.Ile moż?
Wtedy sobie żartuję, ale macie miskę przy sobie, żeby się wreszcie wyrzygać.No ileż można.Mm.
To nic nie zmieni, to nic nie załatwia, bo często te rozmowy to jest tylko właśnie ten wyżzyg.Jestem niezadowolony, niezadowolona, było inaczej, teraz inaczej.Jak ty możesz?Tak naprawdę nie ma pytań.Rozmowa to jest pytanie, odpowiedź.Jak nie ma pytań, to ja uczę drugą stronę.Proszę siedzieć i się nie odzywać.Ale jak to?No skróci to troszeczkę.A jak żona mąż spyta, co nic nie mówisz, to odpowiadamy, bo o nic nie pytasz.
W tej części pojawia się temat lęku przed samotnością, presji wieku i obawy, że nie znajdzie się nikogo nowego. Rozmowa przechodzi do przykładu kobiet po trzydziestce i sześćdziesiątce oraz do szerszej refleksji o akceptacji różnorodności ludzi.
Proste,
prawda?bardzo proste nawet też często jest tak, że my z jednej strony tak jak powiedziałeś bardzo chcemy wierzyć w to, że ta druga osoba się zmieni, że wróci na przykład to, jaka była na początku tej relacji, ale z drugiejstrony też zauważyłam, że my bardzo często chcemy zmieniać tą osobę, nie?I tak podświadomie, a dobra to zrób inaczej, zrób to, zrób tamto.Czy to ma w ogóle twoim zdaniem jakikolwiek sens?
No związek ma być akceptacją.Jeżeli kogoś chcemy zmieniać, to znaczy, że chcemy go wychowywać.To znaczy, że chcemy go kształtować.To znaczy, że chcemy go ulepić.No to gdzie to jest akceptacja?
Nie ma.
Nie ma.Kolejny powód, dlaczego my nie odchodzimy, no to jest lęk.To jest lęk przed tym, że sobie nie poradzę i że sobie nie znajdę.Po pierwsze nie poradzę w XX wieku, jeżeli mamy jakieś wykształcenie, pracę czy nawet pracę bez wykształcenia, bo to już niebywa, czasy są takie, że naprawdę jest super, bo można nie mieć wykształcenia, mieć fajną pracę i dochody, więc wogóle mamy idealne czasy dzisiaj dla funkcjonowania człowieka.No to jak sobie nie poradzę?Zawsze sobie poradzę.Jak Tomosak mówi: "Poradzę sobie, a jak sobie nie poradzę", to i tak sobie poradzę.
Więc jakby nie ma czym się przejmować.Natomiast nikogo sobie nie znajdę.8 miliardów ludzi na świecie.I pamiętam sytuację, jak była młoda dziewczyna, chyba 23 lata, rozpadł jej się jakaś wielka miłość, związek i ona do mnie mówi, że ona teraz się boi, że może ona pójdzie, położy się na tej wycieraczce, poprosi go o wybaczenie.nic nie zrobiła, ale może on się zgodzi kontynuować tę relację, bo przecież ona w sobie nikogo nie znajdzie.Ja wtedy mówię: "Ale ma pani rację.Historia świata opisana od 3000 lat nie zna przypadków, żeby 20 tam dw trzy letnia kobieta jeszcze kogoś znalazła."Także pani lęk jest jak najbardziej uzasadniony.
Podziałało?
No oczywiście.
O, wspaniałe, piękne.Myślę, że to zapamiętam też y dużo mam takich wokół siebie historii właśnie dziewczyn.Około 30, pomiędzy 30 a 35 powiedzmy, które właśnie zastanawiały się co robić, czy tkwić dalej w tym związku czy nie.Pojawia się właśnie ten lęk, o którym mówisz, że ja już sobie nigdy nikogo nie znajdę.A tutaj też często dochodzi właśnie ten lęk.Tylko dokończę, że ja już jestem za stara na przykład na to, żeby mieć dziecko, więc pojawia się taka presja.Może lepiej zrobię sobie dziecko z tym partnerem i w ogóle będę miała dziecko, niż odejdę z tego związku i poszukam innego.
To ja apeluję, że jeżeli mamy te 30 kilka lat i za sobą kilkuletni kiepski związek, a on w ogóle nie myśli o rodzinie i dzieciach, a my już czujemy, że miłość nam się wypaliła, tylko jesteśmy siłą rozpędu, towłaśnie wtedy jest szkoda czasu.wtedy jest szkoda czasu, bo jeżeli tych uczuć już nie ma, kiedy już po prostu nie lubią wracać do tego domu, no to jeżeli ona chce tego dziecka, to nie dziecko jest najważniejsze, bo to dziecko po 20 latach sięwyprowadzi.Ona ma szansę jeszcze spotkać fajnego ojca tego dziecka, bo ten ona już wie, że nie będzie fajny.Więc jeżeli mamy czas i nie ma tej miłości już romantycznej, nie czujemy się też kochani, czy jesteśmy na siłę, o ja cię tak bardzo kocham za dwoje wystarczy.Nie wystarczy.To jest niefajne, bo później sobie plujemy w brodę, a on i tak się na to dziecko nie zdecyduje lub się nie przyzna, że się zabezpiecza.
Tak czy inaczej, bo se zrobił was to mnie tylko nie chciał się przyznać na przykład.Więc szkoda jest czasu.Ja nie lubię związków takich na siłę.A kochajcie się państwo?No nie wiem.
Jak nie wiemy to znaczy, że nie.
Po co?Jak nie wiemy to tak dokładnie.To to to to po co jest to wszystko?To apeluję do pań wolnych pań po 60, które czasami wpadają do mnie pogadać o różnych rzeczach, ale nie o tym, że one nikogo nie spotkają.Uwielbiam kobiety w dzisiejszych czasach, które w miarę jakoś sobie w tym życiu radzą, czyli ma jakąś pracę właśnie, pieniądze, pięknie wyglądają, są mocno zadbane.I wiesz co one mówią?
Ale ja nie mam problemu z facetami, ja mam kolejkę, żeby one prowadziły zajęcia dla tych 20latek, co myślą, że nikogo nie spotkają.Te kobiety są cudowne.One już mają za sobą wiele związków.One już mają dzieci.Ja uwielbiam jak one mówią: "Ale męża to ja już miałam".Teraz się zastanawiam czy ten, czy ten, bo ten lubi muzeum, a ten wyjeżdża.To może dwóch.Panie Piotrze?Mogę z dwoma?Pani życie.I to jest piękne, gdzie te dziewczyny młode myślą, że przed nimi jakby rozpacz i ciemna dziura i w ogóle nigdy i nagle ich matki jakby można powiedzieć mówią: "Ty, ale życie jest piękne,
w facetach się przebiera".
Myślę, że dla wielu osób będzie to niezwykle ważne, to co powiedziałeś właśnie.Więc dziękuję za ten apel twój, zarówno do tych dziewczyn po 30, które myślą, że już za późno, jak i do tych pań po 60, które Zapraszam do szkoleń.
Dokładnie.Cudown.Myślę, że powinnyś to tym paniom sugerować jak tym bardziej.Mogłoby zadziałać super też z takich w ogóle fajnych łączonych projektów trochę of topikowych, ale nie wiem czy słyszałaś w Skandynawii zaczęli robić domy spokojnej starości, łączyć z sierocińcami, domami dziecka
i to jest w ogóle tak niesamowite.Tak.I i to też pokazuje, że tak naprawdę każda ze stron korzysta na tym.Więc to też
mamy tam bardzo ważną rzecz, mamy tam akceptację i małe dziecko, i starszy człowiek nie zastanawia się przeważnie, kto jaki jest.No sam już jest stary, pomarszczony, nie pamięta czy dzisiaj wtorek, czy środa.Cieszy się, że jeszcze trafia szczoteczką do zem.Mówi w ogóle jest super.Już zaczynam się cieszyć, że dojechałem tu dzisiaj.A dzieci w ogóle nie widzą starości.Dzieci nie widzą kolorów skóry.Dzieci nie widzą religii, dzieci nie widzą starości.To jest piękne, bo oglądałem taki film, o, filmy to od paru lat trwa chyba nie tylko w Skandynawii, ale też w innych państwach są takie eksperymenty, że te dzieci siedzą na kolanach, łapią za te policzki, przytulają się, rozmawiają,ciągną za ręce w ogóle, skaczą po wózkach, jak ktoś jest na wózku.I to jest cudowne, bo ja też w mojej rodzinie miałem taką siostrę mojej mamy, Krysię.Ciocia Krysia, nie mówcie do mnie ciocia.
