Transcript
Use with ChatGPT / Claude Auto-scroll A
Ο παρουσιαστής καλωσορίζει το κοινό και εξηγεί το ζήτημα με τον περιορισμό πρόσβασης στο YouTube. Στη συνέχεια προαναγγέλλει τη συζήτηση με τον Γιώργο Κοντογιώργη.
Speaker A
Καλησπέρα σας.Κυρίες και κύριοι, καλώς ορίσατε σε μία ακόμη εκπομπή των αντιθέσεων στον τριακοστό κύκλο ζωής της.Πριν περάσω στο απόψινό θέμα, οφείλω μία διευκρίνηση σε πάρα πολλούς χρήστες της πλατφόρμας YouTube της εκπομπής.Ενώ οι εκπομπές εμφανίζονται ελεύθερα προσβάσιμες αρχικά, όταν αναρτούνται, για όποιον επιθυμεί να πληροφορηθεί και να διαμορφώσει άποψη, ξαφνικά το τελευταίο διάστημα σε ένα σώμα εκπομπών εμφανίζεται κόφτης.Για να την παρακολουθήσει δηλαδή οποιοςδήποτε, θα πρέπει να ταυτοποιηθεί και να αποδείξει ότι είναι άνω των 15 ετών.
Για μια εκπομπή που δεν περιέχει ακατάλληλο περιεχόμενο, δεν προκαλεί κυκλήριος ψηφιακό εθισμό, ούτε εν έχει κινδύνους, έτσι εκτιμούμε, για την ψυχική και σωματική υγεία των ανηλίκων.Απλά, ανοίγει πολλές φορές ένα κύκλο συζητήσεων ή ένα κύκλο σκέψης.Οι αλγόριθμοι που κάποιοι προγραμματίζουν, την έχουν κρίνει ακατάλληλη για ανηλίχους κάτω των 15.Πρόκειται για προστασία ανηλίικων και ασφαλές διαδίκτυο, ή στην ουσία είναι μια προσπάθεια φήμωσης ενός ελεύθερου διαλόγου που αναπτύσσεται.Αυτά για όσους ρωτήσαν τι συμβαίνει με την πλατφόρμα και με τον κόφτη.
Όμως πάμε στην εκπομπή μας απόψε.Αυτή την Παρασκευή φιλοξενούμε τον ομότιμο καθηγητή πολιτικής επιστήμης, δεν θα χρησιμοποιήσω άλλους τίτλους του, τον κύριο Γιώργο Κοντογιώργη, σε μια κρίσιμη περίοδο, σε μια συζήτηση για τα επίδικα πολιτικά, κοινωνικά, τεχνολογικά και γεωπολιτικά ζητήματα της εποχής μας.
Ξεκινά η συζήτηση για τις κοινωνικές αναταραχές στην Ευρώπη και το αν καταρρέει το νεοφιλελεύθερο μοντέλο. Αναλύεται η απόσταση ανάμεσα στις ελίτ και τις κοινωνίες και η κρίση του πολιτικού συστήματος.
Speaker A
Κύριε Κοντογιοργή, καλησπέρα.
Speaker B
Καλησπέρα, ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Speaker A
Κύριε Κοντογιώργη, θέλω πριν από οτιδήποτε άλλο γιατί πολλοίς κόσμος με την προαναγγελία μου έχει θέσει μια σειρά ερωτημάτων πάνω στο σκεπτικό που αναπτύσσετε επί χρόνια θέλω να σας ρωτήσω αν έχετε μια εξήγηση τι είναι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή με τις κοινωνίες στο μεγαλύτερο τμήμα της Ευρώπης είτε βγαίνοντας στους δρόμους και διαδηλώνοντας είτε σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής Πορτογαλία, Βέλγιο, Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία χθες το βράδυ για πρώτη φορά, η φυλής είχε η Αυστρίας.
Αλβανία, Ρουμανία, παντού.Ελλάδα είχαμε κινητοποίησης.Τι συμβαίνει, καταραίει ένα συγκεκριμένο πολιτικό μοντέλο?Καταραίει αυτό που θεωρούσε ότι τέλειωσε η ιστορία με τη δική του επικράτηση, το νεοφιλελεύθερο μοντέλο.Τι είναι νεοφίλελεύθερο μοντέλο, πώς εσείς αντιλαμβάνεστε αυτό που συμβαίνεται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη.
Speaker B
Να συγκρατήσουμε κάτι, ότι σήμερα οι άνθρωποι, ενώ οι πολίτες και συγχρόνως οι ηγεσίες, οι ελίτ, συμπεριλαμβανομένων, γιατί είναι μπροστά από όλους τους άλλους σε αυτό που θα πω, των πνευματικών ανθρώπων, σκέφτονται με τους όρους του 18ου και 19ου αιώνα δηλαδή βαθιά αντιδραστικά για να αντιμετωπίσουν αυτό που συμβαίνει κοντά στο τέλος του πρώτου μισού του 21ου αιώνα.Είναι σαν να αναμένει κάποιος από ένα μικρό παιδί να αντιμετωπίσει τα πράγματα όπως ένας όρημος ή από έναν όρημο να τον τοποθετούμε σε ένα βρεφονιπιακό σταθμό και να του πούμε «εδώ θα ζήσεις και θα παραμείνεις εδώ και τα προβλήματά σου θα τα λύσεις εδώ μέσα».Τι συμβαίνει, όμως, στην Ευρώπη και βρισκόμαστε αντιμέτωποι σε αυτή την αναταραχή, η οποία σε μία ή σε άλλη χώρα εμφανίζεται, βέβαια, κατά περιόδους, αλλά τώρα έχει και ένα γενικευμένο χαρακτήρα με κοινά στοιχεία αντίδρασης ή διεκδίκησης.Η Ευρώπην, όποις στο δρόμι Δηλαδή δεν μπορεί να ικανοποιήσει βασικές ανάγκες των κοινωνιών της.
Και αντιμέτωπη με τις αντιδράσεις αυτές, που κινητοποιούν βεβαίως τις κοινωνίες, βρίσκεται σε μία προσέγγιση η οποία βγάζει όλα τα αυταρχικά χαρακτηριστικά της και συγχρόνως έναν φόβο.
Έναν φόβο ότι οι κοινωνίες θα τους πάρουν φαλάγγοι πια.Ότι δηλαδή δεν θα ελέγχονται οι καταστάσεις οι οποίες θα δημιουργηθούν.Δεν σκέφτονται όμως το γιατί.Το βλέπουμε όταν αντιμετωπίζουν τις αντισυμβατικές δυνάμεις, αυτές που είναι έξω προσποιούνται γιατί μέσα είναι στο καθεστώς αλλά είναι έξω από το λεγόμενο συνταγματικό τόξο.Το συνταγματικό τόξο είναι ο κλασικός παλαιός φιλελευθερισμός και ο σοσιαλισμός που όμως έχουν χάσει το περιεχόμενο, το έχουν απεμπολίσει, δεν υπάρχει γιατί δεν είναι και επιχειρησιακό και έρχονται να συναντηθούν στη βάση του νέου φιλελεύθερισμού.
Ο Κοντογιώργης εξηγεί πώς ο νεοφιλελευθερισμός αξιοποιεί την τεχνολογία αλλά διευρύνει το χάσμα με τις κοινωνίες. Θέτει ως κεντρικά ζητήματα την κοινωνική συμμετοχή, την αναδιανομή και τη συγκέντρωση του πλούτου.
Speaker B
Ο νέο φιλελευθερισμός λοιπόν είναι ένα βήμα μπροστά το οποίο όμως ενώ κινεί τις διαδικασίες για τη μετάβαση, η δημιουργία της ψηφιακής τεχνολογίας, η τεχνητή νοημοσύνη κλπ.Συγχρόνως, για να κρατήσει τα κεκτημένα, τα οποία ολοένα και περισσότερο διευρύνουν το χάσμα με τις κοινωνίες, προσπαθεί να διαμορφώσει τους όρους μιας αλλαγής όλου του περιβάλλοντος, μετάξυ των οποίων και των κοινωνιών.Σήμερα πάρετε το παράδειγμα βασικών στοιχείων που έχουν συγκροτήσει την έννοια της προόδου στην ιστορία.Το έθνος χρησιμοποιήθηκε ως στοιχείο πρόταξης συλλογικής ελευθερίας απέναντι στις απολυταρχίες και στο Μεσαίωνα.Ενοχοποιείται σε αντίθεση με τον παλαιόφιλο ελευθερισμό που ωστόσο και αυτός το είχε αποδώσει ως επινόηση του κράτους, αλλά ενοχοποιείται διότι δημιουργεί τους όρους της συνοχής και όπου υπάρχει συνοχή υπάρχει και αντίδραση, όπως τώρα βλέπουμε στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Το δεύτερο στοιχείο είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα.μας λένε ότι όποιος αμφισβητήσει το συνταγματικό τόξο και μιλήσει αντισυμβατικά, προσέξτε, όχι αντισυστημικά.Όλοι ασπάζονται το ίδιο πράγμα.Τον λένε λαϊκιστή, τον λένε ακροδεξιό.Εχορούν δηλαδή ρητορικά αυτό που αποτελεί στοιχείο προόδου, την αμφισβήτηση, τη συμμετοχή, το χωρούν εκτός συνταγματικού τόξου, δηλαδή στην αντίδραση.
Οι ίδιες αυτές οι δυνάμεις του νέου φιλελευθερισμού και δεξιά και αριστερά στα πολιτικά πράγματα, ενώ είναι βαθιά οπισοδρομικές και αντιδραστικές, Μιλάνε με τους όρους του 18ου και του 19ου αιώνα, αλλά κυρίως έχουν στρέψει τα νότα τους σε αυτό που αποτελεί το σκοπό τους, που έπρεπε να αποτελεί το σκοπό τους, που είναι το συμφέρον των κοινωνιών.Γι' αυτό δεν εκλέγονται, γι' αυτό δεν τους εκλέγουν οι κοινωνίες.Λοιπόν, αντί λοιπόν να πολιτεύονται προς αυτή την κατεύθυνση, έχουν στρέψει τα νότα και τους απαξιώνουν και τους χαρακτηρίζουν ως ακραίους και ότι αυτοί εκφράζουν την πεμπτουσία της πρόοδου.Ποιας πρόοδο.Πρόοδος είναι η διεύρυνση της ελευθερίας της κοινωνίας, άρα τη δυνατότητά της να συμμετέχει στα πράγματα και όχι να είναι παραγωνισμένη στην άκρη και επίσης το ευζύν, δηλαδή η αναδιανομή του πλούτου.
Όταν ο πλούτος συγκεντρώνεται σε ελάχιστα χέρια και οι κοινωνίες γυνοπαθούν, πώς θα το χαρακτηρίσουμε αυτό.
Speaker A
Επένδυση.Στα λίγα χέρια είναι επένδυση.
Speaker B
Προσέξτε λίγο την πονηρά φύση των πράγματων.
Speaker A
Έχετε δει κανένα από την εργασία να πλουτίσει κ.
Κοντογιώργη, γιατί αν ήταν έτσι πιο πλούσιοι θα ήταν οι εργάτες.
Speaker B
Μα είναι προφανές, άλλωστε αυτό το έχει πει ο ίδιος ο Μάρξ, με τη διανοητική εργασία θα πλουτίσεις, αλλά όχι με την χειρονακτική εργάσια.Αλλά το ζήτημα δεν είναι αυτό απλώς.Το ζήτημα είναι ότι δεν αντιλαμβάνονται το διακύβευμα.και εδώ είναι η ευθύνη, η στασιμότητα αν θέλετε των πραγμάτων.
Τι μας λένε και οι αριστεροί και οι δεξιοί σήμερα.Ότι υπάρχει μια διάδραση ή αντίδραση ή εξέγερση δηλαδή ή η εργατική τάξη ή η κοινωνία της εργασίας ή το σύνολο της κοινωνίας που αντιτάσσεται πού.Στο νεοφιλελευθερισμό, δηλαδή στη διεθνή των αγορών.η οποία ξέρει να παράγει χρήμα, ανατροφοδοτώντας το χρηματιστήριο, βάζοντας στο χρηματιστήριο και το νερό και τα πετρέλαια και όλα, για να μην έχει αντιστήχηση με τις παραγωγικές συνθήκες.
Η συζήτηση εστιάζει στο τι σημαίνουν οι διαδηλώσεις και ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος των κοινωνιών. Τίθεται το ζήτημα του κράτους, της πολιτικής τάξης και της ανάγκης συμμετοχής των πολιτών.
Speaker A
Άρα, κύριε Κωντογιούργη, θα τα πούμε αναλυτικά στη συνέχεια.
Θέλω να σας ρωτήσω, αυτό που συμβαίνει σήμερα στον Ευρωπαϊκό χώρο, γιατί θα έρθω τώρα στον Ελληνικό, κάτι γνώμη σας Είναι μια χειρή καμπάνα, ανεξάρτητα από το αν έχει διέξοδο ή όχι, των ίδιων των κοινωνιών προς το Σαπανό αυτή τη στιγμή.
Speaker B
Είναι μια χειρή καμπάνα, η οποία όμως λειτουργεί με τους όρους της στασιμότητας.Και αυτό χρειάζεται να εξηγήσουμε.Οι κοινωνίες όταν αντιδρούν κατεβαίνοντας στους δρόμους, είναι μια άμορφη μάζα.που κάποιος τις έχει προσκαλέσει, που μπορεί να είναι το κόμμα, το συνδικάτο ή κάποια άλλη πρωτοβουλία.
Με ποιον παλεύουν.Με τον ιδιοκτήτη του κεφαλαίου ή της επιχείρησης.Όχι βέβαια, με το κράτος.Με το κράτον συγκρούονται.Άρα λοιπόν, όταν μιλάμε για κράτος...
Speaker A
Να, το κράτοs θα σας πει κάποιος, συγγνώμη, σας διακόπτω για να βοηθήσω και να εξηγηθεί αυτό που εννοείτε.Παρότι δεν ήθελα να ξεκινήσουμε έτσι, το κράτος είναι ουδέτερο, είναι ένας μπαμπάς, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μεγάλων.
Speaker B
Ακριβώς.Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιος ελέχει το κράτοs.Και δείτε, το ποιος ελέχει απαντιέται με το τι ηγεσίες βγαίνουν σήμερα στην Ευρώπη και στον κόσμο.
Ποιες είναι οι ηγεσιές αυτές.Αν τις τύψει κανείς δεν βγάλει ούτε μια κουτσουλιά μείγας.είναι όργανα και ιδεολογικά δηλαδή προστρέχουν αλλά και διεφθαρμένα μιας πραγματικότητας στην οποία ηγεμονεύει η Διεθνής των Αγορών.Άρα λοιπόν αυτοί οι απίθανοι τύποι που παίζουν το ρόλο του ηγέτη δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα ή προσποιούνται ότι δεν έχουν αντιληφθεί ότι τους έχει εκλέξει η κοινωνία για ποιο σκοπό για να υπηρετήσει τα συμφέροντά της.Και λέω εγώ τώρα Όταν η κοινωνία αντιδρά, τι συμβαίνει?
Γιατί βρίσκεται ένα δίκο.Έχει εξουσιοδοτήσει με το Σύνταγμα αυτούς τους υποτιθέμενους ηγέτες, την πολιτική τάξη ας πούμε για να είμαστε ευπρεπείς, να κάνουν ό,τι τους αρέσει χωρίς να ρωτάνε την κοινωνία και χωρίς να συμβαδίζουν με τη βούλησή της και τα συμφέροντά της.Αυτό λένε τα Συντάγματα.και στη συνέχεια διαδηλώνουν για να αξιώσουν να τους ακούσουν, δηλαδή να παραβούν το Σύνταγμα.Αυτός δεν είναι μια αντίφαση...
Speaker A
Κακώς διαδηλών θα σας πει κάποιος.
Speaker B
Όχι, το αντίθετο.Θα έπρεπε να διαδηλώσουν για να πάρουν την αρμόδιότητα εν όλοι εν μέρη Να έχουν λόγο στα πράγματα, όπως λέει η ελληνική γλώσσα.Δηλαδή, να συμμετέχουν.Γιατί το να διαδηλώσεις, θα πας το βράδυ στο σπίτι σου και θα διαβάσεις ή θα ακούσεις στη τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο άλλα πράγματα από αυτά τα οποία διεκδίκησες.
Speaker A
Κρατήστε το, γιατί αυτή είναι η κέρια κουβέντα.
Η κουβέντα μεταφέρεται στην Ελλάδα, με αναφορές στη διαφθορά, τη λαϊλασία και τη μεταπολιτευτική πορεία. Περιγράφεται η κομματοκρατία ως βασικό πρόβλημα του ελληνικού κράτους.
Speaker A
Θέλω λίγο να έρθουμε στην Ελλάδα.Θα επιστρέψουμε.Θέλω να έρθουμε στην Ελλάδα, διότι μέσα σε όλα αυτά που συμβαίνουν, η Ελλάδα πρώτον δεν είναι εξεκομμένη, αλλά η Ελλάδα που έχει Αυτή την περίοδο λένε πολλοί, δεν ξέρω αν το σημερίζεστε, ότι βιώνει τις πιο ακραίες καταστάσεις σύψης, παρακμής και διαφοράς.Όπου και να κοιτάξεις.
Τα τελευταία είναι το μπάσκετ, και φτάνουμε μέχρι τα σχολικά πρωταθλήματα, παρακαλώ πολλοί, για να μοριοδοτηθούν οι γόνοι κάποιων έχοντων και κατεχόντων χρήμα και να πάνε σε όποια σχολή θέλουν.Αυτή είναι μια οπτική.Η άλλη είναι τι γίνεται με τα στημένα παιχνίδια και τη διαφθορά.επιχειρήσεις πίτσας, όπου δεν τις βρήκαν οι υπηρεσίες, εργαζόμενοι κατήγγυλαν τον Απρίλιο, αυτό το ξεχνάνε όλοι, ότι ήταν ανασφάλιστοι, ότι δεν πληρώνονταν υπερόριες, και δια της συμπτώσεως βρέθηκε και η άλλη κομπίνα, και φτάνουμε μέχρι και τα εθνικά, που δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μετά το τουρκολιβικό που εγκρίνηκε η Ανατολική Λιβύη, ανατροφοδοτήθηκε η γεωπολιτική συζήτηση.Η Ελλάδα λοιπόν...
Speaker B
Κύριε Σαχήνη, Η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακό πρόβλημα.Και δεν αντιμετώπιζει διότι το αξίζει, αλλά διότι υφίσταται τις συνέπειες μιας επαναλαμβανόμενης λαϊλασίας, θα έλεγα από το 1832, από τη σύσταση αυτού του κράτους, όχι γιατί το κράτος δεν έπρεπε να σταθεί, έστω έτσι, αλλά με το πολιτικό σύστημα που επευλήθη.της Απολιταρχίας και στη συνέχεια της εκκλόγιμης Μοναρχίας.Η οποία επειδή ήταν αναντίστοιχη με αυτό που αντιπροσωπεύουν οι Έλληνες σε σχέση με αυτό που αντιπροσωπευούν οι Δυτικές και οι Ανγένοι χώρες που βγαίνουν από τη Θεοδαρχία είχε άλλα πρωτάγματα.Και άρα είναι αναντίστοιχο.
Αυτό λοιπόν ποια συνέπεια έχει.Ότι η Ελλάδα λέει η Λατίτε από το πολιτικό σύστημα του κράτους, από αυτούς που το κατέχουν, διαχρονικά.Και γι' αυτό συρρυκνώνεται και δημογραφικά.Αυτό, λοιπόν, είναι το κεντρικό.Ερχόμαστε, όμως, στο σήμερα.
Ξέρουμε όλοι τι έγινε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης.Επανήλθε η φαυλοκρατία και η λαϊλασία του 19ου αιώνα.και αυτό το παρατηρούμε όταν βλέπουμε τις επαναλαμβανόμενες αναθεωρήσεις του ελληνικού συντάγματος.Τι κάνουν.Όσο μεγαλώνει η διαπλοκή και η διαφθορά τόσο προσέρχονται οι φαυλεπί φαυλοί και παρακιμόμενοι στην εξουσία συνταγματολόγοι να ενισχύσουν τις ασιλίες της πολιτικής τάξης.
Αυτό τι σας λέει.και είναι αυτοί που δάκτυλοδικτούν σήμερα την κοινωνία λέγοντας ότι ψηφίζει αντισυμβατικούς που είναι εκτός συνταγματικού τόξου.Το συνταγματικό τόξο στην Ελλάδα είναι η κομματοκρατία.Δηλαδή δεν έχουμε καν την εκλόγιμη μοναρχία που υπάρχει στην Ευρώπη.Έχουμε το γεγονός ότι έχει πέψει το κόμμα στο πολιτικό σύστημα και έχει γίνει αυτό πολιτικό καθεστώς μεταβάλλοντας το δημόσιο χώρο σε ιδιωτικό.
Ξέρετε πώς γίνονται οι επενδύσεις σήμερα, άρα η διασπάθηση κυριολεκτικά του δημοσίου χρήματος και του ευρωπαϊκού χρήματος από την παρούσα κυβέρνηση αλλά με άλλους τρόπους από τις προηγούμενες.Προσέξτε.δεν κάνει σχεδιασμό το κράτος, οι κρατικές υπηρεσίες για να γίνει το α ή β έργο έχουν προσκληθεί προφανώς ή ιδιώτες δίθεν ότι φτιάχνουν αυτές τη μελέτη σε προτεραιότητες που αυτές επιλέγουν και δήθεν προσφέρουν τις μελέτες δωρεάν στο Υπουργείο, το οποίο τις υιοθετεί, αναθέτει στους ιδίους ή σε παρακυμόμενους άλλες εταιρείες δικές τους για να κάνουν το έργο.Αυτό το έχω ζήσει σε συγκεκριμένη περίπτωση που διαμόρφωσαν ένα φαραωνικό έργο για χήμαρο, αλλά έχει ομολογηθεί και από υπουργό.ότι αυτό συμβαίνει και αυτό συμβαίνει γιατί το έχω ψάξει.
Γίνεται αναφορά στην παιδεία και στον τρόπο που διδάσκεται η ιστορία, με παράδειγμα το Μικρασιατικό. Η συζήτηση συνδέει την ιστορική αφήγηση με τα σημερινά εθνικά και γεωπολιτικά ζητήματα.
Speaker B
Θέλετε να δείτε τώρα πώς ιδεολογικά ενδύεται όλο αυτό για να εναρμονιστούμε και εμείς, δηλαδή η νεολαία και όλη η ελληνική κοινωνία με τα υποδείξεις τους, άρα με στο να γίνουν και αποδεκτοί.Εγώ δεν θα σας πω τι συμβαίνει με την ομοθεσία και με όλη αυτή την πραγματικότητα που έχουν μεταβάλει τις γυναίκες σε υποκείμενα προσβολής διαφόρων οι οποίοι μπορούν να πληρώσουν για να κάνουν το κέφι τους.Εγώ θα σας πω το εξής.Βρέθηκα σε ένα σχολείο Γυμνάσιο της Κρήτης προ 2-3 εβδομάδων.Και με κάλεσαν να τους μιλήσω.
Και λέω θα μιλήσουμε με βάση το βιβλίο που κάνουν, η ιστορία της νεότερης και σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρώπης.Θα σας πω μόνο ένα παράδειγμα γιατί όλα τα άλλα είναι χειρότερα απ' αυτό.Το Μικρασιατικό.Το Μικρασιατικό ήταν ένα ειχήρημα υπεριαλισμού και απεικειοκρατίας των μεγάλων δυνάμεων στο οποίο συμμετέσχε και η Ελλάδα.πουθενά το ζήτημα της εθνικής ολοκλήρωσης πουθενά ότι εκεί υπήρχαν Έλληνες οι οποίοι είχαν σκοπό για τους οποίους είχε σκοπό το ελληνικό κράτος να διαμορφώσει τους όρους μιας εκτατικής πραγματικότητας που θα τους ενσωμάτωνε.
Αυτό τι σημαίνει κύριε Σαχήνη δεν σημαίνει ότι όλα προετοιμάζονται για να αποδεχθούμε αυτό που έγινε στα Σκόπια αλλά και αυτό που θα γίνει στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Speaker A
Τι θα γίνει στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Speaker B
Έχετε ακούσει όταν τους λέτε ότι πρέπει να μην είμαστε συγκατανεύουμε σε ό,τι θέλει η Τουρκία αλλά να προτάξουμε μια αντίσταση που σημαίνει να προχωρήσουμε σε χάραξη μιας στρατηγικής και όχι στρατηγοικής των εκλογών.με αυτούς που μαζεύει και ο τωρινός πρωθυπουργός εκεί για να ασκήσει πολιτική.Τι λένε, πόλεμο θέλετε.
Δεν ξέρουν πώς διαμορφώνονται οι διακρατικές σχέσεις.Με όρους δύναμης.Εγώ λέω το εξής.Η νέα χώρα για να μπορεί να υπάρξει και να μην αντιμετωπίζει υπαρξιακό πρόβλημα πρέπει να έχει ισχυρή οικονομία, ισχυρό κράτος δομημένο με ορισμένο σκοπό, άρα και επαρκεί σκοπό στρατηγική, ανεξαρτησίας και ευημερίας της χώρας στην οποία αναφέρατε.Τι από όλα αυτά υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα.
Η Ελλάδα λέει λατήθηκε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης και όταν την πτώχευσαν συλλογικά την παρέδωσαν στους δανειστές για να μας αποτελειώσουν, επομένως Ακόμα και η αμυντική βιομηχανία, που ήταν υπέρτερη της Τουρκίας σήμερα, βρισκόμαστε στην ανάγκη να αγοράζουμε όλα μας τα οπλικά συστήματα από το εξωτερικό, άρα να είμαστε εξαρτημένοι από τις δικές τους επιθυμίες και συγχρόνως ένα κράτος που στο διηνεκές της ελληνικής ανεξαρτησίας είναι ένα κράτος λαϊλατικό που δεν υπηρετεί το δημόσιο αλλά το ιδιωτικό συμφέρον και την πελατειακή αποδόμηση του συλλογικού.
Ο Κοντογιώργης σχολιάζει την τουρκική στρατηγική, το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Κριτικάρει την ελληνική στάση ως αμυντική και χωρίς πραγματική στρατηγική κυριαρχίας.
Speaker A
Κύριε Κωνσταντινούργη.
Speaker B
Και δείτε για να πούμε και αυτό.Κάντε μια αποτίμηση στις ηγεσίες που έχουμε.Ποια είναι η πολιτική που συζητούν.
Ο ένας δεν γνωρίζει κάτι που είναι πολύ επίκαιρο, που συζητιέται και το ξέρει όλη η Ελλάδα ποιο σκοπό έρχεται να υπηρετεί στο καλώδιο Κύπρου Ελλάδας, για σκεφτείτε και θα μας κυβερνήσει αυτός.Ο άλλος, όταν έρχεται η αντίδραση της Τουρκίας στην Κάσο, τα μαζεύει και λέει, η Τουρκία ξεκίνησε από μακριά για να δει αντιδράσεις, και λέει ότι στα 6 μίλια είναι η κόκκινη γραμμή μας, ήδη παρέδωσε.Και εγώ λέω ένα πράγμα για να δούμε τι συμβαίνει εδώ.Ας το συζητήσουμε λίγο με πραγματολογικούς όρους.Τι κάνανε και τι κάνει το ελληνικό κράτος όταν παραδιάζουν τα αεροπλάνα, τα πολεμικά αεροπλάνα της Τουρκίας, τον ελληνικό εθνικό ένα αέριο χώρο.
Κάνουν αναχέτηση λέει.Εγώ θα σας το πω με μία αναλογία.Μπαίνει ένας λόχος τουρκικός στον Εύρω, φτάνει μέχρι την Ξάνθη, την Κωμωτινή και πιο πέρα μέχρι την Καβάλα και μετά λένε τον αναχετίσαμε.Αυτό είναι.Το ανάλογο στον αέρα αντί για τη γη.
Ας κάνουμε και μια άλλη υπόθεση τώρα γιατί την έχουμε αντιμετωπίσει στο παρελθόν με συγκεκριμένες εξαγγελίες.Ασκούμε εθνική κυριαρχία πάνω στις μικρόνισίδες που αμφισβητούν οι Τουρκοί.
Όχι βέβαια.
Speaker A
Τι εννοείτε?
Speaker B
Ποιο εννοώ?κάποτε η επικυβέρνησης του παλαιού, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.είχε γίνει και με άλλες κυβερνήσεις.
Βγαίνει ένας υπουργός του και εξαγγέλει ηλιθίως ότι θα επενδύσουμε και θα απεικίσουμε τις βραχονιξίδες του Αιγαίου για να μην αμφισβητούνται και να αποκτήσουν τα δικαιώματα που έχουν τα κατοικημένα νησιά.Έκανε μία δήλωση η Τουρκία και το πήρε πίσω.Είδατε να γίνεται τίποτε.Ας πάει, ας μας δείξει η τωρινή κυβέρνηση ή η προηγούμενη εάν ασκεί πολιτική κυριαρχία και ας μας το δείξει στην πράξη πάνω σε αυτά τα νησιά.
Συζητείται η επαναφορά του τουρκολιβυκού μνημονίου και η στάση των ΗΠΑ. Ο ομιλητής υποστηρίζει ότι οι μεγάλες εταιρείες και τα συμφέροντα καθορίζουν τελικά τις εξελίξεις.
Speaker A
Κύριε Κοντογεργή, επειδή έχετε πει σε ανίποπτο χρόνο ότι κατά τη γνώμη σας η χώρα έχει μπει καθολοκληρίαν σε συνθήκη ημιοποίησης, Έχουμε τώρα το τουρκολιβικό που ξανά ήρθε στο προσκήνιο.
Δεν είναι τώρα, είναι 7 χρόνια πίσω.Επικηρώθηκε και από το άλλο τμήμα της Λιβύης.Αυτό με το οποίο υποτίθεται εμείς συνομιλούσαμε.Θέλω να σας ρωτήσω.Ενδυναμώνετε η αντίληψή σας αυτή και επίσης πώς σχολιάζετε το γεγονός ότι εμείς περιμέναμε μετά την ομιλία στην Πνίκα του κυρίου Ρούμπιο Μία σαφή τοποθέτηση των ΗΠΑ, την οποία είχαν κάνει στο παρελθόν μετά το τουρκολιβικό το 19, την κάναν.
Την επαναλάβαν το 21 στον καλό συνάλφο τον Μιχάλη Τωνυγναντιού που τους ρωτούσε εξ επιτού του και λέγανε είναι παράνομο.Αυτή τη φορά η αντίδραση είναι καθίστε Ελλάδα και Τουρκία και βρείτε τα.Τι σας λένε όλα αυτά.
Speaker B
Τι μου λένε.μου λένε το εξής απλό, ότι ο Ρούμπιο που ήρθε στην Ελλάδα δήλωσε με σαφήνεια ότι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στα ζητήματα αυτά πρέπει να τα βρούμε.
Και εγώ διαρωτώ με, δεν το συζήτησαν αυτό το ζήτημα.Εάν δεν το συζητήσαν, τότε είναι για τα μπάζα.Εάν το συζήτησαν και τους το είπαν τότε είναι ακόμα χειρότερα διότι δεν αντέταξαν αυτό που θα έπρεπε να αντιτάξουν.Ότι δηλαδή συνιστά η Ελλάδα ως δύναμη και αντίστοιχη προετοιμασία ώστε να αποφευκθεί όχι η αναγνώριση αλλά να δείξουν ότι υπάρχει εδώ στρατηγική αντιμετώπισης.Θέλω να ρωτήσω κάτι.
Όταν μια Λιβύη, ρημαγμένη, μας προκαλεί σήμερα όπως μας προκαλούν και όλες οι βαλκανικές χώρες και δεν θεωρούν ότι είμαστε αξιόλογος συνομιλητής, δείτε τι συμβαίνει τώρα που αμόλυσαν όλους τους οικονομικούς μετανάστες και τους φορτώνουν στην Κρήτη.Και τι κάνουμε?Τους μαζεύουμε.Τους περιμαζεύουμε, τους περιθάλπουμε.Αυτή είναι η εξωτερική πολιτική που θα ασκήσουμε για να αντιμετωπίσουμε ένα μείζον πρόβλημα που αφορά την υπαρξιακή μας πρωτοβουλία.
Speaker A
Είναι οι Λιβύοι ή είναι η Τουρκία από πίσω, θα σας πει κάποιος.
Speaker B
Οι Λιβοίοι τους στέλνει, ανεξαρτήτως του ότι έχει τις πλάτες και την παρόντριση της Τουρκίας.
Speaker A
Ωραία, αλλά αυτό γυρνάει η boomerang λέει η κυβέρνηση, διότι η Αίγυπτος είπε, έλα τώρα, να επεκτείνουμε περαιτέρω πλήρως την ΑΟΣ.
Speaker B
Ας υποθέσουμε ότι διαμορφώνουν και επικυρώνουν την ΑΟС με την Αίγυπτο οι Έλληνες στην ολότητά της.Εγώ ρωτώ, θα εφαρμοστεί γιατί του πεδίου διαμορφώνονται αυτά τα ζητήματα ή θα ακυρώσει το τουρκολιβικό έγγραφο.
Όχι βέβαια.θα είναι ισχυρό, θα είναι εκεί και δεν θα έχουν κάνει απολύτως τίποτε.Ξέρετε γιατί άλλαξε, το λέω χωρίς επιφύλαξη, πιστέψτε με, γιατί το πιστεύω βαθιά, ξέρετε γιατί άλλαξε η πολιτική των ΗΠΑ.αντί για αυτήν που είχε έναντι του Τουρκολιβικού Συμφώνου, γιατί έχει εκδηλωθεί και θα εμφανιστεί σε λίγο το ενδιαφέρον των μεγάλων εταιριών των Ηνωμένων Πολιτιών να αναλάβουν όλον αυτόν τον χώρο για να διατητεύσουν, οπότε θα διαμοιραστεί δια των μεγάλων αυτών εταιριών η ΑΟΣ, Και η ελληνική πλευρά θα αισθανθεί και ανακούφηση.Διότι όλη της η αγωνία δεν είναι να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα ή την κυριαρχία.
Είναι πώς θα τα δικαιολογήσουν τον ελληνικό λαό για να μην τους λιτσάρουν.Και σε αυτό είναι σύμφωνοι όλοι.
Speaker A
Άρα μου λέτε ότι οι εταιρείες θα επιβάλλουν για τα δικά τους συμφέροντα, προφανώς, συνεκμετάλλευση.
Speaker B
Αφού θα αναλάβουν όλη την ΑΟΣ αυτή, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι εταιρείες αυτές, αυτές θα αποφασίσουν και για τα υπόλοιπα.
Αναλύεται η μακρόχρονη τουρκική στρατηγική και η ελληνική αδυναμία να την αντιμετωπίσει. Ο Κοντογιώργης μιλά για de facto φιλανδοποίηση και για ένα κράτος που δεν λειτουργεί υπέρ της κοινωνίας.
Speaker B
Δεν υπάρχει.
Είναι πολύ απλό.Οι Τουρκοί έχουν διαμορφώσει μια στρατηγική.Εγώ την είχα αναδείξει από το 1973, διότι ανακάλυψα, και το έχω πει εδώ, μια διδακτορική διατριβή που αποτέλεσε τη σημαία στην Τουρκία για το πώς θα πρέπει να ελέγξει η Τουρκία την Ανατολική Μεσόγειο και τον 25ο στο Αιγαίο.έχει στρατηγική η Τουρκία.Η Ελλάδα δεν έχει στρατιγική.
Είναι παρακολούθημα των πράξεων των ενεργειών της Τουρκίας.Καμία.Τρέχει πίσω από την Τουρκία με τις πρωτοβουλίες.Αυτό δεν είναι εξωτερική πολιτική.
Speaker A
Άρα ενδυναμώνετε την αντίληψη ότι η χώρα ημοιοποιηθεί.
Speaker B
Κοιτάξτε, το 1980-1981 είχα γράψει ότι οδεύουμε προς φιλανδοποίηση.Ήμουν ήπιος.Και μετά τα ίμοια είναι προφανές ότι η Τουρκία έχει ενθυλακώσει στο μυαλό της την άποψη ότι μπορεί να πετύχει το 100% των επιδιώξεών της και διαρκώς να τις διευρύνει και η Ελλάδα θα υποχωρεί.Σήμερα ζούμε σε de facto καθεστώς ιμιοποίησης.του Μισού Αιγαίου, θα έλεγα και της ΑΟΣ της Ανατολικής Μεσογείου και συγχρόνως έχουμε μία πολιτική τάξη στη χώρα, μία κυβέρνηση αυτή την περίοδο, μία άλλη προηγουμένως, οι οποίες αγωνιούν πώς θα δικαιολογήσουν και θα συγκαλύψουν ό,τι συμβαίνει στον ελληνικό λαό.
Γιατί η στρατηγική τους είναι εκλογική, δεν είναι εθνική.Για κάντε μια έτσι αποτίμηση και προβολή σκέψης.Να δείτε αυτή την κυρία Παπαδοπούλου λέγεται, πώς λέγεται...
Speaker A
Την Υφυπουργό Εξωτερικών λέτε.
Speaker B
Μάλιστα.
Speaker A
Προέρχεται από το διπλωματικό σώμα.
Speaker B
Μια κυρία που γελάει με ένα χαζοχαμόγελο όταν συναντιέται με τον Καλήν.Αυτή τη μεγάλη μορφή.που διαμορφώνει μαζί με τον Ερτογκάν και τον Φινταν τη στρατηγική της Τουρκίας.Ή τον κύριο Γεραπετρίτη με τον Φιταν.
Είναι παιδική χαρά οι άνθρωποι μπροστά τους.και δυστυχώς δεν φταίνε αυτοί.Φταίει αυτός που τους επιλέγει.Ξέρετε, μετά τους δεινόσαυρους της πολιτικής, Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου, μεγάλες τους οι ευθύνες για τα σημερινά, ή Μητσοτάκης Παλαιός ή Τωρινή, όσοι δηλαδή τους διαδέχθηκαν, έχουν ένα φοβικό και απεχθές σύνδρομο εναντίον όποιου είναι ανώτερος από αυτούς, όποιος έχει άποψη δηλαδή και έχει προσωπικότητα.Εάν κάνετε απολογισμό τι μαζεύουν γύρω τους ως υπαλλήλους, στρατείας ολόκληρες, μετακλητούς, συμβούλους κλπ, θα διαρωτηθείτε πώς υπάρχει ακόμα αυτή η χώρα.
Εάν δηλαδή οι Σκοπιανοί αύριο το πρωί αποφασίσουν να κατεβούν προς τη Θεσσαλονίκη, δεν θα υπάρχει κανείς να τους πάρει είδηση.Θα το μάθουν όταν φτάνουν στη Θεσσαλονίκη, όπως έγινε με αυτούς τους οπαδούς της ομάδας της Κροατίας.Δεν υπάρχει κράτος ελληνικό.
Η συζήτηση περνά στον ρόλο των μέσων ενημέρωσης και πώς αυτά λειτουργούν ως επιχειρήσεις και ως πεδίο παραγωγής πολιτικής. Γίνεται κριτική στη δημόσια τηλεόραση και στην ψευδή έννοια του πλουραλισμού.
Speaker B
Πώς θα λειτουργήσει όταν το κράτος είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό αλλά προς την κατεύθυνση της λαϊλασίας της χώρας, της ηλιοποίησης και της δημοσιότητας.Βλέπετε τι συμβαίνει με τα μέσα επικοινωνίας, τα μέσα ενημέρωσης.
Speaker A
Κρατήστε το.Δεν λέω κρατήστε το για να διακόψω αυτό που θέλετε να πείτε για τα μέσα.Θα το πείτε αν θέλετε.Θέλω να πάω αναγκαστικά σε διακοπή.Ο χρόνος τρέχει.
Σύντομη διακοπής.
Βρέψαμε λοιπόν στις αντιθέσεις με τον κύριο Γιώργο Κοντογιώργη.Εμείς στο διάλειμμα συνομιλούμε βεβαίως.Κύριε Κοντογιοργή, καταρχάς κάτι θέλατε να πείτε για τα μέσα.Μη φανεί ότι σας έκοψα επειδή αναφερθήκατε στα μέσα.
Speaker B
Καθοδόν έκαμα μία αναφορά στο γεγονός ότι σήμερα ζούμε ένα καθεστώς στα μέσα ενημέρωσης όπως λέγεται που είναι τα μέσα επικοινωνίας το οποίο έχει να κάνει με την εποχή που υπήρχαν οι εφημερίδες και στοιχειοδό στο ραδιόφωνο κλπ.
Δηλαδή, αντιμετωπίζονται ως επιχειρήσεις.Και το ζήτημα δεν είναι να μην αντιμετωπίζονται ως επιχειρήσεις, αλλά να συνεκτιμήσουμε το γεγονός ότι τα μέσα επικοινωνίας και ιδίως αυτά που είναι οπτικοακουστικά, όπως οι τηλεοράσεις, όπως το ίντερνετ, είναι πεδίο παραγωγής πολιτικής, για να μείνουμε στην πολιτική, γιατί είναι και πεδίο παραγωγής και διακίνησης, πολιτισμού κλπ.Πεδίο παραγωγής πολιτικής σημαίνει ότι πρέπει να διαμορφωθεί ένας καταστατικός χάρτης που θα καθορίζει πώς θα αναπτύσσεται η πολιτική στα μέσα.Διότι το μέσο επικοινωνίας παραλαμβάνει την πολιτική που υποτίθεται ότι παράγουν άλλοι για να τη μεταφέρει στην κοινωνία και το αντίστροφο.Εδώ, λοιπόν, συμβαίνει η επεξεργασία της πολιτικής που παράγεται.
Άρα, ποιος θα εκπροσωπήσει για να μιλήσει για πολιτική στο μέσον.Και τι προτεραιότητες θα δοθούν σε αυτά τα οποία αποτελούν αντικείμενο συζήτησης.Και πώς θα τα πουλήσουμε στην κοινωνία.Γιατί μεταβάλλεται και η φύση του πολιτικού συστήματος, γιατί είναι μια παρένθετη πραγματικότητα των μέσων και συγχρόνως ο πολίτης μεταβάλλεται σε καταναλωτή που θα αγοράσει το προϊόν.Δεν είναι δηλαδή ότι μια επιχείρηση που παίρνει το μπαμπάκι από τον ιδιώτη, το φτιάχνει ύφασμα και το πουλάει.
Speaker A
Εγώ κατάλαβα θέλετε να πείτε, αλλά αν αυτό ισχύει μια φορά για τα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης που είναι επιχείρησεις.Για πείτε μου δεν ισχύει εκατό φορές για τη δημόσια τηλεόραση που έχει γίνει η επιχείρηση, η οποία ενώ την πληρώνετε κι εσείς κι εγώ λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια σε όλο το στοφάσμα και πλαίσιο και στην πολιτική.
Speaker B
Δεν είναι η επιβεβαίωση αυτού που είπα ότι ο δημόσιος χώρος έχει μεταβλεθεί σε ιδιωτικό χώρο.Μιλάνε για πλουραλισμό, πολυφωνία και εννοούν ότι εδώ υπάρχει το α κανάλι, εδώ το β, εκεί το γ.Και ο καθένας μονοπολεί μια ορισμένη αντίληψη.
Δεν είναι αυτό πολυφωνία.Πολυφωνία είναι μέσα στο μέσο να αναπτύσσεται ο διάλογος, οι αντικείμενοι λόγοι όπως θα έλεγε ο Θουκηδίδης.Η κρατική τηλεόραση είναι μια κραυγαλαία περίπτωση ιδιοποίησης του δημοσίου χώρου.
Ο ομιλητής εξηγεί γιατί το ελληνικό πολιτικό σύστημα είναι εκλόγιμη μοναρχία και όχι πραγματική δημοκρατία. Αναλύει τη σχέση κοινωνίας, κόμματος και κράτους μέσα από το Σύνταγμα.
Speaker B
Θα σας πω ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα.Όταν ήταν να φύγει ο Τσίπρας, γιατί τα κόμματα είναι προσωποπαγή όπως ξέρετε, δεν υπάρχει κόμμα με την έννοια του δημοσίου θεσμού, είναι ιδιωτικοί θεσμοί που ηγεμονεύουν δίκην ιδιοκτησίας κάποιου.
Πάνω ή κάτω.Λοιπόν, όταν ήταν να φύγει λοιπόν η κυβέρνηση Τσίπρα, άρχισαν να με παίρνουν δειλά-δειλά κάποιοι δημοσιογράφοι από την ΕΡΤ για να μου λένε ότι ξέρεις τώρα, γιατί ήσουν στη λίστα των αποκλεισμένων, θα σε καλούμε.Του λέω, περιμένετε.