I to w ogóle super, bo ona właśnie nie była zaszczepiona na na na polio i i miała tą chrobę Heinego Mediny, więc była pokręcony kręgosłup, miała garba, poruszała się na wózku i my jak dzieciaki jeździliśmy na tym wózku,szaleliśmy, uwielbialiśmy.Ona miała taki kręcony ręcz, nie?Siadali z tyłu, było takie miejsce, że ona pchaliśmy ją z górki, zjeżdżaliśmy, piszczała w ogóle.Natomiast to powodowało, że dla mnie osoba z niepełnosprawnością jest częścią rzeczywistości.Na wesele chodziliśmy razem.Orkiestra gra.Ja z Krysią tańczyłem tym wózkiem.Orkiestra potrafiła jakby zamilknąć na chwilę jakie myśmy tam chołce wywijali na tym wózku Krysi.To w ogóle było fantastyczne, więc jakby pokazywanie też, że życie nie składa się tylko z pięknych jakby aktorek z Instagrama, tylko że my wszyscy jesteśmy zwyczajni, normalni, czy mamy nogi, czy nie mamy, czy mamy garba, czy nie mamy,czy jesteśmy na wózku, czy nie.To w ogóle to nie ma znaczenia.
Możemy normalnie fajnie żyć, funkcjonować, rozmawiać i być w tym świecie.Więc w ogóle wzbogacanie świata o o osoby, które różnie wyglądają, różnie funkcjonują, które widzą, nie widzą, mówią, nie mówią, w ogóle jest czymś pięknym, bo taki jest taki jest świat urządzony i właśnie dzieci wychowywane w tym, one wogóle nie widzą różnic.
One w ogóle tego nie widzą.No zwróćmy uwagę na to, że nieważne jaka ta matka jest, zmęczona czy niezmęczona, ładna czy brzydka, dziecko zawsze mówi: "Moja mama jest piękna".
Gość tłumaczy, że asertywność w związku oznacza szczerość, odpowiedzialność i działanie w zgodzie ze sobą, a nie samo mówienie „nie”. Pojawia się też metafora wolności z nurkowania i kite surfingu jako obrazu życia bez zbędnych ograniczeń.
Dołącz do mojej społeczności i subskrybuj kanał.Budujmy razem miejsce pełne dobrych treści.
To prawda.I to jest piękne.I to jest przepiękne.I to też tak jak ciebie słucham, to też są te ściemy, o których też piszesz w książce, że my bardzo łatwo kategoryzujemy.To jest męskie, to jest tylko kobiece,
oceniamy i my wiemy lepiej.Na to jesteśmy
możemy innym żyć według naszej miary, bo ja tego nie lubię, więc to nie jest męskie, to nie jest kobiece, to jest nieeleganckie.Tak nie powinno się ubierać.Albo co?
Albo co się stanie?Słońce zgaśnie.To jest straszne, że nam się wmawia te powinności, za którymi nic nie stoi.Ja czasami w gabinecie pracując właśnie nad asertywnością poczu własnej wartości, ludzie wyrzucają z siebie te ściemy, powinności według czego żyją, albo ludzie ludzie im kazali, czy rodzice, czy szefostwo, czy przyjaciele.Mówię: "No dobrze, no ale jakbyście to zrobili, to co?No to to, a dalej?"A dalej, a dalej i na koniec jest, no nic, wszystko byłoby normalnie, zwyczajnie
żylibyśmy dalej,
to po co mamy się tych ściem słuchać?One nas ograniczają, one nas frustrują.
Zastanawiam się, czy to jest właśnie powód, dla którego tak wiele kryzysów w cudzysłowie przychodzą sobie po 40 roku życia, że my się tak naprawdę orientujemy w tym okresie życia, że trochę żyliśmy nie w swojej bańce i nie wedługnaszych na przykład.
Ja nie lubię na to mówić kryzys.
To jest wreszcie jakby otwarcie się na siebie.To nie jest kryzys wieku średniego, tylko to jest wreszcie refleksja nad tym, kim jestem, co chcę robić, jaka jest moja hierarchia wartości, co dla mnie jest ważne, jak ja chcę żyć.I oczywiście no wiąże się to czasami z ucieczką z pracy, związku, rodziny, miasta, okej, ale to nie jest kwestia, że o on ma kryzys, odwaliło mu, nie, on wreszcie do czegoś dorósł, on do czegoś dojrzał, czy ona iwreszcie chce żyć po swojemu.Oczywiście.No bo rozumiem, że tu kontekst mamy związku.To może być kryzys dla związku.No bo jeżeli ty zawsze byłaś taka, no to ja mam problem z zaakceptowaniem ciebie inną.No już jesteś wersja trzy, Kasia trzy nagle się robi.Okej, przeszliśmy wiele.Tylko, że jeżeli my się kochamy, jest ta akceptacja, no to jest, ale rób jak uważasz, czy to mi będzie szkodziło.
Nie, nadal cię kocham.Ale to czy ty jedziesz na Harley czy autobusem do pracy, co mnie to obchodzi, jeżeli nas stać na tego Harleya?
Sobie jeździ.Tylko bądź ostrożna.
Mnóstwo kobiet jeździ na motocyklach.To jest fantastyczne, niesamowite.Śmigają.Ja w tym korku stoję tak jak dzisiaj
i widać te długie włosy spod tego kasku.
Tylko pozazdrościć tej wolności, bo to to przede wszystkim mu to uczucie.No
bo ludzie czasami pytają jak poczuć wolność.Ja ostatnio parę lat temu poczułem wolność.Wiesz w czym?w nurkowaniu.Co prawda raz to zrobiłem od dzieciaków, dostałem taki prezent po prostu majtki na pamiątkę i pod tą wodę i nauczenie się tego oddychania i tego wszystkiego i nagle w pewnym momencie jesteś w takim świecie
m
nieograniczonym niczym, bo jeszcze powietrze, bo też byłem w tunelu, to nie jest tak, bo to jest ciężki wysił, a tu możesz po prostu wiesz rozluźnić się.Nie musisz nic robić.Możesz zrobić fikołka, możesz w lewo, w prawo, w dół, w górę.Oczywiście tam są te urządzenia wspierające.Kurczę, takie poczucie wolności.Ja miałem jeszcze pod Warszawą byłem w tym deep spocie, tam jest tam parę metrów pod ziemią jeszcze szyba, gdzie stała cała moja rodzina i patrzyła jak tam tatuś z tym prezentem.
Kurczę, to jest niesamowite uczucie wolności.Więc jak ktoś nie czuł się nigdy wolny, to zapraszam pod wodę.No jest uczucie niesamowite, bo człowiek nie odczuwa tam żadnych ograniczeń.Jest sam w tej wodzie.Ona nie ogranicza cię w żaden sposób.Oczywiście trzeba pilnować, jak nie masz umiejętności, żeby za daleko nie zejść lub za szybko nie wyjść i nie próbować oddychać poza poza tym, co jest do tego przeznaczone.To było dla mnie takie przeżycie.Niesamowite poczucie wolności jest pod wodą.
To ja jeszcze z poczucia wolności z polecajek dodam.Nie wiem czy próbowałeś kiedyś kite sururfingu.
To bardzo polecam w ogóle.Supersport też
taki wol to to nie nie ma.Ja ostatnio się na rowerze wywaliłam Piotr.Także
także mój kolega spytał się Wiola, jak ty to w ogóle zrobiłaś.Rozumiem ten brak prąn jeszcze.