Χάθηκαν.Και όταν συνάντησα έναν εξ αυτών και λέω ότι, άμα λέει διατηρείται η παλιά αυτή, αλλά εσείς παραμένετε και στην παλιά και στην καινούργια υποαπαγόρευση.Προσέξτε, εγώ δεν διεκδίκησα ποτέ.να είμαι παρόν.Και δεν το λέω για μένα, το λέω για να δούμε μέσα από τη δύναμη ενός παραδείγματος αποδεικτικού πώς λειτουργεί αυτό το κανάλι το οποίο πληρώνουμε όλοι.
Ακόμα και αν έχετε ένα στάβλο με ρεύμα για τις κατσίκες σας, πληρώνουν οι κατσίκες την έρτη.Και λέω, Όλοι αυτοί που πληρώνουν αφού θέλουν να το παίξουν και φιλελεύθεροι στην Αγγλία γεννήθηκε και στην Αμερική γεννήθηκε η ιδέα ότι αφού πληρώνω πρέπει να έχω λόγο να ξέρω που διατίθεται αυτό το χρήμα που πληρώνου.Εδώ δεν πρέπει να λυθεί αυτό το ζήτημα.Τουλάχιστον η κρατική τηλεόραση και η ραδιοφωνία να λειτουργήσει ως δημόσιος χώρος.
Speaker A
Μάλιστα.
Speaker B
Τι φοβούνται.
Speaker A
Θέλω να επιστρέψουμε.Έχουμε χρόνο.Θα πούμε πολλά.Θέλω να σας πω ότι αυτά που είπατε εισαγωγικά προκάλεσαν ήδη ερωτήματα.
Δηλαδή, μου λένε κάποιοι.Εντάξει, κατανοούμε αυτό που θέλει να πει ο κ.Κωντογεωρής.Αλλά όταν, παιδί μου, οι πολίτες ξεσηκώνονται αυτή την περίοδο με συγκεκριμένα αιτήματα, αλλού για τη στέγαση, αλλού για τη σύντηση, αλλού για την κατάρρευση των δημόσιων σχολείων, αλλού για τον πόλεμο Δεν θέλουμε να πάμε στον πόλεμο.Αυτό να το πάρουμε και να το πετάξουμε και να πάμε σε μια συζήτηση πώς πρέπει να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα τώρα, θα σου πει, μου λέει ο τηλεθεατής, το ίδιο το σύστημα εντάξει.
Αφήστε τον κύριο Κοντογιώργη να φτιάξει ένα τέλειο σύστημά, συζητήστε για αυτό, να παίρνουμε εμείς τις αποφάσεις.Εσείς λέτε λοιπόν να τις πετάξουμε αυτές τις αντιδράσεις.
Speaker B
Προσέξτε λίγο.Θα κάνω μια παρένθεση για να αντιληφθούμε τη σημασία του συστήματος.Έχουμε το ελληνικό σύστημα, τον Σύνταγμα.
120 άρθρα.Επί 120 άρθρων δεν υπάρχει μία πρόνοια κύρωσης για όποιον το παραβιάζει.Δεύτερον, τα δευτερεύοντα άρθρα του Συντάγματος παραβιάζουν καταφανώς τα θεμελιώδη.Τρίτον, διάκριση, όπως λένε, που έχει να κάνει με το παρελθόν της Φεουδαρχίας και όχι με τη Δημοκρατία, δεν υπάρχει.Όχι μόνο στην Ελλάδα, παντού.
Λοιπόν, και παραπέμπουν πάνω από 300 φορές όλα τα άρθρα του Συντάγματος στο όπως ο νόμος ορίζει.Δηλαδή, εξουσιοδοτείται το κόμμα που κυβερνάει να νομοθετήσει πώς ερμηνεύει άρα να αλλάξει ουσιαστικά το Σύνταγμα.Και να προσθέσω και κάτι άλλο.Αυτός που είναι υπεύθυνος για να προστατεύσει και να διακινήσει τα συμφέροντα της χώρας, το κόμμα, δεν προβλέπεται πώς οργανώνεται, πώς λειτουργεί, ποιες συνθήκες επικρατούν, ποια είναι η σχέση του με το κράτος και την κοινωνία, απ' το Σύνταγμα.Αυτό.
που είναι η ακραία εκφορά μιας εκφυλισμένης με όρους κομματοκρατίας εκλόγιμης μοναρχίας, ισχύει λίγο πολύ στην Ευρώπη, αλλά εκεί έχει διατηρηθεί από το παρελθόν ένας δημόσιος χώρος που εξυπηρετεί ακόμα τους ανθρώπους.
Γίνεται κριτική στις παραδοσιακές μορφές διαμαρτυρίας ως ανεπαρκείς για να αλλάξουν το σύστημα. Προτείνεται η ανάγκη η κοινωνία να διεκδικήσει πολιτική αρμοδιότητα και όχι μόνο να διαδηλώνει.
Speaker B
Αλλά πείτε μου κάτι.
Και θα το πω πάλι με ένα παράδειγμα.Το 2009, Έγραψα σε μια γαλλική εφημερίδα, γιατί τότε υπήρχαν πάλι αναταραχές, πώς εξηγείται ότι έχουν γίνει στο παρελθόν επανειλημμένες αναταραχές, διεκδικήσεις στον δρόμο, πολύ πιο σημαντικές από αυτές που συμβαίνουν σήμερα, παραδείγματος χάρη το 1968, και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, επανερχόμαστε.Και μάλιστα από το 2009 μέχρι σήμερα έχουν παρεμβληθεί διάφοροι, περίεργοι, τα κίτρινα γιλέκκα, τώρα αυτό.Τι θα γίνει τώρα.Αυτά δεν εξέπνευσαν ως τρόπος δράσης.
Speaker A
Άρα να μην διαδηλώνουμε, να μην διαμαρτυρόμαστε, να αφήνουμε αυτούς που όπως είπατε νέμονται την εξουσία να κάνουν ό,τι θέλουν και να συσκεπτόμαστε να αποφασίσουμε για να αλλάξουμε το σύστημα ως κοινωνία και είμαστε νέα ως κοινονία.
Speaker B
Με αυτό το παράδειγμα δείχνω ότι ο τρόπος δράσης του 19ου αιώνα μέχρι τα μέσα του 20ου δεν είναι επιχειρησιακός, δεν παράγει αποτέλεσμα.
Speaker A
Οπότε τι λέτε, ναι στις κοινωνιτοποιήσεις, αλλά πιο βαθύ για ποιά χαρακτηριστικά.
Speaker B
Όχι, να συνειδητοποιήσουμε ότι εμείς ως κοινωνία δεν έχουμε αντίπαλο το κεφάλαιο, την οικονομία, τον οικονομαικό ιδιοκτήτη ή οποιονδήποτε.Έχουμε αντίπαλο τον κάτοχο του οικονομηκού και του πολιτικού συστήματος, άρα ολόκληρου του κράτους.
Δεν πολεμάμε στους δρόμους εμείς με τους επιχειρηματίες.Πολεμάμε με την αστυνομία, πολεμάμε με τον
Speaker A
Μακρόν, Οι οποίοι όμως εκπροσωπούν τα συμφέροντα, είπατε, αυτής της διεθνής.
Speaker B
Βεβαίως εκπροσωπούν τα συμφέρονα, διότι οι κοινωνίες συναντιόνται με την πολιτική μία φορά στα 7 χρόνια.
Speaker A
Άρα τι να κάνουμε, να πάμε να βρούμε τον επιχειρηματία...
Speaker B
Αυτοί συνομιλούν...
Speaker A
Βοηθήστε με λίγο.
Speaker B
Αυτό θέλω να σας πω.Αυτοί συνομιλούνε, οι κύριοι πολιτικοί, καθημερινά με τους επιχειρηματίες.και με τα δικά τους συμφέροντα.
Άρα λοιπόν το ζητούμενο είναι να σκεφτούμε ότι με τον τρόπο που σκεφτόμαστε του 19ου αιώνα απλώς θα εξεγηρώμαστε περιοδικά, θα εκτονώνετε και θα επαναρχόμαστε στα ίδια και θα βυθιζόμαστε.Αναλογιστείτε ότι το κράτος πρόνοιας διαμορφώθηκε όταν δεν ήταν ούτε το ένα τρίτο του πλούτου που υπάρχει σήμερα διαθέσιμο στις κοινωνίες.
Speaker A
Οπότε τι να κάνουμε θα σας ρωτήσει κάποιος.
Speaker B
Σήμερα να αλλάξει το πολιτικό σύστημα.Να μπει η κοινωνία στην πολιτική.
Speaker A
Και μέχρι να αλλάξει.
Speaker B
Αυτό που θα παίρνει τις αποφάσεις θα διαδηλώσουν.
Speaker A
Θα διαδηλώνουν, ναι.
Speaker B
Όπως συμβούλευσα και εδώ με τους περίφημους εκείνους διαμαρτυρόμενους της περίοδου των μνημονίων που κατέλαβαν το Σύνταγμα και κάνανε επανάσταση σαν να ήταν βραχονισίδα στον Ατλαντικό και δεν βλέπαν ότι απέναντι ήταν η Βουλή που έπαιρνε τις αποφάσεις.Λοιπόν, θα κατεύουν στους δρόμους και θα αναδείξουν τα προβλήματά τους και θα πουν αφού εσείς τα προβληματά μας δεν μας τα επιλύεται και αφού εσείς μας θεωρείτε και ακραίους Ζητάμε να γίνουμε μέρος του πολιτικού συστήματος.
Είναι πολύ απλό, ξέρετε.
Speaker A
Πώς, θα σας πει κάποιος.Γιατί μπήκατε στην ουσία.
Speaker B
Εδώ λοιπόν μπαίνουμε στην ουσία.Προσέξτε.
Speaker A
Θα χτυπήσετε την πόρτα, μισό λεπτό για να σας ρωτήσω.Ή για να σας τριγκάρω κιόλας.Θα χτιπήσουμε την πόρτα σε αυτά τα συστήματα, θα μας την ανοίξουν και θα τους πούμε θέλουμε να γίνουμε μέρος της
Speaker B
διακυβέρνησης Έρχεστε στο τέλος του ερωτήματος.
Speaker A
Πώς θα το κάνουμε αυτό και θα μας πούν περάστε, αφού εκπροσωπούν συμφέροντα, θα μας πούνε καλά.
Speaker B
Ακούστε λίγο.Το πώς είναι μια δικαιολογία για αυτούς οι οποίοι για κύψη ωμέγα λόγους δεν θέλουν την αλλαγή.Σήμερα το μέγεθος της αυθερεσίας που ουσιαστικά διδάσκει αλήθειες που έχουν γεμίσει τα νεκροταφεία διαψευδόμενες, λέει ότι το παρόν πολιτικό σύστημα είναι και δημοκρατικό και αντιπροσβευτικό και αυτό που πράγματι είναι, όπως ισχυρίζομα και μπορεί δεν το έχει κανείς αρνηθεί, εκλόγιμη μοναρχία.
Ο Κοντογιώργης ορίζει τη δημοκρατία ως μεταφορά της εντολής από το πολιτικό προσωπικό στην κοινωνία. Εξηγεί ότι η κοινωνία πρέπει να γίνει θεσμός με δικαίωμα ελέγχου, ανάκλησης και καθορισμού της πολιτικής.
Speaker A
Ε, καλά, δεν το λέτε οντολογικά εκκλόγιμη μοναρχία, το λέτε με την έννοια...
Speaker B
Το περιγράφω.
Speaker A
Ναι, ναι.Περιπαιχτικά, ότι επειδή...
Speaker B
Όχι, το λέω επί της ουσίας.Προσέξτε λίγο.
Speaker A
Η μοναρχεία δεν μπορεί να είναι εκκλόγιμη, θα σας πει κάποιος.
Speaker B
Τι λέτε κανένας.
Speaker A
Ο σύστημα δεν μπορεί να είναι εκκλόκιμο.
Speaker B
Γιατί.
Speaker A
Ξέρετε μονάρχες να έχουν εκλεγεί.
Speaker B
Η Βυζαντινή Βεσίλισσα ήταν εκκλόκιμη μονάρχες, δια βίου.
Speaker A
Όχι πάντα.
Speaker B
Ήταν εκλόγιμοι μονάρχες ακόμα και αν έκαναν πραξικόπημα.Ερχόταν με το στρατό που θα τους επέβαλε και περίμεναν έξω από την πόλη να τους υιοθετήσει.
Speaker A
Εκβιαστικά όμως.Άρα δεν εκλέγονταν.
Επιβάλλονταν.
Speaker B
Δεν παίρνετε την εξαίρεση.
Speaker A
Γι' αυτό ρωτάω εγώ.
Speaker B
Ας μην πούμε στην ουσία.
Speaker A
Εγώ νομίζω τους περιπέζετε λίγο όταν λέτε εκλόγη μοναρχία.
Speaker B
Όχι.
Speaker A
Τους περιπέζεται ότι επειδή διαρκώς δεν αλλάζει το σύστημα.
Speaker B
Όχι, όχι, όχι.Τι ορίζει το πολιτικό σύστημα.Το πολιτικό σύστημα ορίζεται από τη σχέση κοινωνίας και πολιτικής.
Εάν το πολιτικο σύστημά το κατέχει εξ ολοκλήρου με όρους πολιτικής κυριαρχίας αυτός που λέγεται κράτος και φορέας του κράτους και η κοινωνία είναι ιδιώτης τότε αυτός είναι μονάρχης, αλλά με εντολή συγκεκριμένου χρόνου.Το έχουμε στον ελληνικό χρόνο, κύριε Σαχήνη.Ο οποίος με διαβάζει το ξέρει.
Speaker A
Άρα λέτε εκλογιμη μοναχία.
Speaker B
Είναι εντολέας και εντολοδόχος ο Πρωθυπουργός ή ο Πρόεδρος.
Ξεκάθαρα, με τους βοηθούς του.Αντιπροσώπευση είναι να πάρουμε την ιδιότητα του εντολέα και της αρμοδιότητες από τον Πρωθυπουργό και τους άλλους και να την δώσουμε στην κοινωνία.Να γίνει δηλαδή εντολέας η κοινωνία και εντολοδόχος το πολιτικό προσωπικό.Ξέρετε που μας πάει αυτό, για να ντρέπομαστε για αυτό που λέμε σήμερα, στην εποχή του Σόλωνα.Ο Σόλωνας εξελέγει ως εκλόγιμος μονάρχης.
για κάποια χρόνια, όπως και όλοι οι άλλοι.
Speaker A
Αμνησίτης, μάλιστα.
Speaker B
Προσέξτε.Και τι είπε αυτό το σύστημα δεν εξυπηρετεί, μας επαναφέρει στα ίδια.Γιατί οι ίδιοι που είναι πρωθυπουργοί γίνονται και τύρανοι.
Σήμερα όποιος γουστάρει, εκεί που είναι πρωθηπουργός, Τραμπ, στη Νότια Κορέα θα θυμάστε, μπορεί να επιβάλλει αυταρχικό πολίτευμα, έχει όλη την εξουσία.Λέει λοιπόν, θα δώσω την ιδιότητα το εντολέα στην κοινωνία.Για να γίνει πρέπει η κοινωνία από μάζα άθροισμα ατόμων να γίνει θεσμός, για να έχει βούληση.Και θα τις δώσω, προσέξτε, σε όλων μας.Εκλέγω, ανακαλώ, ελέγχω, παρέχω ευθύνες, απονέμω ευθήνες, εάν τον πάω στη δικαιοσύνη δηλαδή, και καθορίζω το πρόγραμμα, δηλαδή το περιεχόμενο της πολιτικής που θα ασκηθεί.
Speaker A
Άρα να αλλάξω το Σύνταγμα.
Speaker B
Είμαστε στην προ-Σολόνια εποχή.
Speaker A
Άρα να αλλάξω το Σύνταγμα.
Speaker B
Πουσέξτε λίγο.και η δημοκρατία είναι ό,τι κατέχει σήμερα το πολιτικό σύστημα, δηλαδή το κράτος, πολιτικό σύστημα υποστημία, έννοια, δικαιοσύνη, μεγάλο μέρος της δημόσιας διοίκησης και νομοθεσία να περιέχει στην κοινωνία.
Εγώ δεν λέω να πάμε εκεί, αλλά να πραγματοποιήσουμε στο μυαλό μας για να γνωρίζουμε επανάσταση στο πεδίο των ενειών.Αυτό το διδάσκει μόνο ο ελληνικός κόσμος.Ο ελληνικός κόσμος διδάξει επίσης ότι η ισορροπία μεταξύ οικονομίας και κοινωνίας όταν η οικονομεία ηγεμονεύει δεν πραγματοποιείται στους δρόμους αλλά μέσα στο πολιτικό σύστημα.Όσο πιο πολλή αναδυναμία βρίσκεται κάποια στιγμή η κοινωνία μπαίνει περισσότερο στο πολιτικο σύστημα και από ιδιώτης γίνεται εντολέας και στη συνέχεια παίρνει όλο το πολιτικό σύστημα Υψόλεπτο.
Η συζήτηση εστιάζει στο αν η αλλαγή του πολιτεύματος απαιτεί ρήξη και πώς μπορεί να γίνει θεσμικά. Τονίζεται ότι το υπάρχον σύστημα δεν είναι δημοκρατικό και ότι η νομιμοποίησή του φθίνει.
Speaker A
Θέλω να μου ξεκαθαρίσετε κάτι.
Αυτό προϋποθέτει άλλο σύνταγμα που περιγράφει.
Speaker B
Εννοείται.
Speaker A
Έτσι, διότι στο σκληρό του πυρήνα αυτό το σύνταγμα, ακόμη και αυτό, όταν έχει αναθεώρηση λέει αυτά είναι μη αναθεωρηταία άρθρο.
Speaker B
Βεβαίως.
Speaker A
Άρα, τι καλείται τον κόσμο, να κάνει εξέγερση και να αλλάξει το σύνταγμα, να το ανατρέψει, να κάνει...
Speaker B
Η μόνη δύναμη κύριε Σαχήνη, η οποία δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί και είναι συμπαγής είναι η δύναμη της κοινωνίας αν είναι θεσμοθετημένη και όχι μάζα στους δρόμους.
Speaker A
Ρωτώ λοιπόν πως με ξέγερση, πως θα αλλάξετε το συντάγμα.
Speaker B
Είναι πολύ απλό.Εάν σήμερα υπήρχε μια κρίσιμη μάζα κοινωνική, η οποία θα διεκδικούσε μεταβολή των όρων του παιχνιδιού, δηλαδή του συντάγματος, σε μια μεγάλη χώρα, όχι στο απολύθωμα το ελληνικό εδώ, να είστε βέβαιος ότι θα ερχόταν η πολιτική δύναμη που θα υιοθετούσε για να ηγεμονεύσει, και θα το πραγματοποιήσω.Δεν γνωρίζουν οι κοινωνίες σήμερα ότι ζούμε σε εκλόγιμη μοναρχία και ότι δεν παράγει αποτέλεσμα αυτό το οποίο τους έχουν διδάξει τον τρόπο για να διεκδικούν.
Οπότε αυτό σημαίνει λοιπόν ότι πρέπει να αλλάξει η ατζέντα.Ξέρετε πότε θα αλλάξει όμως.Γιατί αυτά που λέμε που θα ήταν αυτονόητα εάν υπήρχε Ένας εξ αυτών ο οποίος κινητοποιεί την κοινωνία στη Γαλλία να διαδηλώνει και να διεκδικεί δικαίως, έλεγε, δεν θα διεκδικήσουμε απλώς αυτά που ζητάμε από το μακρόν, αλλά θα διεκδικήσουμε και μερίδιο της πολιτικής αρμοδιότητας.Να ερωτώμεθα για ό,τι κάνει και να μπορούμε να διεκδικούμε.
Speaker A
Θα του το έδινε το σύστημα, το κράτος, η εξουσία και τα συμφέροντα που έχει στρατό, αστυνομία και όλες τις άλλες.
Speaker B
Να έχει τώρα.
Speaker A
Ναι.
Speaker B
αλλά δεν θα τα έχει όταν έχει μπροστά του μία συμπαγή δύναμη που διακδικεί πολιτική αρμοδιότητα.
Speaker A
Αυτό υποθέτει μια μεγάλη, φαντάζομαι, κοινωνική πλειοψηφία.Όχι.
Speaker B
Το υποθέτει η επανάσταση στο πεδίο των ενειών, στα μυαλά μας.Να πάψουμε να πιστεύουμε ότι υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία και ότι τώρα...Τι μας λέει ο Μακρόν.Ότι απειλείται, λέει, η δημοκρατία.Ποια δημοκратία.
Η εκκλόγιμη μοναρχία απειλεί.Και βγάζει το στρατό αφού α Μόνος του δεν αποφάσισε.Αυτός δεν διορίζει τον πρωθυπουργό του.Αυτός διορίζεις τους υπουργούς.
Speaker A
Λοιπόν, να σας τζαρτζάρω λίγο περισσότερο γιατί μου αρέσει ο Γιώργος Κοντογιώργης.
Speaker B
Δεν είναι ρητορικό.
Speaker A
Όχι, δεν είναι ρητορικό.
Speaker B
Δεν περιπέζω κανέναν να τα λέω ότι είναι εκλόγιμη μοναρχία.Είναι κυριολεκτικά εκλόγημη μοναρχία.
Speaker A
Ωραία.
Εγώ θέλω να σας κάνω ένα τζαρντζάρισμα.Αν αυτή τη στιγμή σας παρακολουθεί, λέω, ο πρωθυπουργός Ο κύριος Γεωργιάδης θα λέει, καλά τα λες Κοντογιώργη, κάντε επανάσταση ιδεών και ας εμένα και α και ου να κάνω κουμάντο.Και εσείς κάντε στα σπίτια σας και σημαζόξεστε επανάστάσεις ιδεών.Τι απαντάτε.
Speaker B
Επειδή η απάτη έχει γίνει πολιτικός λόγος, θα σας πω δύο παραδείγματα σε σχέση με τον κύριο Γεωργιάδη.
Για να μην πω τρία και τέσσερα.Δύο.Είμαστε μαζί στην τηλεόραση, στην εποχή των Μημονίων.Και λέω ότι πρέπει να πάψει η Βουλή να έχει δικαστική αρμοδιότητα για τους πολιτικούς.Και λέει, μας καλείται να παραβιάσουμε το Σύνταγμα.
Και του λέω, είναι πολύ απλό, να μην το παραβιάσεις.Αλλά όταν έρθει ο φάκελος του ανακριτή, δεν θα τον ανοίξεις, θα γράψεις επάνω σύμφωνο ως Βουλή και θα τον στείλεις στη δικαιοσύνη.Κατευθείαν.Το βούλωσε.Θέλετε να σας πω και ένα άλλο παράδειγμα πιο προκλητικό ακόμη για να δείτε πώς ο φόβος μιας απώλειας της εξουσίας δημιουργεί το θράσος με αφορμή των ΟΠΕΚΕΠΕ και το σκάνδαλο και την παρέμβαση της Ευρωπαίας Ισαγγελέας.
Η Ισαγγελέα τι είπε δεν την λαμβάνουμε υπόψη, διότι την απόφαση εάν είναι σκάνδαλο ή όχι, άρα για κάθε τύπου είναι σκάνδαλο, την έχει η Βουλή.Και εμείς είμαστε πλειοψηφία της Βουλής και αποφασίσαμε ότι δεν είναι σκάνταλο.Δηλαδή τι μεγαλύτερη πρόκληση απέναντι σε μια κοινωνία που δεινοπαθεί.Απέναντι σε μια χώρα που έχει χάσει αυτό που είναι το ιδίωμα μιας χώρας να έχει και την ύπεθρο της επικράτειας σε ισορροπία με το αστικό κέντρο της πρωτεύουσας.Και έρχεται ο κύριος αυτός να μας διδάξει τι.
Θα μας πει μετά ότι υπάρχει συνταγματικό τόξο και δημοκρατία.
Speaker A
Εντάξει.Κρατήστε εδώ.Διακοπή.
Speaker B
Δεν είναι απάτη.
Είναι τραμπουχισμός αυτό.
Speaker A
Κρατήστε εδώ παρακαλώ.Διακόπη και επανερχόμαστε.
Απαντώνται ερωτήματα για το πώς μπορεί να εκφραστεί ενιαία η κοινωνική βούληση. Εισάγεται η ιδέα ότι η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να γίνει εργαλείο δημοκρατίας μόνο αν αλλάξει το πολιτικό πλαίσιο.
Speaker A
Επιστρέψαμε στις αντιθέσεις.Πενθυμίζω ότι απόψε συνομιλούμε με τον ομότιμο καθηγητή πολιτικής επιστήμης, τον κύριο Γιώργο Κοντογιώργη.Κύριε Κοντογιοργή, άρα προεκτείνοντας αυτή τη συζήτηση, λέτε μια επανάσταση στο χώρο των ιδεών και ταυτόχρονα να απαιτήσει η κοινωνία.Ερώτηση σφήνα.Η κοινωνία είναι νέα στην αντίληψη.
Πώς δηλαδή θα πάμε όλοι μαζί.Ή εκεί δεν παρισφρίουν τα συμφέροντα ή εκεί δεν θα τους μοχλέψουν.Εδώ μοχλεύουν το, όπως είπατε, σωστά, το πολιτικό σύστημα.Το έχουν δύσκολο να μοχλευουν κομμάτια της κοινωνίας εναντίον των άλλων, άρα πώς εκεί θα συμβεί.
Speaker B
Από τον 5ο αιώνα π.Χ.
μέχρι και τον 19ο αιώνα αυτό το ζήτημα το έχει επιλύσει ο ελληνικός κόσμος με την εφαρμογή της δημοκρατίας.Αλλά ας το πάρουμε με έναν στοχαστή.Τον Αριστοτέλη.Τι μας λέει ο Αριστοτέλης.Ότι η κοινωνία είναι πολλά.
Και ο καθένας από εμάς είναι πολλά.Δεν είμαστε μια ενιαία προσωπικότητα.Κάθε στιγμή είμαστε για κάτι διαφορετικό που συγκρούεται μέσα μας.Ή συμπληρώνουμε τον έναν εαυτό μας με τον άλλον.Άρα πώς θα γίνει η σύνθεση.
Λέει, λοιπόν, ο δυστυχής Αριστοτέλης, τον οποίον δοξάζουμε ως όνομα, αλλά κανείς στην παγκοσμιότητα δεν τον αποδέχεται επί της ουσίας, παρά μόνο στις ηθικές επιταγές.Εκεί δηλαδή που δεν παράγει πόνο για τα συμφέροντα.Μας λέει ότι αν θέσουμε το ερώτημα, ποιος αποφασίζει ορθότερα, ο ένας ή ο λίγοι ή όλοι, η εμπειρία μου λέει διδάσκει, γνώρισε όλα τα πολιτεύματα στην εποχή του, όλοι μαζί.Γιατί?Πρώτον, διότι το όλοι μαζί δεν παρέχει στον καθέναν μόνο την ατομική του ελευθερία, δηλαδή στον ιδιωτικό του βίο, αλλά είναι αυτός που συγκροτεί και το συλλογικό, άρα έχει και κοινωνική και πολιτική ελευθερία.
Καθολική ελευθεριά.Ένα.Δεν μπορεί να έχουμε δηλαδή εξουσία του κράτους και πολιτική ελευθερία μπορούμε να έχουμε μόνο δικαιώματα.Άλλο το δικαίωμα να κατέβουμε στους δρόμους και άλλο η πολιτική ελευθερεία να αποφασίζουμε εμείς και όχι κάποιος τρίτος.Εδώ έχουμε λοιπόν πολιτική κυριαρχία.
Κάποιος αποφασίζει και ο κυριαρχούμενος υφίσταται.Αν δεν θέλει να εφαρμόσει, καταστέλλεται κιόλας.Λοιπόν, άρα το ζήτημα της πολυπλοκότητας της κοινωνίας επιλύεται μέσα από τη θέσμησή της μέσα από την ανάπτυξη εκεί των αντικειμένων λόγων όπως μας λέει ο Θουκηδίδης και μέσα από ένα αποτέλεσμα που παράγεται με την ισότητα όλων και την εφαρμογή της αρχής της πλειοψηφίας.Εκεί γίνεται η σύνθεση και μας λέει ο κάθε ένας από την ολότητα μπορεί να είναι κατώτερος από τον ειδικό που κατέχει την ατζέντα του τι πρέπει να γίνει.Αλλά όμως οι προσθήκοι όλων μαζί μεταξύ των οποίων και οι ειδικοί είναι που βγάζει το καταστάλλαγμα μιας άλλης σοφίας μέσα απ' τις αντιθέσεις.
Speaker A
Πώς θα γίνει όμως...
Speaker B
Προσέξτε λίγο.
Speaker A
Μισό λεπτό.Πώς θα γίνει.Θέλω να μου το πείτε πρακτικά απόψε.
Speaker B
Σήμερα λοιπόν πρακτικα, για να αποφασίσει ο ειδικός, Θεός φυλάξει βέβαια αν ειδικός που ξέρει καλύτερα από εμάς είναι ο Μακρόν, ο Τραμπ, ο Μησοτάκης, ο Τσίπρας ή οποιοςδήποτε άλλος, έτσι για να λέμε και ονόματα εν πάση περιπτώσει ας πούμε πως αυτοί είναι οι ειδικοί και γιατί να τους δώσουμε την εξουσία να αποφασίζουν σε πρώτο και τελευταίο βαθμό και αν εμείς αντιτείνουμε να μας κατεβάζει στον δρόμο την αστυνομία και τον στρατό να μας καταστέλει και να μας στέλνει στο σπίτι μας ποιον υπηρετεί εκείνη τη στιγμή αφού εμείς είμαστε απέναντι και λέει λοιπόν η Δημοκρατία θέλω τους ειδικούς θα έρθουν να με συμβουλέψουν περικλήστη ήτανε ένας σύμβουλος Το δημοστεριστή ήταν.Θα με συμβουλεύσουν, θα ακούσω όλους και θα αποφασίσω στο τέλος εγώ.Εγώ είμαι η αιτία ύπαρξης όλων αυτών.
Speaker A
Ναι, αλλά αυτό θα μπορεί να γίνεται ανά πάσα στιγμή.Κάποιος θα πρέπει να δει εκεί.
Θα σας πει.Και κυρίως, εγώ θέλω να σας βάλω το σκεπτικό γιατί ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή σας ακούει κόσμος.Θα σκεφτεί κάποιος.Καλή ώρα.Ανακήρυξαν χθες το τουρκολιβικό μνημόνιο.
Θα πρέπει όλοι μαζί να συναθριστούμε, να ακούσουμε τους ειδικούς και να πάρουμε απόφαση.Σας λέω ένα πρακτικό...
Speaker B
Αν είχαμε αποφασίσει για το τι θα κάνουμε για το μνημόνιο αυτό, εδώ και χρόνια όταν ήγερθε το ζήτημα και μάλιστα πριν για να το προλάβουμε.και θα εφαρμόζαμε αυτή την πολιτική και αυτοί οι οποίοι είναι εντεταλμένοι εντολοδόχοι, η Πρωθυπουργή και οι άλλοι, και στη συνέχεια θα, εάν αλλάζαν οι συνθήκες, θα ερχόμασταν να...
Speaker A
Μπορώ να το κάνω εγώ, θα σας πει ο άλλος.
Εγώ θέλω να πάω το φαΐ στο σπίτι, Άρα να εργαστώ, να δω τα παιδιά, θα σου πει ο άλλος, άρα θα πρέπει να έρθει κάποιος νομοπαρασκευαστής, κάποιος ειδικός, να θέσει την ατζέντα, να θέσει τα ερωτήματα και να με καναλαριζάρει στο τέλος.
Speaker B
Ας αρκεστούμε στο γεγονός ότι τον πιο περίτεχνο ημπεριαλισμό στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν τον άσκησε η Αμερική, η Αγγλία ή οποιοςδήποτε άλλος στην ιστορία, αλλά η Αθηναϊκή Δημοκρατία, δηλαδή ο Δήμος των Αθηναίων.Άρα λοιπόν είναι σαφές τι συνεπάγεται η Δημοκρατία για την ανάπτυξη πολιτικών αντίστασης ή επέκτασης ανάλογα του τι θέση έχει και κατέχει η χώρα στο διακρατικό πεδίο.Ένα είναι αυτό.Ας επιφυλαχθούμε λοιπόν για το πώς θα μπορούμε να αντλούμε και μάλιστα στον κατάλληλο χρόνο την απόφαση της κοινωνίας χωρίς να μετακινηθεί από τη θέση της αναμένοντας το επόμενο βιβλίο μου που θα έχει να κάνει με το Σύνταγμα και με τη μεταβολή πολιτείας που μέχρι τις αρχές του νέου χρόνου θα έχει κυκλοφορήσει.
Ο ομιλητής συνδέει την τεχνολογία με τη δυνατότητα νέων μορφών πολιτικής συμμετοχής. Υποστηρίζει ότι οι ηγέτες του μέλλοντος θα αναδειχθούν από τις κοινωνικές αντιδράσεις και όχι από το υπάρχον σύστημα.
Speaker A
Ωραία.Αυτό είναι μια...
Speaker B
Επειδή υπάρχουν όλες οι προτάσεις.
Speaker A
Είναι μια δέσμευση.
Speaker B
Διότι ξέρετε τι αγνοούμε κύριε Σαχήνη.
Το γεγονός ότι στην μεγάλη κλίμακα του κράτους έθνους δεν θα συγκεντρωνόμαστε σε μια πλατεία όπως κάνανε οι Αθηναίοι και οποιουδήποτε άλλοι μέχρι...
Speaker A
Μα πρακτικά θα ήταν και αδύνατο να γίνει αυτό.
Speaker B
Βεβαίως.Αλλά θα συγκεντρωνόμαστε στο έδαφος της ψηφιακής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης όπως συμβαίνει με την οικονομία ήδη η οποία κινείται στον σύνολο του πλανήτη έχοντας ως έδαφος την ψηφιακή τεχνολογία.
Speaker A
Ερώτηση, τι σας κάνει να πιστεύετε ότι η ψηφιακή τεκνολογία είναι ουδέτερη.
Διότι κοιτάξτε, εσείς τώρα λέτε κάτι στον υπολογιστή, σε εμένα και εγώ σας απαντάω.Σωστά.Ο τρίτος όμως που έχει την οικονομική δυνατότητα να διαλέξει και χίλια bots, τα μάθαμε όλα, θα παρεμβεί σε αυτή τη συζήτηση σαν να είναι χίλια ενώ είναι ένας.
Speaker B
Άρα, Έχετε παγιδευτεί...
Speaker A
Πώς θα το κάνετε αυτό, θα σας πει κάποιος.
Πιστεύετε δηλαδή ότι η τεχνολογία είναι ουδέτερη, δεν ελέγχεται, οι αλγόριθμοι δεν ελέγξονται, πέντε μεγάλες εταιρείες δεν κάνουν το παιχνίδι.
Speaker B
Σε αυτό θα σας απαντήσω.Έχετε παγιδευτεί, το επιχείρημά σας εννοώ, όχι εσείς, στο ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα με την τεχνολογία, ψηφιακή, τεχνητή νοημοσύνη κλπ, είναι κάτι το οποίο θα συμβαίνουν οι SAE.Προσέξτε.Αν συμβαίνει αυτό είναι γιατί έτσι έχει νομοθετηθεί έτσι έχουν διαμορφωθεί οι κανόνες ώστε ο κάθε ένας που ελέχει άρα με αφετηρία την πολιτική εξουσία κάνει και ό,τι θέλει εις βάρος της κοινωνίας.
Διαμορφώνει τους όρους γιατί αυτός είναι ηγεμόνας.
Speaker A
Μέχρι συνεστήματος τους διαμορφώνεις.
Speaker B
Προσέξτε.Εάν είχαμε την τεχνητή νοημοσύνη την ψηφιακή τεχνολογία στη δημοκρατία, τότε τους κανόνες, τη λειτουργία και οτιδήποτε έχει να κάνει με αυτές τις παρεμβάσεις, θα τους καθόριζε η κοινωνική συλλογικότητα.
Speaker A
Ναι, αλλά δεν τους έχουμε.
Άρα επανέρχομαι και ρωτώ κάτι κρίσιμο.Μιλάτε για επανάσταση στην ουσία.
Speaker B
Η επανάσταση θα έρθει, διότι κύριο Σαχήνη,
Speaker A
Αλλιώς δεν μπορώ να καταλάβω να σας ειντριγκάρω, περισσότερο να σας προβοκάρω.Δεν μπορώ να κατάλαβω πώς.
Δηλαδή θέλετε να μου πείτε θα έρθει ο Μάσκ, ο Ζούκεμπερκ, ο ένας, ο άλλος μπροστά σας και θα σας πούνε πάρτο, πάρ την πλατφόρμα, πάρ τον αλγόριθμο, πάρε τα συστήματα και κάντε τα δημοκρατικά.Δεν υπάρχει περίπτωση.
Speaker B
Αλλά θα σας απαντήσω και σε κάτι άλλο που δεν με ρωτήσατε, αλλά που έχει σημασία.Ξέρετε, η μεταβολή δεν θα έρθει από τις κοινωνίες οι κοινωνίες θα αντιδράσουν αντισυμβαντικά ή εξεγερτικά αλλά μέσα από αυτές τις αντιδράσεις και το κοινωνικό τους διακύβευμα θα βγει ο ηγέτης ο οποίος θα έχει συλλάβει και το νόημα και το μέλλον που πηγαίνει.Δεν υπάρχουν ηγέτες αν δεν παρά μόνο αυτοί που συναμβάνουν την κατεύθυνση του μέλλοντος και παίρνουν τις κοινωνίες ως ολότητα για να τις μεταφέρουν εκεί.
Για να συναντηθούν στο μέλλον με τους ηγεμόνες της οικονομίας.Με άλλα λόγια, δεν θα δούμε να αναδειχθούν ηγέτεσα από τις λαϊκές μάζες από εκεί που δεν γνωρίζουν να δένουν ως καταληψίες ή άλλα τα κορδόνια των παπουτσιών τους.Θα βγουν οι ηγέτες από αυτούς οι οποίοι θα γίνουν δραπέτες της τάξης τους.γιατί αυτοί γνωρίζουν τι συμβαίνει σήμερα, αυτοί γνωρίζουν πού πηγαίνει το μέλλον και πώς μπορεί να διαμορφωθεί μια ισορροπία μεταξύ κοινωνίας και οικονομίας ώστε να βρεθούν οι κοινωνίες ξανά σε ένα πλαίσιο συνοχής και συνάντησης με τους οικονομαικούς ηγεμόνες.Αυτό είναι το μυστικό που διδάσκει μια άλλη ανάγνωση της επιστήμης και της γνώσης.
Γίνεται κριτική στη δυτική διανόηση, στη Σχολή της Φρανκφούρτης και στις παλιές θεωρίες που δεν απαντούν στα σημερινά προβλήματα. Ο Κοντογιώργης υποστηρίζει ότι χρειάζεται υπέρβαση των απολιθωμένων ιδεών.
Speaker B
Σήμερα, κύριε Σαχίνη, Πάρτε οποιοδήποτε βιβλίο που βγαίνει στο παγκόσμιο σύστημα και όχι στην Ελλάδα.Στην Ελλάδα δεν παράγεται τίποτε.Μεταφράζουν ή μηρικάζουν.Ως παραπληγικοί, μάλιστα, γιατί δεν μπορούν και να διαβάσουν καλά αυτά που γράφουν εκείνοι που διακονούν εδώ τις ιδέες τους.Αλλά ας πάρουμε...την παγκόσμια.Γιατί όλοι διατείνονται ότι δεν έχουμε μέλλον, δεν υπάρχει η πολιτιακή τυπολογία, δηλαδή έχουμε κατακτήσει και την αντιπροσώπευση και τη δημοκρατία, είναι όλο αυτό το σύστημα και δεν υπάρχουν μέλλον και αν το αμφισβητήσουμε θα έρθει το αυταρχικό καθεστώς.
Άρα, τι μας λένε.Ότι θα κινείται η τεχνολογία, αλλά θα την ελέγχουμε εμείς, θα κινείται Η οικονομία σε όλα τα επίπεδα θα την ελέγχουμε εμείς, μάλιστα την εγκλείουν και στα χρηματιστήρια για να μην μπορούμε να συμμετέχουμε εμεις οι άλλοι και να παίζουν εκεί τα παιχνίδια τους για τη διατροφή, για τη ζωή των ανθρώπων.Και βεβαίως μέσα σε αυτό το κλίμα, αφού το πολιτικό σύστημα, το οικονομικό σύστημα παραμένουν αμετάβλητα, δεν θα μπορεί να διαταραχθεί η πραγματικότητα αυτή.Ξέρετε που έχουν φτάσει.Στο να λένε ότι στο παρελθόν, όταν περίσευαν απ' την οικονομεία, δεν βλέπουν τον άνθρωπο δηλαδή ως οντότητα με ελευθερία.
και βούληση.Τον βλέπουν ως όργανο της μηχανής της οικονομίας και τους συμφέροντός τους.Και λένε ότι στο παρελθόν ό,τι περίσσευαν από την οικονομεία για να μην επιβαρύνουν την διατροφική αλυσίδα τους σκοτώναμε, τώρα λέει θα τους δίνουμε ένα επίδομα λέει 500-700 ευρώ, το ακούσαμε και εδώ, και θα τους δώσουμε και βαρβιτουρικά, θα τους διδάξουμε να τσακώνονται με τον εαυτό τους για το τι είναι και τι δεν είναι και έτσι εμείς θα είμαστε ήσυχοι να κάνουμε τη δουλειά μας.Και θα διαλύσουμε και την πολιτισμική συνοχή της χώρας ώστε αυτό που γίνεται στις διακρατικές σχέσεις, δηλαδή πόλεμος και συγκρούσεις, να γίνονται μέσα στις ίδιες τις χώρες μεταξύ των διαφόρων εθνικών ομάδων οι οποίες θα διαμορφωθούν.Είναι χαρακτηριστικό, ξέρετε, ότι αυτό Το έχει αναγκαλιστεί τόσο η ιστορική δεξιά, ο φιλελευθερισμός, ο κλασικός, όσο και η ιστορική αριστερά.
Και για τη δύναμη του παραδείγματος έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία να δούμε την αριστερά τι κάνει.Άλλοτε δεν έλεγε ότι είναι με την εργατική τάξη της χώρας της.σήμερα έχει στρέψει τα νότα και θεωρεί την εργατική τάξη της χώρας της ως εχθρό.Γιατί θεωρεί ότι αυτή δεν θα αντιθεί τα αμπέχονα για να πάει στο Πακιστάν να υποστηρίξει την εκεί κοινωνική επανάσταση που έχει προκαλέσει η Διεθνής των Αγορών, αλλά θα τους διευκολύνει να έρθουν εδώ, θα εκτονώσει εκεί την κοινωνική ένταση γιατί θα έρθουν τα πιο τραχοποιικά στοιχεία, τα αμφισβητησιακά και θα μεταβάλουν τις χώρες πρωτοπορίας σε χωματερί του παγκόσμιου καπιταλισμού.Δηλαδή τι σημαίνει αυτό ότι στρέφονται εναντίον της κοινωνικής τάξης, της εργατικής τάξεις της χώρας και γιατί διαλύουν τον κοινωνικό ιστό και τα κοινωνικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν στη διάρκεια του 20ου αιώνα και θα διευκολύνουν να επεκταθεί και στις χώρες του Τρίτου Κόσμου οι διεθνείς των αγορών.
Speaker A
Ερώτηση εδώ όμως, θα σας πει κάποιος.
Speaker B
Εκεί είμαστε.
Speaker A
Αυτή η εργατική τάξη στον αναπτυγμένο καπιταλισμό που λέτε, δεν αυτοπραγματώθηκε ως τέτοια σε αναπτυγμένο καπιταλισμό επειδή αυτές οι χώρες του αναπτυσμένου καπιταλισμού κανιβάλισαν απικειοκρατικά τις χώρες που περιγράφετε από τις οποίες έρχονται.Άρα είναι η εκλεκτή αυτή η εργατική τάξη Στο όνομα του κανιβαλισμού που είχε τα προηγούμενα χρόνια θα σας πει κάποιος.Και να μην τιμωλέψουμε.