Tak przed tobą Kaj.Także bardzo polecam,
bo to też to uczucie takiej wolności, jak już przejdzie się pierwsze dwa tygodnie uczenia obsługi latawca, to faktycznie to uczucie jak płyniesz już na desce to jest no cudowne i myślę, że bardzo podobne do nurkowania.Akurat nie nurkowałam, ale znów jeśli chcemy poczuć tą wolność, o której powiedziałaś, to myślę, że każdy z nas wymyśli coś nowego.Spróbujmy, sprawdźmy.
Bo w tej wolności jest coś takiego, że oprócz rzeczy koniecznych, czyli jak działa to urządzenie, jak działa ten spadochron, czy jak jak działa no ten akwalung i tak dalej, ktoś ci powie: "Ale nie możesz w lewo, nie możeszw prawo, ale powinieneś się ubrać tak, a nie inaczej.No ale przecież ma źle masz źle skrojone kąpielówki na przykład.Ale ta maska ma dziwny kształt.Może powinna mieć przyciemnioną szybkę i może innego koloru gumki na tej jakby jakie to ma znaczenie.Jesteś pod tą wodą.Cieszysz się po prostu, że że ci się udało i to jest po prostu niesamowite przeżycie, że w ogóle no strach jest ogromny za pierwszym razem.
To prawda.
Jak będę oddychał, proszę państwa, oddycha się lepiej niż na zewnątrz w Warszawie.Naprawdę ta mieszanka jest super.
Lżejsza oddycha jest przyjemniej niż na ulicy w Warszawie w korku.
Coś w tym może.
Jesteśemy, ktoś ci będzie mówił.One wtedy kompletnie nie mają znaczenia, bo to też jest taki relaks dla mózgu, że ty w tym momencie pod tą wodą.No ale co, projekt nieoddany,
nie tabelka niepoliczona,
ale jakie to ma znaczenie pod wodą?I tak tego nie zrobisz pod wodą.To jest, to jest w ogóle niesamowite.To jest piękne.
Szukajmy tego uczci.
I to trzeba przenosić do rzeczywistości.Gdzie ja mogę się czuć tak wolnym, tak spokojnym?Oczywiście z odpowiedzialnością, no bo całe te ustrojstwa są po to, że jesteśmy odpowiedzialni za swoje życie, zdrowie oraz tego instruktora, który tam też jest mocno zestresowany, czy sobie czegoś nie zrobimy.
I tak samo w życiu mamy jakąś odpowiedzialność za swoją pracę, za rodzinę, za dzieci, ale oprócz tego, no to hulaj dusza, to jest wolność.Mamy zrealizować swoje rzeczy z kategorii odpowiedzialności, którą na siebie wzięliśmy.No ale reszta to jest nasz wybór, to jest nasza wolność.
Czyli nawet będąc w związku, w relacji powinniśmy szukać tej wolności.Tak, bo asertywność związku jest strasznie ważna, bo asertywność doprowadza do jednej, myślę, że takiej podstawowej, istotnej rzeczy, do szczerości.Bo związki się psują, bo nie jesteśmy szczerzy, bo po latach dopiero No to ja ci wreszcie powiem co teraz, bo trzy lata temu coś ja cały czas miewam takie pary, które przychodzą i mówią, że a to gdzieś byliśmyna imprezie, a to urodziny na weselu, a to na wakacjach, świetnie się bawiliśmy, ale po tygodniu, po miesiącu, po pół roku mój partner, moja partnerka mówi: "Ale mnie tam nie było fajnie, bo ty wtedy powiedziałeś coś takiego popół Bo to było oszustwo.Ktoś nas oszukiwał, że się dobrze bawił, czy nie do końca nas szanuje.Po drugie jest nieasertywny, nie ma szczerości.To ma być natychmiast.Ma być po pierwsze ustalone przed sobie wychodzimy tu i tu.
Będzie ten twój pijany wujek.Czy mógłbyś zadbać o to, żeby ze mną nie tańczył, bo ostatnio porwał mi rejstopy, zniszczył buty, coś tam jeszcze i się przewróciłam.Okej, to będzie moja rola.Dajemy sobie znaki.Uwaga, zmierza do mnie pijany wujek, już lecę, biorę cię w obroty i tańczysz ze mną.To jest odpowiedzialność też za tą drugą osobę, za ten czas.A jeżeli coś się dzieje, to tobie natychmiast to mówię po to, żeby sobie poprawić humor.No bo powiedzmy, mamy urlop siedmiodniowy i drugiego dnia był jakiś kwach, ale ci nie powiem.No to ja mam kolejne dni popsute, bo nie powiedziałem.
Ale jeżeli powiem, rozwiążemy to, ktoś powie, ale nie zauważyłem, przepraszam.No trzeba było powiedzieć, a już więcej tak nie zrobię, albo nie pójdziemy w tą stronę, albo no nie będę się odzywał do tych ludzi i nie wiedziałem, że oni cię obrazili w windzie.Okej i mam już fajne kolejne dni,
a ja noszę w sobie to brzydko mówiąc coś przy sercu zamiast to wydalić i po co mi to?Jest bez sensu.Więc asertywność związku istotna doprowadza do szczerości, do prawdy, do poprawy nastroju, do poprawy relacji.Jest potrzebna.
Rozmowa skupia się na tym, jak ludzie oceniają innych z zewnątrz, jak łatwo narzucają swoje pomysły i jak ważna jest życzliwość wobec cudzych wyborów. Padają przykłady wdzięczności, szacunku dla różnych zawodów i potrzeby wspierania bez nacisku.
Ty też pięknie piszesz w ogóle o tej asertywności w swojej książce, bo my często tak jak rozmawialiśmy w kuluarach przed rozpoczęciem rozmowy, my często asertywność kojarzymy z takim twardym nie, nie będę tego robić i takim trochę nie, bonie.A jak spytamy nawet dlaczego nie, to nawet często ta osoba nie umie nam w ogóle odpowiedzieć dlaczego nie.Bo ty właśnie mówisz, że ta asertywność to takie spojrzenie na to ze swojej perspektywy, czy to jest dla mnie okej.
Tak.Asertywność to jest odpowiedzialność za swoje decyzje podejmowane na podstawie różnych czynników, ale mają być w zgodzie ze mną.Jeżeli ja chcę się na coś zgodzić i uważam, że to jest dla mnie dobre i wszyscy mówią: "Postaw się, postaw się".Ja się nie postawię.Dlaczego mi się stawiać po prostu tak, żeby, no nie wiem,
umrzeć na polu postawiania się w imię czego?To nie jest dla mnie dobre.Jestem odpowiedzialny.Oczywiście jakiś ten, nie wiem, kręgosłup moralny warto byłoby mieć.nie zrobię czegoś nie w zgodzie ze sobą, ale jeżeli coś jest dla mnie akceptowalne, przeanalizowałem różne scenariusze i wychodzi, że mi będzie fajnie, przyjemnie, a może jeszcze coś na tym zarobię, okej, byle było w zgodzie ze mną.No ja mam taki przykład, ja dużo szkolę, szkoliłem i też sprzedażowo i też komunikacyjnie, bo w tej asertywności jest sporo komunikacji i nie lubię palenia papierosów.
Ja też,
ja sobie kiedyś powiedziałem: "Nigdy w życiu nie będę szkolił firmy papierosowej".Piękne,
bo to nie jest w zgodzie ze mną.Nie cierpię tego.Chciałbym, żeby ludzie nie palili papierosu.Jest to potworny smró.Ja po prostu dusi mnie to.A ludzie śmierdzący papierosami naprawdę są niefajni.Ale mam znajomych, lubię ich, ale to jest no nieprzyjemne.Jak mnie znają, to im czasami pojadę i mówię: "Trzeba było trzy razy wokół domu oblecieć, zanim wszedłeś, bo śmierdzi od ciebie".Okej.No i to jest mój kręgosłup moralny.No, no nie będę tego robił.To było to, to by było w niezgodzie ze mną jakiejś, że nauczę ich jak sprzedawać więcej papierosów.To jest bez sensu.Tak bym sobie strzelał w kolano.
Zdecydowanie.
Po co mi to?Więc jeżeli analizujemy sytuacje, różne czynniki, bo to mówimy o związku, o relacjach, o odpowiedzialności, o pieniądzach, o stanowiskach, o rodzinie i coś nam wychodzi w zgodzie z nami, umawiamy to jeszcze z partnerką, partnerem, to to jest nasze.To nieważne jak to wygląda z boku, bo ocenianie z boku kompletnie nie ma sensu, bo człowiek patrzący z boku nie wie ile ja uwzględniłem czynników.On na to połowy nie ma pojęcia.On nie wie jakie tam niuanse są, jakie drobne rzeczy na które ja zwracam uwagę i on ocenia z boku.No nie zachowałeś się nieasertywnie, zgodziłeś się na to.Nieprawda.Z boku być może tak wygląda.Dlatego z boku się nie przyglądamy, bo z boku my nie mamy pojęcia co się dzieje.Naprawdę nie mamy.No nie oceniajmy kogoś.No ja bym na jego miejscu.Guzik to wiesz naprawdę.Nie mów mi co ty byś na jego miejscu, bo nigdy nie byłeś.
Ja mam takie powiedzenie.Ja bym nigdy nie zrobiła.Ja mówię, gwarantuję pani, żeby miała pani pistolet w ustach, to by pani zrobiła.
Dokładnie.
Ojej.Nagle by się dało.Więc nie gadajmy takich bzdur.A jeżeli ktoś coś zrobił niezgodzie z nami i my z boku oceniamy, to pytamy: "Stary, ale czy to jest w zgodzie z tobą?"Tak.Jesteś zadowolony?Tak.Okej.No boż jestem twoim kumplem, przyjacielem, bratem, ojcem.No to spoko.Ważne, żebyś ty był zadowolony.A co mnie to?To jest twoje życie.Ale też jest bardzo często tak, że wszyscy dookoła nam podpowiadają: "Po co ty w ogóle z nim jesteś?Powinnaś go zostawić albo w drugą stronę taki fajny chłopak, dlaczego się nim nie zainteresujesz."No właśnie zastanawiam się, czy w szczególności w kontekście kryzysów w relacjach i tego, czy ktoś do siebie pasuje, czy nie pasuje, inni faktycznie widzą szybciej od nas, że coś tam nie gra.Jeżeli są wobec nas życzliwi, to inni mogą dostrzegać w nasze reakcje, bo my jesteśmy nieuczciwi wobec siebie.
Jest nam nieprzyjemnie, ale się nie przyznamy.Zrobiło nam się przykro, ale może to przypadek.Tłumaczymy kogoś, a nasz przyjaciel, nasza matka, nasze dziecko widzi.Ale halo, mamo, tato, przecież widzę jak się spinasz, jak gryziesz się w język.Coś tu jest, nie?Halo.Nie, nie, nie, nie.Wszystko jest okej.Od tego są bliscy.Oni nie wiedzą jaki jest ten partner, partnerka.Oni nas obserwują na tej podstawie, wyciągają wnioski.Ja nie widzę, żebyś się dobrze czuła z tym partnerem.Ja nie widzę, żebyś ty jakoś fajnie reagował, był zadowolony i na skrzydłach wracał do domu.Tylko nie potrafię tego powiedzieć, bo my jesteśmy ze świata oceniających.Polacy są oceniający, więc my zamiast powiedzieć: "Widzę po tobie, że się frustrujesz, widzę po tobie, że się spinasz, to mówimy: Beznadziejny ten twój facet".
Nie, on może być cudowny, wspaniały, tylko do mnie nie pasuje.
Tylko nie dla mnie.
Tak, ale my jedziemy.No więc ta osoba, która ściska te zęby, żeby nic nie powiedzieć, no broni go przed sobą go broni.No to i przed kumplami też go będzie bronić.
Znam takie osoby, które wręcz w drugą stronę tak aż zaciekle potrafią bronić.Im więcej osób danej osobie mówi, że nie, nie powinnaś, tym ona bardziej w to brnie i tym bardziej stara się udowodnić wszystkim, że nie ma rac.W tym momencie stosuje się tak zwaną odwróconą psychologię.Mówi się kochanie, Boże, jak ja się cieszę.Widzę, że ostatnio przyjęłaś taką pozycję, że będziesz świętą i przybijasz się do krzyża.Ja myślę sobie, że nie ma lepszego faceta, przy którym będziesz cierpiała.Naprawdę masz swój cel, go osiągasz.Trzymam za ciebie kciuki.
No właśnie.Skąd często w nas ta potrzeba ratowania drugiej osoby?Bo to też jest często o tym, że my wchodzimy w te relacje pewnie z jakichś swoich schematów.To też zaraz do schematów dojdziemy, bo to też jest bardzo ciekawy wątek, ale właśnie skąd się to w ogóle w nas bierze?
No bo mamy taką życzliwość w sobie, że chcemy, żeby wszyscy byli szczęśliwi, ale nie mamy pokory i myślimy, że nasze pomysły są najlepsze na świecie.
I my nie potrafimy powiedzieć: "Słuchaj, widzę, że nie jesteś szczęśliwa.Nie wiem, ja bym zrobił tak inaczej.Widziałam też u koleżanek takie sytuacje.Czytałam coś takiego innego.Może byś się popytała, posprawdzała, poszła do psychologa, jakby zmierzyła się z tym, co odczuwasz, jak to jest.No bo widzę, że cierpisz.A nie, słuchaj, cierpisz.Rzuć go, a później jedziemy sobie na Majorkę, pójdziemy po klubach, odreagujesz se, będzie dobrze.
Nie, tak się pomaga.
Zdecydow.Zwłaszcza, że jak ktoś nam mówi, rzuć go, to w nas jest opór.Ale dlaczego?J nie jestem przekonany, nie jestem przekonana.Przecież może jeszcze być dobrze, ale kogo ja znajdę?Może to to się wróci, to co było i tak dalej.No i i ta osoba zaczyna bronić.Więc jeżeli my kogoś atakujemy, to ten nieszczęśnik, ta nieszczęśliwa kobieta będą bronić tego partnera, partnerkę.
Czy widzisz, że często takie relacje właśnie o rozstaniu się są przeciągane przez którąś ze stron?
Przeciągane.Są.przeciągane.Zdarza mi się zadać pytanie, naprawdę pani chce być z kimś, kto pani nie kocha?
Bo ludzie, no taki jestem, że w komunikacji jestem niezły, dociskam i mnie bardzo szybko ludzie deklarują, ale ja nie kocham, ale nie, nie, nie, ja już nic nie czuję i ta druga strona to słyszy i nadal chce być.
Naprawdę?
Po co?
Ale ja go kocham.I co z tego?Pewnie jak miała pani 15 lat kochała jakiegoś aktora.I co?Jak wasz związek?Piękne.No to naprawdę ile takich miłości platonicznych mieliśmy.
Ja jestem wyznawcą, idealistą, że fajnie jest być w związku, w którym jest wzajemność, dopasowanie, uzupełnianie.Możemy być różnie, ale nie tak, żeby się nie uzupełniać.Te różnice mają nas uzupełniać.Ktoś może czegoś więcej, ktoś mniej.Uzupełniamy się.Ktoś może mieć talent w tym, ten żadnego, więc się uzupełniamy.Ten w czymś innym.To jest fajne.Wtedy to funkcjonuje dobrze.
Omówione zostają cechy trwałej relacji: wzajemność, troska, bliskość, seks i umiejętność odpuszczania drobiazgów. Pojawia się też refleksja o rozwodach, ślubie i o tym, że warto żyć we własnym świecie, a nie według cudzych oczekiwań.
I jeżeli jest to wzajemne uczucie, jeżeli jest wzajemna troska, ciekawość, akceptacja, bliskość, szczerość, szacunek, kurczę, no to to może iść w lata, a jak do tego jeszcze dołożymy?Seks
i umiejętność spędzania czasu razem i ucieczki od świata na weekend gdzieś i zamknięcia się w chacie w lesie, no to już w ogóle rewelacja.Cudown.