Speaker B
Εδώ έχει σημασία να συγκρατήσουμε τις περιπέτειες της λεγόμενης στοχαστικής νεοτερικότητας που διατείνεται ότι είναι επιστήμη αλλά είναι μια αυθεντική ιδεολογία.Σχολή της Φραγκφούρτης.Κρητική σχολή αλλά που δεν έχει πρόταση.Και όταν την προκαλεί ο Καστοριάδης, προσέξτε, τον Χάμπερ μας.Και του λέει, μα έχουμε και τη δημοκρατία.
Καλά, ο Καστοριάνης δεν ξέρει τι να αντιπροσώπευσε.Νομίζει ότι το σημερινό σύστημα είναι αντιπροσωπευτικό.Δεν έχει σημασία.Του λέει, έχουμε δημοκρατία.Τι είναι αυτά που μου λες, λέει.
Την κοινωνία θα βάλουμε, το λαό, τον όχλο θα βάλουμε να μας κυβερνάει.Αυτή η κρητική σχολή της Φραγκούρτης και όλοι οι άλλοι που την ακολουθούν έχουν ενοχοποιήσει τη Δύση διότι είναι η αιτία όλων των δειν το γεγονός ότι η Δύση ζει αυτή τη στιγμή το καθεστώς του 18ου αιώνα και δεν θέλει να αλλάξει, να πάει στο μέλλον, με πρώτους αυτούς, ενοχοποιεί τη Δύση για τα πεπραγμένα της στην απικιοκρατία και στα άλλα.Πού η απικιοκατία, όπως ξέρουμε, δεν έχει μόνο αυτό το απεχθές καθεστώς της εκμετάλλευσης από τις χώρες του κέντρου.Έχει και το γεγονός ότι ενσωμάτωσε τις κοινωνίες αυτές στο ανθρωποκεντρικό γίγνεσθε δηλαδή σε αυτό που ήταν μόνο η Δύση άλλωστε.Και γι' αυτό οι χώρες του κόσμου έχουν γίνει πολλές από αυτές ανταγωνιστικές προς τις χώρες.
της πρωτοπορίας άλλοτε.Αυτό λοιπόν είναι ένα πολύ σύνθετο ζήτημα, αλλά που τι αποδεικνύει ότι έχουν εγκλωβιστεί πρώτοι οι άνθρωποι της διανόησης στο σύνδρομο του σπηλαίου του Πλάτωνα.Δηλαδή σήμερα στα ελληνικά πανεπιστήμια διδάσκεται ο Καντ, ο Μοντεσκέ, ο Χέγγελ, προσέξτε, τα απολυθώματα του Μεσαίωνα.Νέαντερταλ, οι οποίοι λένε ότι η δημοκρατία ήρθε πριν τη μοναρχία και λένε ότι η Δημοκρατία είναι ολοκληρωτισμός όσο και η απολυταρχία του Μεσαίωνα.Και απ' αυτούς περιμένουν να αντλήσουν σκέψεις για το πού είμαστε σήμερα και πού πάμε.
Όταν ο κόσμος έχει αλλάξει και βεβαίως προϋποθέτει ότι για να αντιμετωπίσουμε τα σημερινά προβλήματα πρέπει να υπερβούμε την εποχή μας ακόμη.Όλα αυτά τα απολυθώματα δηλαδή που μας κρατούν δέσμευση στο παρελθόν.
Η συζήτηση επιστρέφει στη μεταβολή του πολιτεύματος και στο πώς η κοινωνία μπορεί να συμμετέχει ουσιαστικά. Αναλύεται ο ρόλος της πλειοψηφίας, της διαβούλευσης και της θεσμικής συγκρότησης.
Speaker A
Πώς θα γίνει όμως, με ποια εργαλεία, εγώ επανέρχομαι.
Speaker B
Το εργαλείο είναι η μεταβολή πολιτείας.
Speaker A
Πολιτεύματος δηλαδή.
Speaker B
Ακριβώς.Η πολιτική ρυθμίζει τα πάντα.Η πολιτική.Εάν αναλογιστείτε κάτι.Εάν έπρεπε να ερωτηθεί η κοινωνία.
σήμερα.Έχουμε...Οκτώβρης είναι, θα έχουμε τον προϋπολογισμό.Ο προϋπολογισμός προβλέπει πόσα θα παίρνουν οι βουλευτές.Αφορολόγητα και άλλες παροχές.
Ο προϊπολογισμος προβλέπει τι πληρώνει ο βιομήχανος.Ο προύπολογισмός προβλέπει πώς αναδιανέμεται η πίτα της οικονομίας.Τα ευρωπαϊκά κονδύλια.Τι πληρώνει ο εργαζόμενος.Ερωτώ εγώ.
Εάν, αντί να ψηφιστεί από τη Βουλή, έπρεπε να τεθεί με ένα ερώτημα στην κοινωνία, με μια δημοσκόπηση θα σας πω εγώ, γιατί έχει τεράστια σημασία να συζητήσουμε για τις δημοσχοπήσεις.Όχι τώρα.Εάν λοιπόν έπρεπε να ερωτηθεί η κοινωνία, με ένα ναι με ένα όχι, αν συμφωνεί με αυτό το πρόγραμμα, δεν θα έπρεπε το μείγμα της πολιτικής για το δημοσιονομικό και τα άλλα να είναι συμβατό με τη βούληση της κοινωνίας για να γίνει αποδεκτό.Να τη απάντηση.
Speaker A
Ναι, αλλά δεν είναι δεσμευτικές οι δημοσκοπίσεις όπως ξέρετε.
Speaker B
Βεβαίως, γιατί το πολιτικό...Μα πρώτα πρώτα...
Speaker A
Ούτε τώρα δεν είναι δεςμευτικές που δεν έχουν κανένα ρόλο.
Speaker B
Θέτω το ερώτημα σε έναν υπεύθυνο που έχει μια δημοσχοπική εταιρεία.Σε δύο το έχω κάνει αυτό.
Του λέω γιατί βάζετε ερωτήματα αν είναι ωραίος ο Πρωθυπουργός, τι μποΐ έχει, αν σας αρέσει ή όχι η αντιμασία του, το Α, το Β κλπ.τι θα ψηφίζατε και δεν του θέτατε και το ερώτημα ποιο πολιτικό σύστημα θέλετε.Θα θέλατε να καταργηθεί το άρθρο 86, θα θέλατε και να προσάγετε στην δικαιοσύνη κατευθείαν, θα θέλατε να έχετε μια πολύ απλή λειτουργία και παρέμβαση στα πολιτικά πράγματα που να σας λαμβάνουν υπόψη οι πολιτικοί.Ας δούμε και τι πολιτικό σύστημα θέλει η κοινωνία.Αυτό γιατί δεν το κάνουν.
Γιατί όλοι είναι στοιχισμένοι σε ένα καθεστώς το οποίο αναπαράγει τον εαυτό του.Δεν είναι ότι το έχω κάνει πολλές φορές να συζητώ με συναδέλφους εκτός γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει τέτοιος διάλογος και τους λέω είναι το ίδιο η δημοκρατία με την αντιπροσώπευση και την εκλόγιμη μοναρχία.Και μου λένε ναι.Και είναι ανώτερο το σημερινό δημοκρατικό μας πολίτευμα από αυτό που είχαμε στο παρελθόν.στον ελληνικό κόσμο και η απάντηση όταν ξετυλίγουμε το κουβάρι είναι ναι έχεις δίκιο αλλά δεν το θέλω δεν τη θέλω τη δημοκρατία μισό λεπτό δεν τη θέλεις είναι ως πολίτης τι δεν θέλεις ως επιστήμον δεν πρέπει να την βάλεις στο διάλογο και να πεις άλλο το ένα, άλλο το άλλο, άλλο το άλλο.
Γίνεται να είσαι γιοντάρι, ελάφι και ρινόκερος.Μαζί.
Speaker A
Πάντως και να σκεφτεί κανείς...
Speaker B
Προημερών, κύριε Σαχήνη.Προημερών.
Κάποιος έκοψε ένα κομμάτι, το έκανε TikTok, από μια ομιλία μου, που μιλάω για αυτά τα ζητήματα και μάλιστα αναφερόμουν στο ότι ο τότε Πρωθυπουργός, ο Τσίπρας, είχε αποκαλέσει ο Όχλο ένα εκατομμύριο πολίτες που διαμαρτυρήθηκαν, καλός ή κακός δεν έχει σημασία, για την πολιτική του.Και ο τωρινός πρωθυπουργός που αποκάλεσε τυραννία της πλειοψηφίας τη βούληση της κοινωνίας να έχει άποψη για τα πράγματα.Ενώ η κοινωνία τον εκλέγει.Γιατί δεν καταργεί και την εκλογή του, λοιπόν.Και λέω εγώ τώρα.
Έρχεται ένας ο οποίος είναι στις φωτογραφίες σφιχτά αγκαλιασμένος με τον Τσίπρα προεβδομάδων.
και με χαρακτηρίζει ναζιστή γιατί υποστηρίζω τη δημοκρατία.Τι περιμένει κανείς...
Speaker A
Ποιον είναι τώρα, δεν το ξέρω αυτό.
Speaker B
Ένας.Ένας, δεν έχει σημασία το όνομα του, ήταν γραμμένο εκεί στο Facebook.
Το λέω ως παραδείγμα για να δείξω τι μυαλό κουβαλάνε οι πολιτικοί μας σήμερα.Και όχι μόνο οι πολιτικοι Έλληνες και οι πολιτικούς στην Ευρώπη.
Speaker A
Μισό λεπτό τώρα.
Speaker B
Με αυτούς τους πολιτικούs δεν κάνουμε χωριό η κοινωνία.
Speaker A
Και στη Γαλλία, εν πάση περιπτώσει, είναι και πιο αναλογικό το εκλογικό του σύστημα σε σχέση με την Ελλάδα.
Διότι είμαι εγώ και εσείς σε μικρή περιφέρεια.Ποιος πάρει το 50%...Κάτι είναι αυτό.
Εξετάζεται το άρθρο 110 του Συντάγματος και το αν μπορεί να αλλάξει το πολίτευμα νόμιμα. Ο ομιλητής καταλήγει ότι χωρίς ρήξη και αλλαγή νομιμοποίησης δεν υπάρχει πραγματική διέξοδος.
Speaker A
Αλλά εγώ θέλω να σας πάω λιγάκι επί του πρακτικού.Γιατί πρέπει να Θέλω να σας ρωτήσω το εξής.
Άρθρο 110 του Συντάγματος.Παράγραφος 1.Εξαιρείται ρητά από την αναθεώρηση όλες οι διατάξεις που ορίζουν τη μορφή του πολιτεύματος ως προεδρευμένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.Αυτό λέει.Επομένως το ερώτημα είναι.
Η αλλαγή πολιτεύματος προτείνεται ακόμη και δημοσκοπικά, δημοψηφισματικά.δεν μπορεί να γίνει νόμιμα ούτε καν μέσω της Βουλής και των κομμάτων που απορρίπτει άρα είναι εξορισμού μεταϊωθώτα λέω τώρα εξοθεσμική ρήξη και ρωτώ εγώ.
Speaker B
Καμία εξοθεσιμική ρήξη.
Speaker A
Πως θα γίνει διαφορετικά.
Speaker B
Θα σας πω γιατί.
Speaker A
Πως θα γίνει.Θα σας λένε κύριε Κοντογιώργη δεν παναλέτε εσείς το Σύνταγμα λέει μη...
Speaker B
Το Σύνταγμα λέει ότι είναι Αντιπροσωπευτική δημοκρατία.Εγώ θα συγκρατήσω ότι είναι αντιπροσωπευτικό.Καλέστε μου κάποιον εδώ από αυτούς τους ευφάνταστους συνταγματολόγους οι οποίοι διακινούν και φτιάχνουν αυτά τα συντάγματα για να βάλουμε κάτω να δούμε γιατί εάν είναι αντιπροσωπευτική η δημοκρατία τότε πρέπει να διαβάσουμε και κάτι άλλο που λέει το Συντάγμα.
Ότι πολιτεύονται για λογαριασμό της κοινωνίας.Πώς θα αντλήσουμε τη βούληση της κοινωνίας, λοιπόν, για να δούμε αν πολιτεύονται σε αντιστοιχήσεις ή όχι.Μέσω διαρώτησης προς την κοινωνία.Άρα, λοιπόν, ιδού ήδη ότι αλλάζει, χωρίς να αναθεωρήσουμε το Σύνταγμα, το πνεύμα μέσα στο οποίο έχουν κινηθεί.Τι έχετε να πείτε γι' αυτό.
Speaker A
Δεν διαφωνώ.Αλλά εσείς αυτό θέλετε να καταργήσετε.Ρωτώ πώς θα το κάνετε.Εάν δεν κάνετε ρήξη...Μισό λεπτό κύριε καθηγητά.
Αυτό ρωτώ.Αυτή η ρήξη δεν θα έχει αντίδραση.Άρα θα σας πει κάποιος θα πάμε σε εμφυλιό.
Speaker B
Δεν υπάρχει κανένα σύνταγμα που επιτρέπει την αλλαγή πολιτεύματος.Είναι σαφές.
Speaker A
Άρα θέλει ρήξη μετοπική.
Speaker B
Και δεν υπάρχει κανένα σύνταγμα σήμερα που να είναι αντίστοιχο προς αυτό που διακυρίσει.Συγκρατήστε το και αυτό.
Speaker A
Συμφωνούμε απόλυτα σε αυτό.
Speaker B
Αφού δεν είναι δημοκρατικό λοιπόν, σύμφωνα με τα στοιχεία της επιστήμης και όχι της ιδεολογίας, τότε να συμφωνήσουμε ότι το ίδιο το Σύνταγμα στις βασικές του πρόνοιες είναι αντισυνταγματικό.
Αντίθετο δηλαδή με αυτό που διακηρύσει.Άρα, ήδη έχουμε μπει στην διαδικασία της μεταβολής πολιτεύματος.
Speaker A
Ο σκέλυφος όμως το χρησιμοποιεί το σύστημα και κυβερνά θα σας πει.
Speaker B
Εν πάση περιπτώσει όμως, πέραν της οποιασδήποτε ερμηνείας υπάρχει και η εξέλιξη, το μέλλον.Η απαγόρευση μεταβολής πολιτεύματος υπάρχει εκεί που το πολίτευμα είναι νομιμοποιημένο.όχι απλώς νόμιμο, γιατί είναι νόμιμο το πολίτεύμα, έστω και στην εκφυρισμένη του μορφή, αλλά είναι νομιμοποιημένο.Όταν πάβει να έχει νομιμοποίηση, δύο τρόποι υπάρχουν για να ανακτήσει νομιμοποίηση.
Ή να υπάρξει καταστολή και αυταρχική παρέμβαση εναντίον αυτών που το αμφισβητούν, ή να αλλάξει το πολίτευμα.Εκεί δεν υπάρχει μη μεταβλητότητα του πολιτεύματος και των θεμελιωδών και άλλων αρχών.με θερμινεύεται και στη συνέχεια αλλάζει.Και είναι αναμφίβολο, κύριε Σαχήνη.Σας διαβεβαιώ ότι μπορεί και να το ζήσουμε σε χρόνο.
Ότι δεν αντέχει περισσότερο αυτό το πολιτικό σύστημα από τη στιγμή που έχει μπει στη διαδικασία της αμφισβήτησης με έναν τέτοιο γενικευμένο τρόπο στην Ευρώπη και η Ευρώπην δεν μπορεί να ανατάξει και αν θέλετε να συζητήσουμε γιατί, σημαίνει ότι έχουμε μπει σε μια διαδικαστία που έχει ήδη δρομολογηθεί διότι όλα συντύνουν σε αυτό, δεν μπορεί να έχουμε την τεχνολογία της επικοινωνίας, ένα νέο επικοινωνιακό σύστημα που επιτρέπει και επιβάλλει την αλλαγή του πολιτεύματος, αλλιώς η διάρρηξη της ισορροπίας και η συγκέντρωση του πλούτου, άρα η καταδυνάμψευση των λαών θα γίνει πολύ βαρύτερη στο μέλλον, στο πολύ προσεχές μέλλον και να συζητάμε περί όνου σκιάς.θα πέλθει θέλουν δεν θέλουν θα κάνουν συνομιλητές της κοινωνίας και στην πρώτη περίοδο θα κάνουν τους συνομιλητές όπως γίνεται και τώρα ατύπως, μη θεσμικά στην επόμενη περίοδος θα γίνει η θέσμηση το δίκαιο της ανάγκης καθορίζει τις εξελίξεις και όχι η βούληση του κάθε πρωθυπουργού ή του κάθε εφάνταστου διανοούμενου ιδεολόγου άρα εγώ αντιλαμβάνομαι ότι
Speaker A
χωρίς ρίξε δεν πάμε παρακάτω Είναι σαφές συνοριακό αυτό που λέτε.Θέλω να το κρατήσω.
Speaker B
Ή θα υπάρξει συμβιβασμός λοιπόν και ρίξη μέσα από την εξέλιξη.
Το έχουμε συναντήσει στην ιστορία πάρα πολλές φορές.Ή θα έχουμε εξεγέρσεις.Και μία εξέγερση θα δώσει το σήμα στους άλλους να μη βλέπουν τις κοινωνίες ως μυρμήγια αλλά να τις εντάξουν στο διάλογο για να ξαναβρεθούν στην ίδια πορεία, στο ίδιο σημείο μεταξύ τους δίκην διαλόγου, όπως γινόταν με τον παλαιό φιλελευθερισμό.Γιατί ο παλαιός φιλελεύθερισμός επαιδείωκε μέσα στις χώρες πριν υπάρξει η παγκοσμιοποίηση συμβιβασμούς.Στην Αμερική, το 1973-1974, παρακολουθούσα ότι κάθε χρόνο γινόταν μία δημοσκόπηση.
Και αν ένα ποσοστό, λιγότερο από 10%, δήλωνε ότι θέλει να φύγει από τη χώρα διότι δεν είναι δυσαρεστημένος, σημαίνει συναγερμός.Αυτός είναι ο σύμβασμος.Έτσι κατακτήθηκαν τα δικαιώματα στην εργασία και όλα τα άλλα δικαιώματα στη ζωή των ανθρώπων.Σήμερα, λοιπόν, εάν θέλουν να υπάρξει η ηγεμονία των αρχουσών δυνάμεων της οικονομίας, έχουν έναν τρόπο να προσέλθουν σε ένα νέο συμβιβασμό.Και ο συμβιβασμός αυτός δεν θα γίνει σε διακρατικό επίπεδο γιατί εκεί δεν υπάρχει πολιτικό σύστημα για να τον ομοθετήσει.
Υπάρχουν σχέσεις δύναμης και το βλέπουμε.Θα επέλθει μέσα στις χώρες, δηλαδή στις χώρας της πρωτοπορίας.Επομένως, διά του πολιτικού συστήματος θα γίνουν συνομιλητές όχι στους δρόμους, η οικονομία με την κοινωνία της εργασίας, αλλά μέσα στο πολιτιακό περιβάλλον, μέσα στο ίδιο το πολιτικό σύστημα.Αυτός ο συμβίβασμος θα είναι εκείνος που θα αποτρέψει τις εξεγέρσεις.
Speaker A
Κρατήστε το.
Θα πάω σε διακοπή, θα επιστρέψουμε γιατί έχω ερωτήματα αν αυτό μπορεί να σταθεί σε μία και μόνο χώρα.
Ο Κοντογιώργης απαντά αν η αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει από μία μόνο χώρα και εξηγεί γιατί η Ελλάδα είναι ειδική περίπτωση. Συνδέει το πρόβλημα με την κομματοκρατία, το άρθρο 86 και τη διαφθορά.
Speaker A
Τι γίνεται αν οι διεθνείς των αγορών, όπως λέτε και όλοι αυτοί, την ίδια στιγμή θα λειτουργούν έξω από αυτή τη χώρα, θα καθίσουν έτσι με σταυρωμένα τα χέρια.Θέλω Επιστρέψαμε εδώ στις αντιθέσεις.Κύριε Κοντογιώργη, επειδή το είπα πριν τη διακοπή, επειδή μίλησαμε πολύ για τα συμφέροντα εσωτερικά σε κάθε χώρα, καλή ώρα όπως η Ελλάδα, αλλά θέλω λιγάκι να μου πείτε.Ας υποθέσουμε ότι έχουμε μια κοινωνία με βούληση απολύτως ενωμένη και αλλάζει τα πράγματα.
ο εξωτερικός καταναγκασμός, να ας πούμε Ελλάδα, Ευρωζώνη, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Διεθνής των Χρηματαγορών, θα καθίσουν, θα κοιτάξουν, θα πούνε, α ωραία αυτοί εκεί καλά το κάνουνε, αφού θα είναι εναντία τους.Μπορούμε να το παραβλέψουμε αυτό, άρα το ερώτημα είναι σε μια χώρα.
Speaker B
Κύριε Σαχήνη, όχι.Αυτό που περιγράφω είναι και θα είναι μία δυναμική, η οποία θα αφορά πρωταρχικά τις χώρες της πρωτοπορίας, που θέλουμε, δεν θέλουμε είναι οι Ευρωπαϊκές, κυρίως οι Δυτικές και οι Ηνωμένες Πολιτείες, ό,τι συγκροτεί την έννοια της Δύσης, και θα ακολουθήσουν και οι άλλες.Άρα, θα είναι ένα κίνημα γενικότερο, που το ένα θα μεταδίδεται στο άλλο.
Επίσης, θέλω να πω ότι μπορεί να ξεκινήσει όμως κάτι τέτοιο και να γίνει όπως η φωτιά, να διακτηνοθεί παντού, όμως με αφετηρία μια χώρα που ακούγεται, μια μεγάλη χώρα, παραδείγματος χάρη η Γαλλία.Δεν λέω οι ΗΠΑ γιατί είναι πολύ μακριά από τέτοιες σκέψεις εκεί.Έχουν καθεστώς μιας ευημερίας και μιας άλλης αντίληψης πολιτικής που νομίζω δεν θα φτάσουμε από εκεί σε αυτή την εξέλιξη.Αλλά η Ευρώπη είναι ένα εργαστήρι που ζυμώνεται περισσότερο γιατί υφίσταται και τους όρους της κρίσης.Δεν περιμένω να συμβεί από χώρα όπως η Ελλάδα.