Ty też wraz z żoną w ogóle jesteście takim przykładem, że da się.Ile lat po ślubie jesteście?Ponad
34.
34.No piękne.M.Jak najwięcej takich związków każdemu z nas życzę.
Ale to jest właśnie to powiedziałaś.Ciężka praca.Może nie ciężka, ale ciągłe rozmawianie co jakiś czas.ciągłe co jakiś czas, e, kiedy coś się dzieje, refleksja, wstawanie na nogi, wyciąganie wniosków, uczenie się, też często odpuszczanie rzeczy nieistotnych, bo my za dużo sobie, kiedy wychodzimy z tego młodzieńczego wieku, idziemy w ten dorosły świat naszych ojców,
to my musimy się buntować i nam się wszystko nie podoba.Jesteśmy z wszystkim na nie.I się okazuje, że jakieś drobne rzeczy są dla nas istotne, a w związku one naprawdę nie są ważne.Naprawdę można coś odpuścić, naprawdę można coś zaakceptować.Chodzi o to, że my zapominamy, że w związku tę część niedopasowania, czyli powiedzmy w 80% jest super, ale 20 nie, to my mamy być wyrozumiali do tego.Okej, tego nie mam, tego nie będę miał w związku, ale że to jest takie istotne, skoro mam te 80%.
Naprawdę na tym się mam skupiać?No i wiele osób to robi, bo to jest ta książka, że ta asertywność i poczucie własnej wartości to jest cieszenie się z tego, co mamy.Mam 80%, jestem najszczęśliwszy na świecie, ale nie masz tych 20, nie wiem co z tego.
Ale mam te 80.
Dokładnie.Nie ma idealnych ludzi, nie ma idealnych związków.
Mi się przypomniało, jak kiedyś któreś moje dziecko wróciło ze szkoły i mówiło: "A tam dzieci się śmieją, bo nie mam drogich rzeczy".Różnie było w naszym życiu.Nie wiem, nie szkodzi.Niech mówią, a ty powiedz.No trudno, ale ja mam kochających rodziców i kochającą rodzinę.I to zamykało usta tym, co się jakby obnosili z metkami, pieniędzmi, rzeczami.
Dołącz do mojej społeczności i subskrybuj kanał.Budujmy razem miejsce pełne dobrych treści.
Piękna i chyba taka najwyższa wartość, którą można mieć.Tym bardziej, że zobacz tak naprawdę z kim nie porozmawiamy nawet z nauczycielek, bo to też trochę druga moja część fundacyjna.Dość często rozmawiam z nauczycielkami, z właśnie ciociami w przedszkolach i one mówią, że na grupę nawet dzieci, nie wiem, 10, 15 dzieciaków, tam ponad połowa ma już rozwiedzonych rodziców, więc ta rodzina dzisiaj jest tak niesamowicie rzadka, że ażto jest przerażające.I
tak, tylko trzeba pytać, czy dziś są szczęśliwi.
To prawda,
bo my się rozwodzimy po to, żeby być szczęśliwszymi.Rozwodzimy po to, żeby spotkać kogoś, kto do nas lepie lepiej pasuje, z kim się bardziej uzupełniamy, z kim mamy innego rodzaju miłość romantyczną.Więc nie patrzymy tylko na rozwiedzenie,
tylko na to, a mamusia dzisiaj szczęśliwa.Tak.Aha.No to super.
Tej wspanialej.To okej.Mm.
Bo nam wmówiono i tak to funkcjonowało przez setki lat, że to małżeństwo jest największą wartością.Nie największą wartością, żeby dwoje ludzi, którzy się kochają, są szczęśliwi razem.A myśmy to przekręcili.Okazuje się, że choćbyśmy się nienawidzili, nie znosili, nie mogli na siebie patrzeć, ale jesteśmy po ślubie, no to musimy w tym trwać,
nie?Wreszcie możemy coś zmienić, wreszcie możemy się otworzyć.No i tu oczywiście mamy te problemy prawne i to nie chodzi tylko o związki jednopłciowe, ale to żebyśmy nie musieli brać tego ślubu jak nie potrzebujemy.Są osoby, które doświadczają takiego faktu, że nie są w stanie utrzymywać długo swojej atencji, czyli na przykład zakochują się, mają intensywny okres zauroczenia, mija 3 pi lat, im przechodzi i przychodzą czasami zdziwieni, co ze mną jest nie tak.No i przyglądamy się.Ja czasami mówię: "No bo każdy jest inny.Może pani, pan akurat tak ma.I oni dojrzewają do tego, żeby już nie brać drugiego ślubu, trzeciego ślubu, ale żyć szczęśliwie.Ba, oni szczerze mówią: "Słuchaj, jestem zauroczony, zauroczona, ale nie mogę ci obiecać dozgonnego związku".I uwaga, czasem się zdarza, bo mogło się okazać, że czegoś brakowało i wreszcie trafiamy za trzecim, czwartym, piątym razem na tego człowieka, z którym w ogóle super jest dozgonnie, ale czasami jest po prostu, no przecież uprzedzałem, uprzedzałam, jest
ta asertywność, ale dzisiaj mi jest pięknie i ludzie czasami po tych rozwodach przychodzą do mnie, no nie wiem jak będzie, nie wiem czy się angażować, facet mnie uprzedza, kobieta mnie uprzedza, że ma problemy z tą miłością romantyczną, ztą dozgonnością.Mówię no i co z tego?A co pani chce ślub brać?Nie, ale fajnie jest dzisiaj.No super jest.No i co w tym złego?
Ja bardzo lubię teorię autobusu, że nasze życie jest jak autobus.Ludzie wsiadają, wysiadają na swoich przystankach i co w tym złego, ale podróż może być piękna.
Dziś mam rezygnować z fajnego, z fajnych przeżyć, z fajnej relacji dzisiejszej, bo nie wiem czy ona przetrwa wieki, ale już jestem po ślubie, po rozwodzie, już mam swoje dorosłe dzieci.Naprawdę?Ale też zobacz, że bardzo mało w nas takiej wdzięczności właśnie i bycia w tu i teraz i skupienia się na tym, że teraz jest dobrze.Więc ja nie muszę wiedzieć, ba nawet nie mamy jak wiedzieć co będzie jutro, za rok, za dwa lata, a my bardzo usilnie chcielibyśmy wiedzieć, chcielibyśmy mieć tą gwarancję.
I paradoksalnie osoby, które odpuszczą przejmowanie i cieszą się dniem codziennym, mniej psują związki.
Naprawdę,
bo ten lęk, ta obawa często doprowadza do testowania związku.do czegoś potwornego.Ja muszę sprawdzić, a czy ty dasz radę, ja cię wystawiam na próby.On ją, ona jego.No przecież to psuje.Zamiast się cieszyć z tego, że jest miło i patrzeć sobie razem na zachód słońca, oni się testują, mają do siebie żale, pretensje, stawiają sobie poprzeczki, no i to psuje związki.
A się okazuje, że jak odpuszczają, mówią: "No dobrze, zobaczymy jak będzie.Cieszmy się dniem codziennym".się okazuje, że ten związek jest dłuższy mimo wszystko.Albo nawet może się okazać, że tak się przyzwyczaili, jest im tak fajnie, może nie ma jakichś kurantów, wodotrysków, ale jest tak po prostu super w tym wieku 40, 50, 60 lat, że oni mówią: "Ale ja nie chcę jużniczego zmieniać, ale ja nie chcę odchodzić".Wiesz co, ja też nie, a mi jest z tobą dobrze, a mi z tobą też.
A kochasz, nie wiem, jakiś rodzaj uczucia mam, ale tęsknię za tobą, cieszę się na twój widok, uśmiecham się oglądając zdjęcia z tobą.Kurczę, to co, zostajemy?No dobra, zostajemy.A ślub będziemy brać.Ale po co?To spiszmy jakieś tam umowy, majątki.No wiemy, że tu jest ten problem z takimi związkami bez ślubu.Okej,
może to się zmienia
prawo powolutku, ale się zmienia.Zobaczymy jak będzie później.I to jest okej, bo to ma być świat tych ludzi.
Mm.
I znowu o tym jest ta książka.Mamy żyć w swoim świecie, nie w cudzym.
Rozmowa schodzi na temat samopoznania, odkrywania własnych preferencji i pokazywania prawdziwego siebie innym. Gość podkreśla też wartość szacunku dla cudzych talentów oraz prostych, skutecznych rozwiązań w codziennym życiu.
Dokładnie.Tym bardziej, że my często sami siebie nie znamy i też trochę właśnie o tym pisze, żebyśmy siebie najpierw poznali, bo często wiesz, my nawet nie wiemy jaką herbatę lubimy i często się słyszy: "A zrób mi taką jak tobie".Nie, ale no dobra, ale jaką ty lubisz?Jaką ty chcesz wypić?I to to właśnie o to chodzi, żebyśmy my sami siebie poznali.
Ale jak mówiłaś o tym Kejcie, to mi się przypomniała taka sytuacja czasami na szkoleniach w zależności od tematu.Mówię coś takiego.Poznajmy się.Jeż jest taka grupa firmowa zamknięta.Powiedzcie o sobie coś o czym nie wiedzą koledzy, koleżanki.I zdarzyło się mi na szkoleniu, że była taka dziewczyna mała, skromna, ona, że tak powiem, ze stanowiska chyba była prawie że pomocą sekretarki, czyli jak to w filmach pokazują, osoba po prostu przezroczysta.
No i do niej dochodzi ona taka skromna, cicha.Ja mówię: "No, a ty?"A często przechodzę na te i ona mówi: "No dobra, a ja skaczę od 10 lat na spadochronie.Zamurowało wszystkich.Ile było rozmów, pytań, ale jak?Ale co, ale kiedy?Ale klub, a towarzystwo nagle z tej przezroczystej osoby stała się po prostu gwiazdą dnia.
Ludzie, ci co nas nie wiedzą,
a my żyjemy jakby swoim życiem i fajnie jest czasami jakby szczerze powiedzieć: "Ale ja lubię to, ale ja lubię tamto".A to nie jest moje, a ja ten czas spędzę inaczej.I to jest fajne.To dla mnie po prostu uwielbiam ludzi.Jest takie doświadczenie jak każdy jest inny.Chyba nie, nie mógłbym nie akceptować, bo znam takie tysiące ludzi, że w ogóle byłbym nie w zgodzie ze sobą, gdybym ja ich jakby segregował jakoś lepsi, gorsi, mądrzejsi, głupsi.To jest strasznie trudno powiedzieć, jak ludzie mają przeróżne życia
i swoje zasoby i swoje możliwości, swoje talenty.Ja ciągle wszędzie powtarzam, bo ja bym nie dał rady chyba, że ja mam ogromny szacunek do osób pracujących w księgowości.Siedzenie 8 godzin, liczenie słupków to jeszcze pół biedy, bo ja byłem dobry z matmy, ale reagowanie na wciąż zmieniające się przepisy.Ty jesteś wciąż na po prostu rollercoasterze i rano wstajesz i nie wiesz czy coś się zmieniło
i nie wiesz czy popełnisz błąd czy nie, bo nie wiesz jakie są aktualności, że co za świat, co za kraj.Oni mają przerąbane.Naprawdę podziwiam tych ludzi
i moje piekło wygląda tak, że ja siedzę i jestem księgowym.
Także szacunek ogromny dla ludzi, którzy mają inne talenty i umiejętności ode mnie.Państwu też to radzę.Nie, że są gorsi, tylko po prostu szanujmy ich za to, że oni dają radę zrobić coś, czego my byśmy nie dali rady lub byśmy nie chcieli.No pewnie jakbym miał ten przysłowiowy pistolet, to bym dał radę w ustach, ale ale nie chciałbym tak pracować.też jak pięknie możemy w ogóle wtedy się uzupełniać.
Tak.Dlaczego my sobie nie okazujemy tego szacunku, tego podziwu?Ty powiedziałaś o wdzięczności.No jeżeli ktoś za nas coś robi, to powinniśmy być wdzięczni.Jeżeli lekarz nam ratuje życie, no to powinniśmy być wdzięczni, a nie się zastanawiać, w jakich spodniach przyszedł i czy jest gejem.Naprawdę
po co?
Uratował nam życie, ale powiemy: "Nie, nie, nie, nie, on jest beznadziejny, że to gej jest.Fuj, fuj, fuj".No ale życie ci uratował.
Czym on ci to życie ratował?kalpelem niczym więcej.
To prawda.Zastanówmy się nad tym.Myślę, że każdego Ja w ogóle uwielbiam wdzięczność i zaczynam od tego swój dzień i kończę na tym swój dzień i to też mam wrażenie, że wiele zmienia w ogóle tak w takiej rzeczywistości naszej i tym jak ją postrzegamy,na czym się w ogóle skupiamy, na czym skupia się nasz umysł i jeśli nie znacie to bardzo, bardzo polecam.Ale kończąc jeszcze tą wdzięczność, ważne jest, żebyśmy też byli życzliwi.Ostatnio też załatwiałem różne takie sprawy i było jakieś tam zamieszanie, nieporozumienie i słyszę, że gość, który coś tam miał robić, no nie przez niego, ale coś się wydarzyło takiego, yy, że coś się przedłużyło, papierologia, jakieś przepisy, coś jeszczei słyszę napięcie w jego głosie, ale ja mówię: "Ale ja nie mam do pana pretensji".I ulga po drugiej stronie słuchawki.M nie mam do pana pretensji.No wiem, rozumiem.No tak się zadziała.
No przecież to nie jest niczyja wina.Po prostu coś jeszcze trzeba dowieźć, coś dosłać, coś wydrukować, coś wypisać.Okej.No nie zdawaliśmy sobie sprawy, że tego jest tyle.Ja nie mam do pana pretensji.
Dlaczego my tego nie mówimy do ludzi, od których to nie zależy?Mamy jakąś firmę Molocha, który ma swoje przepisy i przychodzi do nas człowiek przedstawiciel.To naprawdę nie jest prezes, który wymyślił te, nie wiem, jakieś przepisy.Dlaczego mamy do niego pretensje?
Jemu można współczyć.panu współczy, że pan pracuje w firmie, za którą pan musi świecić oczami, ale do pana ja nie mam pretensji.
To jest ta życzliwość, to jest ta wdzięczność, że ciągle się nami zajmuje ktoś, że nam pomaga w czymś
i że chce mu się.Tak
więc więc jak najbardziej dostrzeżmy to i też tak jak powiedziałeś często wypowiedzmy to na głos, bo to też zdejmuje wtedy tej osoby w ogóle prac.Fajne, bo to wtedy w powietrzu jest przyjemniej, bo jest mile, kiedy się do siebie uśmiechamy, kiedy jesteśmy mili, życzliwi.I od urodzenia zawsze miałem dziękuję, dzień dobry, proszę, przepraszam, uśmiecham się.To jest takie naturalne dla mnie, jak widzę na siłowni, czasem bywam, chodzą ludzie w tych słuchawkach, mówię: "Cześć".On nie widzi, nie słyszy, ma słuchawki, wychodzi przecież my się znamy, widujemy się.Dlaczego mi nie powiesz cześć?Często zobacz, że nawet sąsiedzi sobie nie mówią dzień dobry, cześć i to jest tak przykre.Też chciałabym Piotr wrócić na chwilę do wątku w ogóle intymności w związkach, bo też jest tak, że pierwsze półtora, dwa roku jest ogień, można powiedzieć też w ogóle inną mieszankę hormonów mamy w naszych umysłach, a potem faktycznie w
wielu związkach coś z tą intymnością się dzieje.No właśnie i zastanawiam się po pierwsze dlaczego się dzieje i czy też to, że na przykład nasze ciało wysyła nam sygnał, że hej, nie mam ochoty nawet, nie wiem się przytulać, a już w ogóle nie wiem, na przykładpójść z tobą do łóżka czy cokolwiek innego, to jest też jakaś informacja dla nas odnośnie tej osoby.I czy da się w ogóle przywrócić ten ogień w tych związkach?