Γιατί ενώ εδώ διανοητικά και εξ' απόψως συμπεριφοράς, άρα κληρονομιών, είμαστε έτη φωτός μπροστά από τις άλλες δυτικές και οποιοσδήποτε άλλες χώρες, έχουμε ενσωματώσει το μυρικαστικό αντικείμενο, να βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τον καθρέφτη του δυτικού ανθρώπου που μας είπαν ότι είναι πρότυπο και να απαξιώνομαι αυτό που αποτελεί δημοκρατική πληρονομιά που δεν την είχαν.Στην Ευρώπη εξελίσσονται με γραμμικό τρόπο, δηλαδή φεύγουν από τη Φεουδαρχία, πάνε στη συνταγματική μοναρχία, στην εκλόγιμη μοναρχία και θα προχωρήσουν στη συνέχεια.στην Ελλάδα, φύγαμε από την Οικουμενική Δημοκρατία και την Κοσμόπολη και μπήκαμε στο Απολυταρχικό Κράτος, δηλαδή να εξυγχρονιστούμε, περνώντας από τη Φεουδαρχία, την Απολυτταρχία, την Κρατική Δεσποτεία.Σημαίνει δηλαδή ότι κινούμαστε με την όπισθεν για να συμβαδίσουμε με τους άλλους.Αυτό σκεφτείτε το τι θα συνέβαινε εάν μπαίναμε σε έναν αυτοκινητόδρομο.
Αυτό συμβαίνει λοιπόν με την ελληνική κοινωνία.Και γι' αυτό το λόγο ενοχοποιούμε και εννοούμε να προσαρμόσουμε την ελληνική κοινωνία στις πρακτικές συμπεριφορές των ευρωπαϊκών κοινωνιών, αντί να προσαρμοσούμε το πολιτικό σύστημα.σε αυτό που συγκροτεί την έννοια της πολιτικής ατομικότητας και όχι της μάζας του Έλληνα.Αυτό το έχει πει ο Τρικούπης, ξέρετε, ο θαυμαστής αυτός του Αγγλικού Απολιταρχικού Φιλελευθερισμού.Λέει, για να εξυγχρονιστεί η Ελλάδα πρέπει ο πολιτικός να αποδεσμευθεί του πολίτη.
γιατί ο πολίτης, αφού του αφαίρεσαν τη θεσμημένη συλλογικότητα που ζούσε στα κοινά της Τουρκοκρατίας ακόμη, παρόλα τα δεινά που υφίστατο, στη συνέχεια έτρεχε στον πολιτικό για να πάρει αυτό για τα προβλήματά του που το κατακτούσε μέσα στη συλλογικότητα.Λοιπόν, το πελατειακό σύστημα δεν είναι κατάλοιπο της τουρκοκρατίας.Είναι κατάλοιπο αυτού του πολιτικού καθεστώτος που είναι αναντίστοιχο προς την πολιτική ανάπτυξη της κοινωνίας.Αν αυτό δεν το συνειδητοποιήσουμε, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ενώ έχουμε τις προϋποθέσεις να κινηθούμε προς τα εμπρός ως πρωτοπορία, κινούμαστε ως ουραγοί και οικιάτες των άλλων.Και μάλιστα με τους λαϊλετικούς όρους που έχει επιβάλλει η κομματοκρατία.
Αυτό είναι το ένα.Άρα, λοιπόν, πρέπει να αναλογιστούμε και σε αυτό το πλαίσιο αυτής της εξέλιξης που θα συγκεντρώνει πολλές χώρες μαζί, να αναλογιστούμε και κάτι άλλο το οποίο το ζούμε σήμερα.Γιατί όλα τα αποδίδαμε στους ξένους.Και τι θα πούνε οι ξένοι.Ας τους γράψουμε κάποια στιγμή τους ξένους, όχι γιατί πρέπει να αγνοήσουμε τη θέση μας στο διακρατικό σύστημα και πόσο μικροί ή μεγάλοι είμαστε, αλλά διότι αυτή τη στιγμή έχουμε θεοκρατικά, απολυταρχικά, αυταρχικά καθεστώτα για τα οποία δεν ενδιαφέρεται κανείς.
Και είναι μάλιστα πολύ αγαπητοί σύμμαχοι αυτών που διατείνονται ότι είναι δημοκρατίες.Γιατί εκεί δεν ξεσηκώνεται ο διεθνής παράγοντας να τα ανατρέψει.Παρά μόνο εάν αντιστρατεύονται τα συμφέροντά τους όπως στην περίπτωση του Ιράν.Ένα το κρατούμα.Δεύτερο, η Ελβετία.
Η Ελβετία είναι ο πρωτομάστορας, ο θεματοφύλακας του παγκόσμιου χρηματοποιητικού συστήματος των τραπεζών.Γιατί κανείς δεν έρχεται αντιμέτωπος με ένα πολιτικό σύστημα που έχει καθιερώσει πολλά στοιχεία της λαϊκής παρέμβασης στην πολιτική ζωή.να πάμε και σε κάτι πολύ απλό.Γιατί το άρθρο 86 του Ελληνικού Συντάγματος είναι αυτό το οποίο ή όλη αυτή η κομματοκρατία η οποία αντιστρατεύεται και τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Ξέρουμε ότι τα σκάνδαλα και η καταλήστευση των οικονομικών της κοινωνίας έχουν να κάνουν και με τα χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γιατί δεν καταργούνται αλλά διατηρούνται μέσα στην Ευρωπαίκη Ένωση Αυτό δεν είναι παρέκκληση από τον κανόνα της εκλόγιμης μοναρχίας.
Γιατί εδώ δεν πηγαίνει κανένας πολιτικός από τον Πρωθυπουργό μέχρι τον τελευταίο υπάλληλο θα έλεγα στη φυλακή για τα πεπραγμένα του όπως συμβαίνει στη Γαλλία που δύο πρόεδροι ήδη είναι καταδικασμένοι και ο ένας είναι με βραχιολάκι μάλιστα και ο άλλος αν δεν πέθανε θα ήταν στη φυλακεία.Βλέπετε λοιπόν ότι δεν είναι ο διεθνής παράγων που θα μας εμποδίσει.Εμείς είμαστε το πρόβλημα.εμείς οι οποίοι νομίζουμε ότι έχουμε την απόλυτη αντίληψη περί δημοκρατίας.
Speaker A
Άρα θεωρείτε ότι είμαστε ειδική περίσταση, ειδική περίπτωση.
Speaker B
Είμαστε ειδική περίπτωση με την αρνητική έννοια του όρου για τους λόγους που εξήγησα.Αλλά όμως είναι και η αιτία ώστε εμείς να γινόμαστε σε αυτά που διακινούν ή τις δίσεως για λόγους συντήρησης ή και αντίδρασης στην εξέλιξη, δηλαδή στην ηγεμονία των κυρίαρχων οικονομικά και πολιτικά παραγόντων.
Συζητείται η άμεση δημοκρατία, τα δημοψηφίσματα και η σχέση τους με τη σημερινή εκλογική διαδικασία. Ο ομιλητής υποστηρίζει ότι η ψήφος σήμερα απλώς αναπαράγει την εκλόγιμη μοναρχία.
Speaker B
Και εμείς αυτά τα έχουμε κάνει Ευαγγέλιο.Σήμερα αν τους πει κανείς για τη δημοκρατία θα σας μιλήσει για την άμεση δημοκρατία.Δηλαδή για τα δημοψηφίσματα.
Τι είναι το δημοψήφισμα?Είτε με πρωτοβουλία ομάδων πρωτοβολίας είτε με κομματικά ή άλλα κριτήρια.Είναι οφερετζές της ολιγαρχίας, της μοναρχευμένης ολιγαρχίας.Δεν γνωρίζουν οι άνθρωποι, δεν θέλουν να μάθουν.Είναι χαρακτηριστικό ότι έχω αυτά που λέω εδώ, τα έχω δημοσιεύσει σε πολλά βιβλία μου.
Ένα από αυτά συνοπτικό, με το ερώτημα τι είναι δημοκρατία, όπου εξετάζω δημοκρατία, αντιπροσώπευση, όλα τα πολιτεύματα που έχουν εμφανιστεί στην ιστορία και σήμερα, και έχουν πουληθεί 500-600 αντίτυπα.Από πού ξέρουν λοιπόν αυτοί τι είναι δημοκρατία.Επειδή τους είπαν κάποιοι του διαφωτισμού ότι προκειμένου να εντάξουμε στην δημοκρατία και την εκλόγιμη μοναρχία και την απολυταρχία την είπαμε άμεση τη μία για να είναι έμεση η άλλη.και εξακολουθούμε σήμερα να παπαγαλίζουμε ό,τι μας δίδαξε ο 18ο αιώνας που εκεί δίδασκε τη σκοπιμότητα και τις διάφορες παραλλαγές της δεσποτικής απολυτευτιάς του αιώνα.
Speaker A
Παρόλα αυτά φαντάζομαι ότι ανεξάρτητα από τη μορφή του πολιτεύματος οι διαμαρτυρίες θα υπάρχουν πάντα, γιατί εδώ έχουμε σύγκρουση συμφερόντων.
Από εκεί προκύπτει η διαμαρτύρια.Δεν προκύπτεται τη μορφή του πολιτεύματος κάθε φορά.
Speaker B
Με πρακτικό τρόπο θα σας πω ότι οι Αθηναίοι δεν διαδήλωναν για να κατακτήσουν αυτό που ήθελαν, συνέρχονταν σε Εκκλησία του Δήμου και αποφάσιζαν...
Speaker A
Ναι, αλλά και οι Αθηναίοι, να σας θυμίσω, είχαν και στάσεις, είχαν και τυραννίες, δεν ήταν όλα ανθρώπινα.
Speaker B
Προσέξτε, η δημοκρατία έχει στάδια, ο χρόνος της δημοκρατίας δεν είναι για σήμερα.
Σήμερα, αν θέλουμε να μιλήσουμε για μεταβολή πολιτεύματος, πρέπει να εισαγάγομαι ορισμένα στοιχεία αντιπροσώπευσης.Ούτε καν την αντιπροσωπεύση.
Speaker A
Άρα τι, ανακλητόντας, για παράδειγμα.
Speaker B
Μια σειρά από ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ανάκληση, με τον έλεγχο, με την ευθύνη προσαγωγής στη δικαιοσύνη και το πλαίσιο της πολιτικής που θα ακολουθηθεί.
Speaker A
Άρα λέτε να είχαμε ένα πολιτικό άμεσο πρόταγμα όπου θα έθετε σθέματα, για παράδειγμα, κατάλληλα στο άρθρο 86 όπως είπατε, ανάκληση του εντολοδόκου...
Speaker B
Ψήφισα, κύριε Σαχήνη, ψήφισα τον πολιτικό σήμερα και λάθεψα.Δεν κάνει αυτά που...ή δεν είναι ικανός ή δεν θέλει.Δεν πρέπει να τον πάρω πίσω.Προσέξτε λίγο.
Την έννοια της εντολής, δηλαδή της αντιπροσώπευσης, ο νομικός πολιτισμός της νεοτερικότητας τον ξέρει.Εάν σας αναθέσω να μου πουλήσετε ως μεσήτης, εάν ήσασταν, το σπίτι μου, εγώ θα καθορίσω την τιμή, εγώ θα πω που θα πάνε τα χρήματα, δεν μπορείτε να τα κρατήσετε εσείς ή να τα δώσετε στο φίλο σας.Θα σας ανακαλέσω, εγώ θα παραστώσω συμβόλαιο κ.ο.κ.Την ξέρουν λοιπόν αυτοί.
Speaker A
Είναι το ίδιο πράγμα θα σας πει κάποιος.
Speaker B
Γιατί δεν...
Speaker A
Κι αν στο μεταξύ εσείς, εσείς λάβετε την εντολή από εμένα, είστε ο εντολοδόχος δηλαδή.Αλλά μετά εμένα με παρασύρει κάποιος άλλος.Με ψεύδι.Όποιοςδήποτε.
Εναντίον εσάς και ενώ εκτελείτε σωστά την εντολή, εγώ ζητήσω να την πάρω πίσω, εσείς θα είστε απροστάτευτος.
Speaker B
Ποιος το είπε αυτό ότι μπορεί κάποιος να με παρασύρει και δεν ξέρω εγώ γιατί είναι τόσο άβουλος, γιατί αντιλαμβανόμαστε τον άνθρωπο, τον πολίτη ως άβουλο όργανο.
Speaker A
Αλλά σας εξηγώ και νομίζω ότι αυτό το δέχεστε ότι τα συμφέροντα και τα συστήματα δεν θα καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια.
Speaker B
Βεβαίως.
Speaker A
Μπορούν να επηρεάσουν, να χειραγωγήσουν και με την πρόοδο της τεχνολογίας.
Speaker B
Θα έρθει και η αντίκρουσή της.
Speaker A
Ποια είναι λοιπόν, αυτό σας ρωτήσα, ποιο είναι το μοντέλο.Ένα είπατε κατάλυση του Άρθρο 86, δύο είπατε η ανάκλυση του εντολοδόχου αν παραβεί.Φαντάζομαι, όχι για ψιλουπίδημα πρώτον.
Speaker B
Δεν παραβεί, δεν μου αρέσει η πολιτική του.
Σήμερα, εάν κάνατε μία ερώτηση στην κοινωνία, μία δημοσκόπηση.Συμφωνεί με την πολιτική Μητσοτάκη ή με τα στελέχη του Μητσότάκη στο Υπουργείο Εξωτερικών, στην Υπουργεία Άμυνας, στο Έτσι και Αλλιώς, που είναι η εκλεκτή του κ.Μητσοντάκη.Προηγουμένως του κ.Σίπα, οποιουδήποτε, δεν είναι προσωπικό το ζήτημα.
Και έλεγε η κοινωνία...
Speaker A
Καλά, όχι προσωπικό δεν είναι, αλλά έχετε τώρα μία κυβέρνηση 7 χρόνων, δεν είναι...
Speaker B
Δεν τους θέλω.
Speaker A
Δεν τους
Η συζήτηση εστιάζει στο αν η αποχή ή η αμφισβήτηση μπορούν να πιέσουν το σύστημα. Ο Κοντογιώργης επιμένει ότι το κρίσιμο είναι να τεθεί το ερώτημα της πολιτικής αρμοδιότητας.
Speaker B
Γιατί πετάγετε στην άκρη.
Speaker A
Ωραία, ας πάει στην κάλπη, θα σου πει κάποιος.
Speaker B
Όχι, να περιμένω την επόμενη περίοδο και ο επόμενος που θα έρθει θα βάλει τους δικούς του και θα διαμαρτύρουμε πάλι και πάλι δεν θα γίνεται δεκτεί η αποψή μου.Δεν είναι το θέμα.Προσέξτε, η αντίληψη...
Speaker A
Άρα λέτε δεν αρκεί να αλλάξω ένα σχήμα...Όχι, δεν αρκεί να...
Speaker B
Το περιεχόμενο της ψήφου σήμερα είναι περιεχόμενο εκλογής του επόμενου μονάρχη για την τετραετία.Δεν είναι περιεχομένο ούτε αντιπροσώπευσης, ούτε δημοκρατίας.
Speaker A
Οπότε τι προτείνετε, να μην πάμε στην κάλπη?
Speaker B
Εγώ δεν πήγα ποτέ.Εκτός από δύο φορές που έπρεπε να ανανέωσω το διαβατήριό μου.Μη συγχωρείτε.
Speaker A
Και λοιπόν τι έγινε?
Speaker B
Γιατί νόμιμο είμαι οποιόν τον πρέπει να προσθέσεις.
Speaker A
Μισό λεπτό.Ωραία.Να μην πάνε στην καλπή.Να μην τον νομοποιήσουν.Θα πάνε χίλιοι.
Θα βγάλουνε κυβέρνηση.Οπότε θα τρύβουμε τα χέρια μας, εμείς οι χείλη, εγώ είμαι το σύστημα.Κύριε Κοντογιώργη κάντε τη διαμαρτυρία, κάντε την αποχή, καθίστε εκεί, μην έρθετε.Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί μου έχετε δώσει η κυβέρνηση.Πάμε παρακάτω.
Speaker B
Άρα έρχεστε στα λόγια μου που λέει ότι αντί να διαμαρτύρεσαι με τον α ή β τρόπο, θέσε το ερώτημα τι θέλεις.και κατέβασες στους δρόμους, πήγαινες στην ψήφο και βάλες στην κάλπη χαρτί που θα λέει θέλω να είμαι εντολέας σου, θέλω εκείνο, θέλω το άλλο.
Speaker A
Ωραία, θα τα πάρω εγώ λοιπόν ο Σαχίνης, ο Σαχίνης με τους χίλιους του συστήματος και των συμφερόντων, θα πω ωραία εσύ παρατηρήσεις, θα κυβερνήσω όμως.Τέσσερα χρόνια.
Speaker B
Ακούστε λιγάκι.
Speaker A
Αυτό θέλω να μου πείτε πώς θα αλλάξει.
Speaker B
Ο τρόμος...
Speaker A
Διότι το να πω εγώ ότι είναι, ασφαλώς και είναι, γιατί καταλαβαίνω τι λέτε, μια έντιμη πολιτική στάση πολλών, ότι αρνούμε να σας νομοποιήσω.Έλα σου όμως, που και χείλη, για να σπάσει κάτι εδώ, γιατί ακούγεται ότι αν δεν πάμε το 99,9 είναι άκυρες εκλογές.Δεν υπάρχουν άκυρες εκλογές και 50 να πάνε, αυτοί θα κάνουν κυβέρνηση.
Speaker B
Αυτό να είναι καθαρό.Παρακαλώ.Ας υποθέσουμε ότι συμφωνούμε και δεν θα πάμε εκτός από ένα 5% να ψηφίσει.
Speaker A
Ναι.
Speaker B
Ή από την άλλη μεριά συμφωνούμε να πάμε το 100% να ψήφισει.
Το αποτέλεσμα θα είναι ότι θα βγει μια κυβέρνηση ή υπάρχουσε ή η αντιπολίτευση.
Speaker A
Οποιαδήποτε, ναι.
Speaker B
Μπράβο.Πιστεύουμε ότι είτε με το ένα αποτέλεσμο είτε με το άλλο πρόκειται να αλλάξει το παραμικρό.αφού του δίνουμε την εξουσία να κάνει ό,τι του αρέσει και να μην μας λαμβάνει υπόψη στη διάρκεια μεταξύ της μιας εκλογικής αναμέτρησης και της άλλης.
Speaker A
Μα δεν θα το κάνει μόνο για τον εαυτό του, θα το κάνει και για τα συμφέροντα.
Speaker B
Ακριβώς αυτό.
Speaker A
Προφανώς δεν το πιστεύουμε ότι θα κάνει κάτι διαφορετικό.
Speaker B
Άρα λοιπόν είτε πάμε όλοι μαζί, είτε πάει το 5% να ψηφίσει, Τα ίδια θα κάνουν.Οπότε σημαίνει λοιπόν ότι τουλάχιστον για την αξιοπρέπειά μας και για την απονομιμοποίηση τους δίνουν τεράστια σημασία στην αμφισβήτηση.
Speaker A
Το πιστεύετε αυτό.
Speaker B
Το πιστεύω.
Speaker A
Ότι τους ενδιαφέρει αν είναι νομοποιημένοι ή αν...
Speaker B
Τους τρομάζει.
Speaker A
Τους τρομάζει.
Αναλύεται πώς η εξουσία διαμορφώνει κανόνες που ευνοούν τη διαφθορά και τη συναλλαγή. Ο ομιλητής υποστηρίζει ότι η κοινωνία πρέπει να μπει στην πολιτική για να αλλάξει το πλαίσιο.
Speaker A
Εγώ βλέπω ότι η διαφθορά πια έχει διαποτίσει όλο το σώμα της κοινωνίας.Άλλο πράγμα, η διαφθורה.Μισό λεπτό.Ναι, αλλά αυτοί όμως το ερμηνεύουν όλοι ως συναλλαγή.Σου έδωσα κάτι και σένα, εσείς το είπατε.
Speaker B
Αυτό είναι εξαγορά και διάσπαση της κοινωνικής του εγχώρησης.
Speaker A
Πείτε το όπως θέλετε.Εγώ θέλω να είμαι πιεστικός.Πείτε το όπως θέλετε.Εγώ είμαι το σύστημα.
Εντάξει κύριε Κοντογιώργη, απονεμοποιήστε με, εγώ κυβερνώ.Δεν πά να μου λέτε εσείς, εγώ κυβερνούω.Και αφού κυβερνώ εγώ, ακούστε, εγώ θα βγάλω το στρατό, εγώ θα βγάλω την αστυνομία, στην οποιαδήποτε διαμαρτυρία.Τι να κάνουμε τώρα εκεί ή εκεί.
Speaker B
Άρα λοιπόν, αν θέλουμε τη ρήξη, ας την πραγματοποιήσουμε σε όλα τα επίπεδα.
Δηλαδή, από την ψήφο μας στην κάλπη, μέχρι οποιαδήποται άλλη διαδικασία.Είτε διαμαρτηρίας, είτε οτιδήποτε.Αλλά ξέροντας τι ζητάμε.Αυτό είναι το διακύβερμα.Σήμερα δεν ξέρουμε.
Όταν με ρωτάνε τι να κάνουμε, τους λέω, τα έχω πει.Αλλάξτε τα στο μυαλό σας.Δεύτερον, η επανάσταση στο πεδίο των ενειών.Δεύτερον, πώς να το κάνουμε.Ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί.
Σε όλα τα παιδεία της πολιτικής σχέσης.Αντί να πηγαίνεις και να βλέπεις στον δρόμο τον πολιτικό και να τον προσκυνάς και να του φυλάς το χέρι και να τον χειροκροτάς, Κάνε αυτό που πρέπει.Αποδοκίμασέ το εκείνη τη στιγμή.Να μην πλησιάζει.Να φοβάται να σε πλησιάσει.
Ξέρετε κάτι κύριε Σαχήνη, όταν στην περίοδο των μνημονίων η πολιτική ήταν σε αμφισβήτηση, δεν έχει σημασία ποιος τους αμφισβητούσε επιθετικά.Δεν τολμούσαν να βγουν στον δρόμο.Τους τρομάζει η αμφισβαίτηση και μάλιστα η δυναμική.Το παιχνίδι να ενοχοποιούν την κοινωνία διαπράττοντας μια καθολική πελατειακή αποδόμηση είναι γνωστό.Εγώ λέω το εξής όμως, ότι το άτομο λειτουργεί με τους όρους που βάζει η εξουσία.
Εάν η εξουσιά μας λέει ότι πρέπει να παίξουμε το παιχνίδι της διαφθοράς και της διαπλοκής για να κάνουμε τα στοιχειώδη, για να κατακτήσουμε το χωράφι μας, για να κάνουμε την επιχείρησή μας για οτιδήποτε, και επιπλέον, εάν διαπράττω απάτες, φοροδιαφυγές κλπ., έχω την προστασία της εξουσίας, τότε θα κάνω και εγώ και οποιοςδήποτε αλλιώς, εάν δεν το θέλουμε, πολύ μικρή ημιόψηφία, θα πάμε στα βουνά, στο σπίτι μας και θα ιδιωτεύσουμε.Προσέξτε τώρα, εάν τους κανόνες τους βάζει με δημοκρατικούς όρους η κοινωνία, Δηλαδή, το ίδιο άτομο που παίζει έτσι με το σύστημα της κομματοκρατίας, εάν το βάλουμε σε ένα τραπέζι μαζί με άλλους να αποφασίσουν πώς θα γίνονται οι εργολαβίες, πώς θα φορολογείται ο κόσμος και ούτω καθεξής, θα διαπιστώσετε ότι αυτό το άτομο θα μας βοηθήσει γιατί θα αλλάξει το DNA του, θα λειτουργήσει ως συλλογικότητα.Το άτομο λειτουργεί μέσα στο χώρο το οποίο στον οποίον εντέλλεται να λειτουργήσει.
Speaker A
Εγώ όμως θα αντιλαμβάνομαι και θέλω έτσι να πάμε σε διακοπή γιατί πρέπει να σας πω ότι είχατε καταιγισμό ερωτημάτων στο πως.Εγώ αντιλαμβανούμαι αυτό που λέτε, αλλά η δυσκολία είναι η εξής, για εμάς, τους απλούς.
Θα κάτσουμε σε αυτό το τραπέζι όπως είπατε, Ο σύνολο.Άλλη άποψη όμως θα έχω εγώ για τη φορολογία από τη θέση που έχω μέσα στην κατανομή μου οικονομικά, κοινωνικά, στα μέσα παραγωγής, τα έχω δεν τα κατέχω.Άλλοι εσείς που θα τα κατέχετε ενδεχομένως.Άλλοι ο τρίτος που θα είναι μεταπράτης.Άλλος ο τέταρτος που θα είναι διοκτήτης Airbnb.
Άλλον μεγαλοδιοκτήτης και άλλον νικάρης.Πώς θα καταλήξουμε ο σύνολος.
Speaker B
Θα ψηφίσουμε και πώς γίνεται Μην μου
Speaker A
το πείτε τώρα, θέλω να πω σε διακοπή.Σύντομη διακοπή.
Εξετάζεται η πρόταση για περιορισμό θητειών και απορρίπτεται ως ανεπαρκής. Ο Κοντογιώργης εξηγεί ότι το πρόβλημα είναι βαθύτερο και αφορά το ίδιο το καθεστώς της κομματοκρατίας.
Speaker A
Επιστρέψαμε στις αντιθέσεις.Πρέπει να σας πω, κύριε Κωντογιούργιο, ότι έχει μπλοκάρει εδώ από πολλά ερωτήματα, παρατηρήσεις και απόψεις.Λέει ένας τηλεθεατής, ένα πρώτο βήμα δεν θα ήταν να ορίσουμε ένα πέρας θητειών για τον εκάστοτε πολιτικό αρχηγό όσον αφορά όχι το τι θα κάνει στο κόμμα του αλλά στη διεκδίκηση εφόσον γίνει κυβερνήτης.Δύο θητείες λέω για παράδειγμα.Δεν θα έσπαγε με έναν τρόπο όταν θα ήξερε ο κάθε ηγέτης ότι έχει μέχρι δύο θητείες για να περιώσει αυτά που υπόσχεται και τελικά δεν κάνει.
Speaker B
Αυτά είναι για τον Σόφια.
Speaker A
Διατροσόφια.
Speaker B
Ακριβώς.Γιατί είναι διατροσόφια.Γιατί και μια θητεία είναι αρκετή για να δείξει κανείς το χαρακτήρα του.
Άλλωστε δεν χρειάζεται να νομοθετηθεί.Ξέρουμε πολλοί ότι είχαν μια θητεία.και δεν έκαναν τίποτα από λειτουργία, έκαναν ό,τι έκαναν και οι άλλοι.Αν παρατηρήσετε η αντιπολίτευση, όταν ασκεί στην κυβέρνηση κριτική, αυτά που της λέει είναι αυτά που θα κάνει και αυτή και για τα οποία θα την κατηγορεί η επόμενη.Ξέρετε, για δείτε το λίγο μου το είπε μια φίλη κυρία ως παράδειγμα και το επικαλούμε.
Αυτό που συμβαίνει με την αναλλαγή στην εξουσία είναι ότι συμβαίνε με κάποιον ο οποίος χώρισε τη σύζυγό του σήμερα Παντρεύτηκε μια άλλη και στη συνέχεια όταν χώρισε την άλλη, του είπαν ότι εδώ είναι η προηγούμενη και έλα να την παντρευτείς πάλι, αφού την χώρισες.ποιος είναι ο κανόνας.Αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα.Γιατί?Διότι ενώ στην κληρονομική μοναρχία και στην απολυταρχία υπήρχε η διαδοχή κληρονομηκή, στο επίπεδο της εξουσίας, έτσι, ο βασιλιάς, ο μονάρχης, στο κοινοβουλευτικό σύστημα, δηλαδή στην εκλόγιμη μοναρχεία, δεν εξέλιπε η ισοβιότητα του πολιτικού Περνάει μέσα από το κόμμα.
Αν δείτε τις κυρίες οικογένειες, γιατί στην Ελλάδα ανανεώνεται πολύ περισσότερο το πολιτικό προσωπικό, το δευτερεύονο πολιτικό προσωπικό, από ό,τι σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης.Ξέρετε γιατί?Γιατί οι ισχυρές οικογενείες ό,τι βλέπουν να σκάει μύτη και το θεωρούν απειλή, το εξωστρακίζουν.Είναι το πολιτικώ μας σύστημα, είναι καθεστώς, δεν είναι σύστημα πρώτα-πρώτα, είναι εξαιρετικά συμπαγές και διατρέχεται από όλο το κομματικό καθεστώς.Δηλαδή, όποιος και να ανέβει επάνω θα κάνει τα ίδια.
Πρόσφατα όταν στον Υπουργό Γεωργίας του καταλόγησαν ότι έκανε παρεμβάσεις για να εξυπηρετήσει κάποιους σε επιχορηγήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση, του φάνηκε παράξενο.Αντί δηλαδή να πάει και να πει αν είναι παράνομο δεν στο κάνω, αν είναι νόμιμο να παρέμβει στην εξουσία να φτιάξει τους όρους της νομιμότητας όταν να εξυπηρετείτε χωρίς την παρέμβαση, να το εμφανίζει ως δουσφέτη, θεωρεί ότι είναι και ο φυσικός νόμος του πολιτεύεστε.Αυτό λοιπόν είτε με μία θητεία είτε με πολλές θητείες δεν αλλάζει.Αυτό είναι το θέμα.Το πολιτικό σύστημα είναι συμπαγέστατο, ξέρει να αποσυνδέει, να αποδυναμώνει, να διασπά την κοινωνία, να την κάνει στρατιώτη της κομματοκρατίας και επομένως να εγείρεται εναντίον της πρόοδου.
διότι όλο αυτό το καθεστώς λειτουργεί ως αντιδραστικό καθεστώς.Το αν χαρακτηρίζουν τις αντιδράσεις στις κοινωνίες λαϊκιστικές, ακροδεξίες, όπως μας λένε σήμερα ότι οι κοινωνιές...
Speaker A
Οι ακροαριστερές, δεν λένε μόνο ακροδεξίες.
Speaker B
Δεξιά και αριστερά.Ακροδεξιά και ακροαριστερά είναι βαθιά αντιδραστικές.
δυνάμεις σήμερα.Στο σχήμα πρόοδος, συντήρηση, αντίδραση δεν είναι καν συντηρητικές.Είναι αντιδραστικές.Το μέλλον συνδέεται με την περαιτέρω ελευθέρωση της κοινωνίας, ελευθερία, περαιτέρο ευημερία της κοινωνίας και, επομένως, εκπροσώπηση για να υπάρχει ικανοποίηση και συνάντηση κοινωνίας με πολιτική και όχι Αυτό που συμβαίνει σήμερα.
Η συζήτηση επιστρέφει στον Σόλωνα και στην ιστορική εμπειρία της δημοκρατίας. Ο ομιλητής υποστηρίζει ότι το μέλλον θα έρθει μέσω του δικαίου της ανάγκης και της μεταβολής πολιτεύματος.
Speaker B
Εναντίωση της κοινωνίας.
Speaker A
Για ακούστε.Άλλος.Τηλεθεάτρια.Άκουσα που είπατε περί Σόλωνα.Και λέει η ακροατρία.
Γιατί ας πούμε κύριε Κοντογιώργη, ο Σαμαράς ή ο Ανδρουλάκης δεν υπόσχονται εκδημοκρατισμό όπως ο Σόλωνας.Δεν θέλουν.Τυχαία χρησιμοποιώ, λέει, τα ονόματα των δύο πολιτικών.Ή κάποιος δεν το επιτρέπει.Και αν κάποιος δεν το επιτρέπει, ποιος είναι αυτός και πώς τον παρακάμπτεις.
Speaker B
Δεν υπάρχει πολιτικός, γιατί δεν υπάρχει διανοούμενος κυρίως εκεί που να σκέφτεται με όρους πολιτιακής τυπολογίας.Όλοι θεωρούν ότι το πολίτευμα είναι και δημοκρατικό και αντιπροσωπευτικό ενώ είναι σκέτη εκλόγιμη και μάλιστα αυστηρή και εκφυλισμένη εκλόγισμη μοναρχία.Δεν ζούμε στην εποχή του Σόλωνα, ζούμε σε προ-Σολώνια εποχή.Αν αυτό δεν μας κάνει να ντρεπόμαστε ως Έλληνες, που έχουμε αυτή την ιστορικότητα στη συνέχεια της δημοκρατίας, τότε πρέπει να ψαχτούμε να δούμε τι μας συμβαίνει.Δεν είναι θέμα προσωπικό.
Ούτε ο κύριος Σαμαράς, ούτε ο κ.Ανδρουλάκης, ούτε ο κ.Μητσοτάκης, ούτε κανείς άλλος δεν έχουν στο μυαλό τους κάτι διαφορετικό ως προς το πολιτιακό μέρος.Δηλαδή αυτή τη διάκριση θεμελιώδει.Διότι ό,τι βιβλίο και να ανοίξουν εκτός από τα δικά μου και δεν το λέω για να περιαυτολογήσω αλλά για να πω πόσο καθολική είναι η βεβαιότητα ότι το σύστημα αυτό είναι δημοκρατία και άρα δεν μπορούμε να πάμε πουθενά αλλού παρά αν το αμφισβητήσουμε θα πάμε στον αυταρχισμό που κανείς δεν μπορεί να κινηθεί διαφορετικά.
Γι' αυτό και λέω ότι η λύση δεν θα είναι η διανόηση που προτείνει, αλλά η υπέρβασή της.Δηλαδή, είναι το δίκιο της ανάγκης.Θα φτάσουν σε τέτοια εξαθλίωση οι κοινωνίες της πρωτοπορίας, σε τέτοια διάσταση, βεβαίως δεν θα έχουν να συγκριθούν με το καθεστώς που έχουν σήμερα, με το καθεστώς που είχαν πριν 100 χρόνια, και να πουν σήμερα ζούμε καλύτερα.Αλλά το κριτήριο του σήμερα θα είναι το κριτήριο με αυτό που θα ήθελαν να έχουν σήμερα με την ορειμούτια και την εξέλιξη και τις προϋποθέσεις που ζουν.
Speaker A
Μάλιστα.
Speaker B
Άρα, λοιπόν, με το δίκιο της ανάγκης θα πάμε στο μέλλον.Με τον αξαναγκασμό που θα είναι ή ρίξη με συμβιβασμό ή ρίξη με επανάσταση.
Speaker A
Κρατήστε το λίγο γιατί θα πάμε στο τελευταίο μέρος πιο διεξωδικά.
Απαντώνται ερωτήματα για τα κινήματα στη Σερβία και για το πώς εκφράζεται η κοινωνική βούληση. Διευκρινίζεται ότι η πλειοψηφία στη δημοκρατία λειτουργεί μέσα σε θεσμοθετημένη κοινωνία.
Speaker A
Θέλω λίγο να δώσω μια προτεραιότητα σε κάποια σκέψη το αρνηθώ είναι πάρα πολύ λέει κάποιος άλλος φίλος εδώ.Ρωτήστε σας παρακαλώ τον κύριο Κοντογιώργη το ότι στη Σερβία, στη Σερβία ο συνδυασμός των φοιτητών έρχεται πρώτο κόμμα στις εκλογές της επόμενης Κυριακής και όλο αυτό ξεκίνησε από το κίνημα που γκρεμίστηκε η γέφυρα σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό.
Δεν λέει κάτι?Οι εκλογές είναι διαδικασία και δεν είναι η ουσία.Αλλά δεν λέει κάτι αυτό?
Speaker B
Λέει δύο πράγματα.Το ένα ότι υπάρχει μία αμφισβήτηση που όμως επικεντρώνεται στις πολιτικές που ακολουθούν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και όχι στο σύστημα που επιτρέπει στις κυβεργήσεις αυτές να ακολουθούν τις συγκεκριμένες πολιτικές.
Και το δεύτερο είναι ότι θα έρθουν στη θέση των προηγουμένων.Θα κάνουν τα ίδια.
Speaker A
Μάλιστα.Άλλος ακροατής.Α, από το Όσυλο.
Λέει, καλησπέρα στον εξαιρετικό κύριο Κοντογεωργή.Πολύ σωστές οι επισημάνσεις του, αλλά έχω μια αίσθαση.πώς θα εκφραστεί ενιαία η βούληση της κοινωνίας.Εγώ δύο τρόπους, λέει, ξέρω.Η ίδια της επιβολής από πάνω, με έναν δικτάτορα.
Η ίδια της επιβολής από κάτω, από μια οπλισμένη μειοψηφία που θα επιβάλει ως κοινή βούληση τη δική της βούληση σε όλη την κοινωνία.Άλλο τρόπο δεν μπορώ να βρω, λέει.
Speaker B
Ο κύριος αυτό σκέφτεται με τους όρους του παρόντος καθεστώτος.όπου τη βούληση της κοινωνίας την εκφράζει αυτός που κατέχει την εξουσία, που μπορεί να είναι αυταρχικός ηγέτης ή εκλεγμένος στην εκλόγιμη μοναρχία.Βεβαίως, αυτός εκφράζει το συλλογικό.
Το αν θα ασκήσουμε την α ή β εθνική πολιτική όπως τη λέει, δεν το αποφασίζει η κοινωνία, το αποφασιζεί ο πολιτικός, διότι ισχύει το δόγμα του έθνους του κράτους, όχι του έθνους της κοινωνίας.Άρα αυτός που καθορίζει τι είναι εθνικό, τι συλλογικό είναι και τι συμφέρει στην κοινωνία και τι θέλει η κοινωνία που είναι σε δικαστική απαγορεύση, όπως θα λέγαμε, είναι ο πολιτικός.Από εκεί και κάτω οι μειοψηφίες κάνουν τα ίδια.Ένας τρόπος υπάρχει η κοινονία να αποκτήσει βούληση, να γίνει θεσμός πολιτικός, να κάνει διαβούλευση και να καταλήγει σε απόφαση.Αυτό σημαίνει θέσμιση της κοινωνίας εντός του πολιτικού συστήματος.
Speaker A
Επειδή το είπαμε πριν το διάλειμμα και είπατε, μα κάποια στιγμή θα αποφασίζει η πλειοψηφία.
Speaker B
Η πλειοψηφία εντός του θεσμού της κοινωνίας.
Speaker A
Σε αυτό δεν θα παίζουν ρόλο οι κοινωνικές αντιθέσεις, οι οικονομικές αντιθέσεις.Δεν θα επιχειρεί ο ισχυρός να μοχλεύσει συμφέροντα για να σύρει το κομμάτι της πλειοψηφίας.Αυτό είναι το ένα.
Δύο.Όλα αυτά θα γίνονται εκτός οικονομικής πραγματικότητας.Επανέρχομαι, επιμένω γιατί βλέπω το ρωτούν πολλοί.Δεν έχει σημασία ποια είναι η θέση του καθενός μας τελικά.Είτε κατέχω την εργασία, μόνο, είτε είμαι ιδιοκτήτης των μέσων που παραγούνται.
Αυτά δεν παίζουν ρόλο, λέει.Ρωτάνε πολλοί εδώ.
Speaker B
Πρώτα-πρώτα είπαμε προηγουμένως ότι γίνεται η σύνθεση στο συλλογικό όταν είναι θεσμημένο.και οι διαφορετικές απόψεις θα καταλήξουν σε μία που θα γίνει με βάση την αρχή της πλειοψηφίας.Συγκρατήστε ότι στη δημοκρατία όλα τα μη όργανα που οι στρατηγοί, παραδείγματος χάρη, οι διάφοροι που προετοιμάζουν τις πολιτικές διαδικασίες είναι συλλογικά.
δεν υπάρχουν μονοπρόσωπα όργανα αλλά εκεί εφαρμόζεται η αρχή της ομοφωνίας η αρχή της πλειοψηφίας γιατί είναι μικρά σώματα και για να μην διαμορφωθούν ειδικές εξουσιαστικές σχέσεις μέσα
Speaker A
που θα παρακάμπτουν Δηλαδή να μην θέτω εγώ την ατζέντα τελικά άρα εγώ να...
Speaker B
Αν εμείς εδώ είμαστε 10 και συμφωνούμε Έχει καλός.Εάν είμαστε και αρχή, ισχύει στους 10 η αρχή της πλειοψηφίας και φτιάξουμε μια πλειοψηφία ή 6 δεν θα πάμε ποτέ στην κοινωνία να την σκουραστούμε.
Speaker A
Ναι, αλλά η ομοφωνία αν δεν υπάρχει τι θα γίνεται.
Speaker B
Θα πάμε στην κοινωνία και θα αποφασίσει αυτή.Έτσι λειτουργήσε η δημοκρατία.
Γίνεται αναδρομή στα κοινά της Τουρκοκρατίας και στις πρακτικές της αρχαίας δημοκρατίας. Ο Κοντογιώργης συνδέει τη σύγχρονη ψηφιακή τεχνολογία με τη δυνατότητα νέας μορφής συλλογικής απόφασης.
Speaker B
Πάμε λοιπόν, ξέρετε, για να δείτε πόσο πίσω είναι το μυαλό μας, πόσο έχουμε οπισθοδρομήσει.Στην τουρκοκρατία τα κοινά Αυτά που είχαν δημοκρατία, προσέξτε, κατάφεραν οι Έλληνες να διατηρήσουν το παλαιό καθεστώς μέσα σε ένα καθεστώς ασιατικής δεσποτίας που δεν έχει γνωρίσει άλλο η ανθρωπότητα στους νεότερους χρόνους, την Τουρκοκρατία.Και παρόλα αυτά κατάφεραν, τέτοια ήταν η δύναμη του Ελληνισμού, να κρατήσουν αυτούς τους θεσμούς.
Το συνοδικό μέρος, λοιπόν, οι προύχοντες, που ήταν πάντοτε τέσσερις πόσοι ανάλογα το μέγεθος της πόλης, σε αυτούς ίσχυε η αρχή της πλειοψηφίας.Εκλέγονταν, ήταν συνοδικό, δεν απέλιε ο ένας τον άλλον, δεν διόριζε ο ένας τον άλλον, τους εξέλεγε το κοινωνικό σώμα και συγχρόνως για να εφαρμόζεται η αρχή της πλειοψηφίας τη σφραγίδα την έκοβαν σε τόσα κομμάτια ώστε ο καθένας να κατέχει ένα και για να αποκτήσει η βούλησή τους ισχύ έπρεπε να έρθουν όλοι να δώσουν τα κομμάτια αυτά να τα ενώσουν και να γίνει η σφραγίζα.Διαφορετικά πήγαιναν πάλι στη μάζοξη για να αποφασίσει αυτή.Αναλογιστείτε πόσο πίσω και πόσο λίγο μπορούμε να αντιληφθούμε τα διακυβεύματα της δημοκρατίας.Άρα λοιπόν εδώ είμαστε σε ένα σχήμα το οποίο δεν μας επιτρέπει να μπορούμε να συλλάβουμε τι είναι η κοινωνική βούληση.
Η κοινωνική βούληση διαμορφώνει συλλογικότητες μυαλών.Δεν μπορεί να ισχύσει ο ατομικισμός, ισχύει η ατομικότητα.Το ατομικό να συγκροτεί το πολιτικό, το συλλογικό και όχι να τρώει τις άρκες του συλλογικού.Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της μοναρχίας και της δημοκρατίας ή της αντιπροσώπευσης.
Speaker A
Πείτε μου λοιπόν γιατί ρωτούν πάρα πολλοί εδώ.
για να συμβεί όλο αυτό και να μπορεί να αποφασίζει η κοινωνία εν σύνολο στην εποχή μας, την εποχή της τεχνολογικής έκρηξης, όπου όμως έχουμε και την τεχνολογική ποδηγέτηση των κοινωνιών, τι πρέπει να συμβει σε αυτή την τεχνολογία για να την πάρει στα χέρια της η κοινωνία.
Speaker B
Είπαμε ότι η τεχνοloγική ποδιγέτηση υπάρχει, διότι τους κανόνες τον έλεγχο και τη λειτουργία της τεχνολογίας την έχει η πολιτική εξουσία από κοινού με αυτούς που τη διαμορφώνουν.Τον Elon Musk, τον Α, τον Β, το Γ.Αναλογιστείτε, προσέξτε, στην εξέλιξη που έρχεται, δεν θα είναι η ιδιοκτησία το πρόβλημα.Θα είναι αδιάφορο ποιος κατέχει την ιδιοκτησία των μέσων της βιομηχανής.
Speaker A
Ε πως θα είναι αδιάφορο τώρα.
Speaker B
Μισό λεπτό.
Speaker A
Μισό λεπτό.Λέτε θα είναι αδιάφορο.
Speaker B
Να ολοκληρώσω.
Speaker A
Ποιος κατέχει την ιδιοκτησία.
Speaker B
Να ολοκληρώσω Να ολοκληρώσω.