Da się przywrócić w takiej jednej ważnej sytuacji, która jest dość częsta.Kiedy mamy ten okres zauroczenia, tego początku, to my nie myślimy o pracy, nie myślimy o kredytach, nie myślimy o chorobach, nie myślimy o rodzinie, tylko się skupiamy na sobie, czyli mamy dla siebie czas i uwagę.Po czym bierzemy ślub, lądujemy w jednym mieszkaniu i myślimy: "Okej, mogę sobie odpuścić ten czas."I wpakowujemy do tego związku kredyt, zdrowie, babcię, przyjaciółkę, pracę, szefa.Tym żyjemy, tym myślimy, to przeżywamy.I my nie mamy czasu pomyśleć soie: "Wow, tak od rana o tobie myślę, o twoim ciele, o kształtach, o tym".Nie, nie myślę, bo mam coś zrobić dla szefa, bo dzwoniła babcia, bo stryjek się pochorował, bo ktoś jeszcze.Nie mam czasu o tym myśleć.To zabija naszą intymność, że my wpuszczamy w naszą rolę partnera, partnerki, w naszą rolę kochanka, kochanki inne sprawy.My wręcz powinniśmy to oddzielać.
To jest takie zabawne.Ja ludzie uczę, mówię: "Dobra, w środy od 8:00 do 9:00 nie myślicie o niczym innym, tylko leżycie w łóżku albo stoicie pod prysznicem, zobaczycie co się wydarzy".I zdarza się, że ludzie przychodzą, mówią: "Panie Piotrze, pan nam życie erotyczne uratował, bo pan nam kazał w tym dniu, o tej godzinie stać na golasa obok siebie.Tak, bo tego nie robicie, bo nie macie czasu, bo ile jest ważnych rzeczy, bo trzeba zrobić listę zakupów, a będzie przyjęcie, nie wiem, chrzciny, coś jeszcze, komunia, nie ma czasu.Postać nago pod prysznicem.
No więc kochani, postójcie czasem nago pod prysznicem i o niczym w tym czasie nie myślcie, tylko o tym.Czyli dobrze jest czasami wpisać sobie taką godzinę wspólną do kalendarza trzeba
i niezależnie co się dzieje, czy się wali, czy się pali, to
bo skoro mamy w nocie mnóstwo spotkań zawodowych i towarzyskich, dlaczego tam nie ma wpisanego spotkania z mężem, spotkania z żoną intymnego?M
tak umierają związki, tak umiera namiętność, tak umiera erotyzm w naszym związku, bo otwieramy kalendarze.Przyznać się teraz bez bicia, kto ma w kalendarzu spotkanie intymne z mężem, z żoną.
Myślę, że mało z nas
nikt.
Chyba, że twoje klient
za długopisy i do kalendarza, czy tam nie w googlach teraz tak, czy gdzieś tam przed kalendarze.Ja jestem,
jestem papierowy cały czas.Zazdroszczę, zazdroszczę, bo to ile ja mam aplikacji pootwieranych to
nie no właśnie bym się zgubił.Ja wolę ten papier.Zawsze noszę przy sobie, zawsze zaglądam.
Papier działa, papier zniesie wszystko.
To prawda.papier zdecydowanie przyjmie wszystko.
W końcowej części pojawia się temat intymności, planowania czasu dla związku i wpływu dzieci na relację partnerską. Na zakończenie padają wskazówki, kiedy ratować związek, a kiedy odpuścić, oraz finałowe przesłanie, by być sobą.
Tak sobie myślę też rozmawiając z tobą, że zobacz, że my często bardzo szukamy m jakiś skomplikowanych rozwiązań, a te najprostsze rozwiązania są często najbardziej skutecznymi rozwiązaniami.
Tak, nie ma co kombinować, ale znowu mamy asertywność i szczerość.
A chodź tu, ale może zróbmy to tak, a może, no bo czekamy, kiedy będą te świece, ta kolacja i nagle się okazuje, Masak mówi: "Postójcie na go pod prysznicem".się okazuje, że tak śmieszne to było, głupie to było, dziwne to było, zaczęli się wygłupiać, może próbowali się umyć i coś się zadziało.No i co?I bez tej kolacji, bez tych świec, bez tych kwiatów
i dało się.
I dało się.
Jakie piękne pewnie to było.Także sprawdźcie, możecie dać nam znać, czy czy zadziałało.Myślę, że zdecydowanie.Bucie nową łazienkę.Naprawdę postarajcie się, żeby kabina była dwuosobowa.Przyda wam się w różnych momentach.Nawet jak dziecko się pożyga i trzeba będzie je umyć.To się przyda.
Czyli do różnych rzeczy.To prawda.No właśnie jak jesteśmy w temacie dzieci to też zauważyłam, że często jest tak, że jak pojawia się dziecko, to w pierwszym roku albo dwóch latach życia dziecka pojawia się dużo kryzysów w parach.I czy faktycznie jest tak, że dziecko uwypukla wszystko dwa razy bardziej, co nie działa w związku?Dziecko przede wszystkim i o tym ludzie boją się powiedzieć, jest potwornie męczące.To jest ogromny wysiłek.To jest rewolucja w związku.Zmienia się uwaga, wszystko.
Nie ma rzeczy, która by się nie zmieniła.Nie ma.Ilość snu, ilość radości, przyjemności, ilość spokoju, ilość obowiązków zmienia się w różne strony oczywiście, ale wciąż się zmienia.I chodzi o coś takiego, że jeżeli popełnimy błąd i wejdziemy tylko w rolę matki, w rolę ojca i nie będziemy w roli męża, żony, partnera, partnerki, to sobie popsujemy relacje.My musimy wtedy też znajdować miejsce dla siebie, poprosić kogoś, żeby posiedział te pół godzinki za śpiącym bachorem.A chore mówię z sympatią, bo my tak w domu lubimy się nazywać po prostu.A
to też możemy
różnymi takimi słowami właśnie te siblingsy już oni w ogóle mam trójkę dzieci jak oni do siebie mówią jak byliśmy w górach i szliśmy właśnie przez gówniaka, to wszyscy się śmieli, bo najmłodszego, no wiadomo, kto jest młodszy, ten jestgówniak.Mamy zdjęcie pod gówniakiem w polskich górach jest szczyt gówniak i
i tam sobie rodzeństwo robi zdjęcia.
Cudownie.
Więc tak, znajdźmy ten czas
dla siebie, żebyśmy weszli w rolę znowu partnera, partnerki, a nie tylko ojca, matki.To są ważne role.To jest ta odpowiedzialność.Stworzyliśmy nowe życie, jesteśmy za nie odpowiedzialni do tego 18 roku życia, a później do wspomagania.Natomiast nie możemy zapomnieć o roli partnerskiej, bo to psuje, to niszczy i z roli ojca, matki mamy sporo pretensji o to, że ktoś w tej roli nie jest tak jak my.Kolejne niebezpieczeństwo.Kobieta wchodzi w rolę matki i ona już będzie tylko matką.I czego ona oczekuje od męża?
Żeby on był tylko ojcem, a najlepiej żeby się słuchał, bo ona wie lepiej, bo on nie jest matką.No nie jest, nigdy nie będzie, ale jest ojcem, czyli ma takie same prawa i tak samo zależy mu i dba o dziecko, tylko inaczej niż ona.Ale czy gorzej?Nigdy tego nie wiemy.I to jest straszne, bo nie dość, że on nie czuje, że ma partnerkę, to jeszcze ma matkę.pokazuje, że ma matkę i dla siebie, bo ona mu wydaje polecenia i nagle on jest zdegradowany do pozycji i on się zastanawia, kim to jestem teraz w tym domu.
To mam tylko zarabiać, mam tylko przynosić zakupy i słuchać i że źle umyłem dziecko.No to kim ja jestem?Czy ja w ogóle jeszcze jestem w związku?Jaka jest, jaki jest mój świat, jaka jest moja relacja.I później się dziwimy, że on nie chce wracać do domu albo na przykład cieszy się, bo i tacy są teraz super faceci są, psuje to trochę związki, ale wchodzą w rolę tego ojca.No jest fantastyczny, chodzi na spacerki z tym wózkiem, leży na podłodze, gra we wszystko, bo on zaakceptował, że nie jesteśmy w roli męża, żony, partnera, partnerki
i oczywiście będąc super rodzicami, może faktycznie.A partnerami jakimi?No właśnie to też dużo osób mówi, że jeśli rodzice są szczęśliwi, to dziecko i tak się wychowa i tak będzie szczęśliwe.
Oczywiście myśmy mieli taką zabawę, jak dzieci były małe.Polecam państwu, obejmowaliśmy się z żoną mocno i tu między siebie wkładaliśmy dziecko do momentu, kiedy daliśmy radę ich utrzymać.No jak już waży 50 kg, to się to się nie da.Trzymaliśmy się tak mocno i mówiliśmy, żeby się dziecko puściło i dziecko uwalniało rączki, czyli było tylko przez nas przyciśnięte i myśmy mówili, jak rodzice się kochają, to dziecko nie spadnie.
M.
I myśmy całej trójce to po prostu wbijali do głowy i one tak wisiały, machały rękami, ale super.I myśmy je trzymali.
Piękne, piękne.Jak ktoś ma dzieci, to kolejna polecajka.Ile cudnych polecajek dzisiaj nam wyszło od od wolności kajta, nurkowania po różne inne rzeczy ratujące też związek też i
jak już mówimy o dzieciach to też bujanie w kocu.
M
byłaś bujana w kocu, ja nie, ale wszystkie dzieci były bujane.Rodzice stają z dwóch stron, biorą koc tak jak pościel się rozciąga, nie po praniu i w ten kot składą dziecko na podłodze, podnoszą i bujają na boki.Koc przez to, że jest długi, no bo weźmy te duże koce dwumetrowe, powoduje, że to bujnięcie jest takie powolne i fajne.Dzieci to uwielbiają.To jest bardzo kojące dla dziecka.To jest bardzo przyjemne dla dziecka.Nawet dziecko, jeżeli długo to robimy i wytrzymamy, jak nie jest zbyt ciężkie, potrafi się zdrzemnąć w ogóle czas z dzieckiem, nie?Że tam kolejne zajęcia, chiński balet, tenis.A bujacie państwo dziecko w kocu?
Aż samemu by się chciało położyć do tego koc mnie dźwignie.To jest tak przyjemne.Ten powolny ruch.Nie, że huśtawka taka szybko gdzieś tam na placu zabaw, krótkie te pręty, tylko właśnie to bujnięcie.
No coś przyjemnego.
Podsumowując trochę Piotr naszą rozmowę, zastanawiam się kiedy ratować związek, a kiedy próbować właśnie odpuścić.Jednak i
ja się skupiam na emocjach, na uczuciach.Jeżeli dwie strony deklarują, że kochają i chcą okazywać tę miłość, ale też chcą ją dostawać, czyli akceptację właśnie też tę troskę dostać, nie tylko się troszczyć, no to próbujemy, to się za to bierzemy, rozkładamy na części pierwsze, patrzymygdzie tam jest jakiś problem, gdzie zgniło, co trzeba wyciąć, co trzeba dorobić, gdzie trzeba sszyć.Natomiast jeżeli jedna ze stron deklaruje, że ma dosyć, że już nie kocha, że te emocje opadły, że już może jest tylko szacunek i przyzwyczajenie, to dwie strony się męczą i nawet myślę, że bardziej ta strona kochająca, bo wie,że odbija się od niczego, że że jest w tym samotna, że się łudzi, oszukuje i rozczarowanie jest coraz większe.Rozczarowanie jest niefajne.Lepiej sobie jakby no zaakceptować, no zmieniamy się, no ta teoria autobusu co powiedziałem, siadamy, wysiadamy na różnych przystankach.
Okej, widocznie moje życie jest takie, nie będę dyskutował z tym.To tak jakbyśmy siedzieli w Polsce, mówili: "Dlaczego mamy cztery pory roku?
No bo mamy, chcesz coś zmienić, to musisz gdzieś wyjechać, tak?Co mnie tu trzyma?Tylko święta i klimat.Tak, taka szczerość też wobec siebie, też takie otwarcie oczu.Często mi klienci mówią, że te moje pytania, te moje odbicia, ja często mówię, ale ja nie mówię nic od siebie, ja tylko powtarzam tylko innymi słowami to, co państwo mówicie, że im to otwiera oczy.Albo często ludzie mówią: "Ja tak myślałem, ja tak myślałem, tylko bałem się przyznać, że moje słowa".My
często czujemy, my często wiemy intuicyjnie, tylko potrzebujemy usłyszeć to z zewnątrz.często też od y terapeut
na pewno nie ratować w sytuacji, w której ktoś nas wpędza w poczucie winy, bo to jest niefajne.Ktoś nami manipuluje, ktoś nas lekceważy, nie szanuje.
Mm.
O, to jest szkoda czasu.
Szkoda czasu.
Moim zdaniem jak się przyglądam ludziom, bo czasami przychodzą i długo różne rzeczy się dzieją, to się nie zmienia.Jak ktoś nas nie szanuje, to nie zaszan nagle nie poczuje szacunku do nas.Nie wiem, co musielibyśmy lek na jego chorobę śmiertelną wymyślić, dostać nagrodę Nobla, żeby, ale może się okazać, że będzie wdzięczny, ale nie będzie nadal szanował.
Prawda?
Więc to są rzeczy, które się nie zmieniają, więc po co w to brnąć?
Czy masz Piotr ostatnią myśl, którą chciałbyś zostawić dzisiaj naszych słuchaczy i słuchaczki?
Bądźmy sobą.
Piękne, piękne.Wydaje się proste, ale spróbujmy faktycznie każdego dnia coraz bardziej być sobą, poznać siebie.Dziękuję ci ślicznie Piotr.Dla mnie to była ogromna przyjemność.Jestem przekonana, że dla naszych słuchaczy również.Gratuluję też wydania ci książki Bez ściemy.Was drodzy słuchacze też.To jest lektura obowiązkowa, totalnie obowiązkowa.Ja miałam tą przyjemność przeczytać jeszcze właśnie w ebooku, ale no coś cudownego.Także pełna też takiej lekkości o tematach wcale niełatwych, ale bardzo lekko napisana.Tak jak się ciebie słucha, tak też się czyta.Więc mimo tych wszystkich poprawek myślę, że robota zrobiona fenomenalnie.Także też gratuluję ci Piotr i mam nadzieję do zobaczenia.
Bardzo dziękuję oczywiście do zobaczenia.
Dziękuję.
Dzięki.
Jeśli chcesz mieć realny wpływ na to co dzieje się na tym kanale, zapraszam cię do mojej społeczności na Hero Hero.To tam publikuję dodatkowe treści, których nie ma nigdzie indziej i to tam wspólnie decydujemy o kolejnych tematach i gościach.Mam dla was też coś specjalnego.Pierwszych 500 osób otrzymuje darmowy miesiąc subskrypcji.Wejdź, sprawdź i zacznij współtworzyć ten podcast razem ze mną.Link znajdziesz w opisie.Wielkie dzięki za wspólnie spędzony czas.Jestem bardzo ciekawa, co myślisz o tej rozmowie, więc koniecznie podziel się swoimi przemyśleniami w komentarzu.A jeśli czujesz niedosyt, zapraszam cię do moich poprzednich odcinków.Czeka tam na ciebie znacznie więcej rozmów, które dają siłę i zmieniają perspektywę.Zostań tu ze mną na dłużej i kliknij przycisk subskrybuj.A ja w zamian obiecuję ci, że będę zapraszać dla ciebie najlepszych gości.