Speaker A
Μα αυτοί που την κατέχουν τώρα την διοκτησία διαμορφώνουν όλους τους άλλους παιχνίδιού.Εσείς είπατε ότι το πολιτικό σύστημα είναι οι ποιητές του και πάει λέγοντας.
Speaker B
Διότι αυτοί διαμορφώνουν τους κανόνες που εφαρμόζει η πολιτική.
Speaker A
Μάλιστα.
Speaker B
Γι' αυτό και ο Twitter προ του Ελον Μασκ, άσκησε λογοκρισία στον πρόεδρο των ΗΠΑ και δεν βγήκε άχνα.Μάλιστα, οι άλλοι πανηγύριζαν.
Speaker A
Μάλιστε.Τώρα γίνεται ανάποδα.
Speaker B
Προσέξτε λίγο.
Speaker A
Τώρα σκύου Μασκ λογοκρυσία.
Speaker B
Ακριβώς.
Speaker A
Μάλιστη.
Speaker B
Προσέρξτε λίγο.
Εάν αυτό συνέβαινε στη Δημοκρατία, δεν θα υπήρχε μάσκε, ο Twitter στην επόμενη μέρα, που δεν θα μπορούσε να γίνει τώρα.Αλλά θα σας πω το εξής που ξεκίνησα.
Speaker A
Μα η παραγωγή πλούτου, πρέπει να σας πεις, η παραγώγη πλούτους, Από τον κόσμο της εργασίας, την οποία ωφελείται, αυτός όμως που κατέχει τα μέσα δεν είναι πηγή ανισότητας.Πώς θα σας την παραδώσει αυτός.
Speaker B
Δεν με πιέζετε.
Speaker A
Πώς θα σας την παραδώσει.Μου φαίνεται λίγο ρομαντικό να πούμε εμείς ως κοινωνία.Ακούστε, τώρα ΜΑΣΚ, εσύ πλούτηζε, αλλά δεν έχεις καμία άλλη παρέμβαση.
Speaker B
Όχι.
Speaker A
Πώς θα το κάνετε αυτό.
Speaker B
Εδώ ερχόμαστε σε ένα κεφάλαιο, θα το πω.που νομίζουμε ότι την εκμετάλλευση την ασκεί το κεφάλαιο.Λάθος.Η οικονομική ιδιοκτησία ασκεί την εκμετάλευση.Και το κεφάλαιο υπάρχει εκεί που είναι ελεύθερη η οικονομητική ιδιοκτήσία να συσσωρεύει.
Με άλλα λόγια, εάν θα αποφάσιζε η κοινωνία, δεν θα την ενδιαφέρε η ιδιοκτισία θα την ενδιέφερε ο πλούτος που παράγει η ιδιοκτησία.Θα έλεγε στον Έλλον Μάσκ «Πόσα κέρδισες σήμερα κύριε, τόσα, έλα εδώ να τα μοιράσουμε, γιατί σου έδωσα την ευκαιρία να πλουτίσεις, να παράγεις πλούτο, άρα είμαι και εγώ εδώ».και είμαι εργαζόμενος στη Δημοκρατία πληρώνονται και εκείνοι, παίρνουν μισθό και εκείνοι που ασκούν πολιτική, ο Δήμος, και ο πλούτος που θα διανεμηθεί προέρχεται από αυτούς οι οποίοι δημιουργούν τον πλούτο.
Η συζήτηση περνά στη φορολογία και στην αναδιανομή του πλούτου στη δημοκρατία. Ο ομιλητής αντιπαραβάλλει το σημερινό σύστημα με το αθηναϊκό μοντέλο λειτουργιών και δημόσιας χρηματοδότησης.
Speaker B
Ο πλούτος δημεύεται με την αναδιανομή που γίνεται μέσω της φορτοκύσης.
Speaker A
Άρα θα του δημεύσετε τον πλούτο.
Speaker B
Βεβαίως.
Speaker A
Όχι την ιδιοκτησία.Η ιδιοκτησία όμως, η μικρή ή η μεγαλύτερη, δεν θα αναπαραγάγει την τάση συγκέντρωσης.
Speaker B
Κάθε λίγο και λιγάκι οτιδήποτε καινούργιο θα παράγει.
Speaker A
Άρα κάθε φορά εσωτερικός αναδασμός να το φορέσει.
Speaker B
Βεβαίως.Μα αυτή είναι...Προσέξτε λίγο.Τι ενδιαφέρει έναν άνεργο ή έναν εργαζόμενο στην πόλη να αναδιανύμη τη γη και να πάει να γίνει αγώνα.
Speaker A
Καλά, από άνεργο, από ό,τι ξέρω ιστορικά, ποτέ δεν ξεκίνησε καμία ανατροπή.
Speaker B
Ναι, αλλά όμως ο άνεργος διέπραξε και ο θήτης της πόλης, η εργατική τάξη της πόληs είναι που πραγματοποίησε τη δημοκρατία.
Speaker A
Μάλιστα.
Speaker B
Όχι ο αγρότης.
Speaker A
Αλλά εγώ επιμένω, δεν θα έχεις διαρκώς τάση εφόσον θα έχεις ιδιοκτήτη, είπατε, αλλά δεν θα επιτρέπεται η σώρευση πλούτου.Κάθε φορά δεν θα δημιουργείται αυτή η ανάγκη στη σώρευση πλούτους και κεφαλαίου, αφού θα έχεις ιδιοκτήτες, διαρκώς.
Εγώ θα θέλω περισσότερα από εσάς.
Speaker B
Μιλήσαμε πριν για το δημοσιονομικό σύστημα.Λοιπόν, εμένα μου άρεσε να μιλάω με παραδείγματα.
Ο φόρος ο καθολικός για όλους καθιερώθηκε στην εποχή της εκλόγημης μοναρχίας ή των αυταρχικών καθεστώτων, αναλόγως, από τον Κύψελο στην Κόρινθο.Υποσχέθηκε στους θεούς, αν τον βοηθήσουν να καταλάβει την εξουσία των Κορινθίων, να τους χαρίσει την περιουσία τους.Εννοούσε να περιέρχεται στο κράτος.Και τι έγινε, μόλις κατέλαβε την εξουσία είπε ναι θα σας δώσω την περιουσία των Κορινθίων αλλά θα σας δίνω το 10% ετησίως.Εισαγωγή του φόρου.
Προσέξτε λίγο.Όταν έρχεται η Δημοκρατία ο θήτης, το προλεταριάτο, ο υπάλληλος δεν πληρώνει φόρο.Κανείς που κατέχει την πολιτική εξουσία δεν φορολογεί τον εαυτό του.Δείτε τι γίνεται σήμερα με τους πολιτικούς.μας κοστίζουν πάνω από 600.000 το χρόνο και ο φόρος που πληρώνουν είναι εικονικός.
Speaker A
Πάντως στις μέρες μας ο θήτης που περιγράφεται είναι ο μόνος που πληρώνει φόρους.
Speaker B
Αυτό θέλω να σας πω.
Speaker A
Και δεν μπορεί να το κρύψεις.
Speaker B
Στη Δημοκρατία λοιπόν δεν πληρώνει φόρους αλλά εισάγεται αντί για τη φορολογία που βεβαίως υπάρχει στους δασμούς, στα εισαγόμενα προϊόντα κλπ.Αλλά όταν έχει ανάγκη η πόλη να χτίσει τριήρης λέει ποιος είναι πλουσιότερος αυτός πόσες θέλω 300 είπε ο Θεμιστοκλής εισήγηση στο δήμο ποιοι θα πληρώσουν επειδή υπάρχει πλήρης καταγραφή του πλούτου είναι οι 300 αυτοί που θα χτίσουν την κάθε τριήρη και θα την συντηρούν τότε είναι οι
Speaker A
λειτουργίες σήμερα έχετε τα νήσους Κέιμαν κάθε λογής που θα το βρείτε το πλούτο
Speaker B
αυτές οι νήσοι και αυτού του είδους Η χρηματιστηριακή πρακτική, η διεθνής των αγορών τα βρίσκει γιατί συναγελάζεται μαζί με την πολιτική εξουσία και τα φτιάχνουν.Δεν θα υπάρχουν στη δημοκρατία, κύριε Σαχήνη, γιατί η δημοκρατία όπως και σήμερα όποιος θέλει βρίσκει το πλούτο που έχει κρυμμένο κάποιος όπου και να είναι.Άρα λοιπόν θα βάλει τους κανόνες αυτός ο οποίος θα θέλει να ανακαλύψει τον πλούτο για να το αναδιανύνει.Δηλαδή ο Δήμος.
Speaker A
Κρατήστε το.
Εξετάζεται αν τα συμφέροντα θα εξαφανίζονταν σε μια δημοκρατία και πώς θα λειτουργούσε η εκπροσώπηση. Ο Κοντογιώργης δίνει παραδείγματα από την αμερικανική και την ελληνική πολιτική πρακτική.
Speaker A
Πάμε στην τελευταία διακοπή και επιστρέφουμε.
Επιστροφή στις αντιθέσεις, τελευταίο μέρος μιας εκπομπής που έχει ανάψει για τα καλά τα αίματα και τα μηνύματα.Κύριε Κοντογιούργη, μου λέει κάποιος εδώ, ακόμη κι αν είχαμε το ευκταίο της Δημοκρατίας όπως την περιγράφεται, όπου κοινωνική βούληση μετά από διαβουλεύσεις και πλειοψηφία θα διαμόρφωνε και τις τάσεις.Τα συμφέροντα πάλι δεν εξαφανίζονται.Τάξεις, λόμπι, χρήμα θα πιέζουν ακόμη και αυτή ας την πούμε σήμερα, λέει, τη Βουλή των Πολιτ Άρα αποκλείεται να ξανακαταπέσουμε μες το όνομα της Βουλής των Πολιτών πάλι στα ίδια φαινόμενα.
Speaker B
Πρώτα πρώτα δεν πρέπει να εξειδανικεύουμε οποιοδήποτε πολίτευμα και τη δημοκρατία.
Πρέπει να έχουμε στο νου μας τι έρχεται να πραγματοποιήσει στον ιστορικό χρόνο.Άρα εδώ μπαίνει πάντα το θέμα της ισορροπίας μεταξύ κοινωνίας και οικονομίας.ποιος ηγεμονεύει ή πώς οι κοινωνίες θα γίνουν περισσότερο ευημερούσες και ελεύθερες.Αυτό είναι το διακύβευμα.Άρα, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την αναγκαιότητα ενός πολιτεύματος.
Το πολιτεύμα της εκλόγημης μοναρχίας ήταν απολύτως αναγκαίο για τις ευρωπαϊκές κοινωνίας γιατί έπρεπε να υπερβούν τις απολυταρχίες.και να έλεγχθει σε ένα συγκεκριμένο βαθμό μέσω της εκλογής του μονάρχη αντί να είναι κληρονομικός.Από εκεί και πέρα εξεπλήρωσε το ρόλο που είχε να πραγματοποιήσει.και με τα λάθη του ή με τα καλά του έφτασε στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.Σήμερα δεν μπορεί να εκπληρώσει άλλο αυτό το ρόλο και γι' αυτό καθίσταται αναγκαία η αποκωδικοποίηση των ενειών για να ξέρουμε ότι δεν είναι όλα αυτό που μας λέει, αυτό είναι μια απάτη.
η οποία ως αλήθεια που διδάσκεται προόριστε γρήγορα η ιστορία, δηλαδή η εξέλιξη, να τη στείλει στο νεκροταφείο και των άλλων αληθιών που έχουν υπάρξει μέχρι σήμερα.Σε αυτό λοιπόν το πλαίσιο, εγώ θα το πω με παραδειγματικό τρόπο.Αν υποθέσουμε ότι ένα μεγάλο συμφέρον, που μπορεί να είναι ένας εργολάβος, ένας, μια και αναφέραμε τον Έλον Μάσκ, ένας Έλον Μασκ για τις Ηνωμένες Πολιτείες, θέλει να κάνει μια δουλειά σήμερα.Τα μεγαλύτερα συμβόλια τα έχει με το κράτος, όπως ξέρετε, ο Έλον Μαςκ στην Αμερική.Λοιπόν, τι θα κάνει, θα πάει στον Υπουργό ή στον ίδιο τον Πρόεδρο και θα τα βρούνε.
Εκεί, λοιπόν, μπορεί να πει ότι «Μπράβο, σωστά τα κάνεις, πάρε κι άλλα» ή μπορεί να συμφωνήσουν «Δώσ' μου και μένα τόσα, ο πρόεδρος».Έτσι δεν είναι.Πίσω από το ξυστό γραφείο οι δυο τους θα τα βρουν.Εάν είχαμε, λοιπόν, την υπόθεση να χρειάζεται ο Έλον Μάσκ να απευθυνθεί στην Αμερικανική κοινωνία ως Δήμο και να υποβάλει το ίδιο αίτημα, Αν θα έδινε και ένα 20% στον πρόεδρο των ΟΠΑ, στον υπουργό ή σε κάποιον Χαρτζηλίκη για να κάνει τη δουλειά του και να βάλει την υπογραφή στον Δήμου αυτό που θα κάνει θα είναι να του κάνει έκτος 20% ή αν το ζητήσει ο Δήμος ελέγχοντάς θα του κάνει και μεγαλύτερη.
Speaker A
Ε πώς όλοι μας θα το ζητήσουμε, ένας θα το ζήτήσει.
Speaker B
Θα γίνει εκεί ο διάλογος, θα κατατεθούν οι μελέτες, θα γίνει η συζήτηση και θα πάρει μια απόφαση πλειοψηφίας.Ό,τι γίνεται και μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο ή στη Βουλή...
Speaker A
Αυτό το σώμα δεν θα έχει όργανα.Να ένα ερώτημα που μου θες.
Speaker B
Βεβαίως.
Speaker A
Δεν θα έχει όργανα που θα το εκπροσωπούνε.
Speaker B
Δεν θα το εκπροσωπεί κανένα όργανα, είναι προ-παρασκευαστικά όργανα Όποιος θέλει πάει να βρει το βιβλίο μου για την ελληνική δημοκρατία του Ρίγα Βελεστινλή.
Speaker A
Ωραία, κρατήστε το.Μην προχωρήσετε παρακάτω για να μην χάνουμε χρόνο.
Speaker B
Είμαι σε αυτό.
Speaker A
Ναι, ωραία.
Speaker B
Εκεί λοιπόν δεν έχει νομοθετική εξουσία, δεν έχει κυβερνητική εξουσία, έχει προ-παρασκευαστικές νομοθετικές και κυβεργητικές λειτουργίες.
Speaker A
Και ποιος θα εκπροσωπεί αυτό το σώμα, και στις διακρατικές συμφωνίες, ποιος θα το εκπροσωποιεί.
Speaker B
Ας διαβάσει όποιος θέλει...
Speaker A
Λύστε μας έτσι την απορία.
Αυτό το σώμα δεν θα το εκπροσωπεί κάποιος.
Speaker B
Βεβαίως, αυτός ο οποίος θα έχει καμία εντολή για το τι θα κάνει στην εκπροσώπηση.Ξέρετε τι μου είχε πει ένας υ ο υπουργός παιδείας της Ιαπωνίας όταν το 1991 ήμουν στην Ιαπωνία.Μας ξέρουν καλά, ξέρετε, έξω.Λέει, μου προκαλεί εντύπωση και λύστε μου μια απορία με τους Έλληνες πολιτικούς.
Εμείς όταν πάμε, λέει, σε μια διαβούλευση στην Ευρώπη ή αλλού, έχουμε πίσω μας την ομάδα που έχει κάνει μελέτη και εμείς απλώς εκφωνούμε εκεί αυτά που έχει συναγάγει η μελέτη σε συνεργασία μαζί μας.Ο Έλληνας Υπουργός λέει πάντα, είναι μόνος του, μπορεί να έχει και ένα βοηθό του, αλλά δεν συμβουλεύεται τίποτε.Τα ξέρει όλα.Τον θαυμάζουμε πάντα.Με δούλευε.
Δηλαδή πάει πρόχειρα.Ό,τι μου έλεγαν κάποιοι εκπρόσωποι που πηγαίνανε όταν ήμουν εμπειρογνώμονα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ότι εμείς δεν έχουμε προετοιμαστεί, δεν έχουμε πάρει αντολή τι θα ψηφίσουμε.Κοιτάμε τι ψηφίζει η Ιταλία, η Πορτογαλία ή κάποιοι άλλοι και ψηφίνουμε αναλόγως.Για να μην πω ότι όταν ήμουν στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούργιο της Φλορεντίας, στη διοίκηση, ο εκπρόσωπος της Ελλάδας εκεί, πρέσβης και άλλοι, ερχόντουσαν με τις γυναίκες τους για να κάνουν ψώνια στη Φλορεντία και δεν πατούσαν στις συνεδριάσεις, εκτός από τον Γιάνο τον Κρανιδιώτη, ο οποίος ήταν συστηματικός και ενημερωμένος πάντα.Αντιλαμβάνεστε επομένως τι σημαίνει να είναι κανείς αυτεξούσιος και να κάνει ό,τι του αρέσει και να μην έχει πίσω του την εντολή κάποιου για να δώσει και λογαριασμό.
Η συζήτηση στρέφεται στη θέση των μειοψηφιών και στα ατομικά δικαιώματα μέσα σε ένα δημοκρατικό σύστημα. Γίνεται διάκριση ανάμεσα στη μειοψηφία της εκλόγιμης μοναρχίας και στη θεσμοθετημένη δημοκρατική πλειοψηφία.
Speaker B
Μάλιστα.
Speaker A
Τώρα θέλω να σας ρωτήσω και κάτι ακόμη γιατί θέλω να πάμε σε άλλο κεφάλαιο που τίθεται εδώ.Μιλήσατε λίγη για πλειοψηφίες που θα παίρνουν τις τελικές αποφάσεις.Θα υπάρχουν όμως πάντα και μειοψηφοίες.Αυτές οι μειοψηφίες, αν διαφωνούν, θα μπορούν να διαδηλώνουν.
Ένα.Δύο.Θα τους προστατεύει το Σύνταγμα ή θα είναι έρμεα της εκάστοτε πλειοψηφοίας.Γιατί τότε τι ζωή δημοκρατία, ελευθερία θα είναι που μόνο που θα διασφαλίζει τα συμφέροντα της πλειοψηφίας και δεν θα με ρημνά και για τα δικαιώματα της μειοψήφιας.
Speaker B
Ο Ερωτών κρίνει με τους όρους την έννοια της μειοψηφίας και πλειοψηφίας με τους όρους της εκλόγιμης μοναρχίας, που σημαίνει ότι εάν εκλεγεί κάποιος πρωθυπουργός, πολιτικός, εν πάση περιπτώσει για τη Βουλή και λοιπά, θα είναι για τέσσερα χρόνια στην εξουσία και δεν θα μπορεί να τον κουνήσει κανείς.
Άρα, προσέξτε, μόνο η ελληνική γλώσσα έχει τη διαφοροποίηση μειοψυφία και μειονότητα.Η μειοψηφία στην εκλόγιμη μοναρχία, όπως και η πλειοψηφία, μεταβάλλεται στα τέσσερα χρόνια σε μειονότητα.Έχει καθεστώς πολιτισμικής ή πολιτικής ρητορικής διαφοροποίησης, αλλά δεν είναι μέρος θεσμημένης πραγματικότητας.Στην δημοκρατία, Η πλειοψηφία και η μειοψηφία αφορά μία περίπτωση.Πώς θα φτιάχνουμε το ποτήρι.
Πώς θα διαμορφώσουμε τους δρόμους.Πώς θα κάνουμε...είναι για ένα θέμα.Η αρχή της πλειοψηφίας και της μειοψιφίας εφαρμόζεται για ένα θέμα.Δεν συμπληρωθεί εξουσία.
Speaker A
Μισό λεπτό.Στα ατομικά προσωπικά σου δικαιώματα.Αν αποφασίσει η πλειοξηφία σήμερα αυτό.και αυτό στην ουσία είναι εξόντοτη αν αποφασίσει θα σου το πω γιατί εκείνη τη χρονική συγκυρία αποφάσισε όποιος είναι χριστιανός απαγορεύεται να κυκλοφορήσει πως θα προστατεύεται δεν έχουμε τέτοιο ή όποιος είναι μουσουλμάνος για να μην λέω μόνο χριστιανος απαγορευτεί να κυκλοφορήσει προσέξτε πως θα τον προστατευείς όποιος είναι αριστερόχειρας Απαγορεύεται να κάνει οποιαδήποτε διοικητική πράξη.
Speaker B
Στη Δημοκρατία δεν έχουμε περιορισμό αυτού του είδους και περιορισμο της ατομικότητάς μας.
Αντιθέτως διευρύνεται...
Speaker A
Ποιος είναι λοιπόν ο θεματοφύλακας εκεί.
Speaker B
Εσώ λεπτό.
Speaker A
Εσώ λεπτό.
Speaker B
Αν χρειάζεται να ψηφίσουμε να περιορίσουμε τις δυνατότητές μας να κυκλοφορούμε ελεύθερα να πιστεύουμε ελεύθερα θα ψηφίζουμε εναντίον του εαυτού μας Αυτό που συναντάμε, όμως, γιατί πρέπει...
Speaker A
Μισό λεπτό, κύριε Κωντογιώργη.
Speaker B
Μισό λέπτο, όχι.
Speaker A
Θα σας απαντήσω.Εγώ εναντίο το εαυτό μου.Αλλά αν διαμορφωθεί μια πλειοψηφία για τους εξ λόγους...Γιατί δεν έχει συμβεί αυτό?Έχει συμβεί.Θα διώκεσαι γιατί γράφεις με τα αριστερό.Θα διοκέσαι γιατί είσαι χριστιανός.Θα δίωκεσαι γιατί είσαι μουσουλμάνος.
Είσαι πλειοψηφία, όμως.
Speaker B
Όταν καθιερώθηκε...
Speaker A
Αυτό ψάχνω να
Speaker B
Αυτός που έθεσε το ζήτημα της απαγόρευσης της Ολύμπιας θρησκείας δεν ήταν ο δήμος μιας πόλης, ήταν ο κεντρικός κυβερνήτης, ο Ιουστινιανός παραδείγματος.
Speaker A
Μάλιστα.
Speaker B
Τι είπε?Ο φόνος ψήφισε νόμο, αυτός και όχι ο δήμος, ότι ο φόνος μη χριστιανού δεν είναι φόνος.ο φανατισμός του εμφυλίου, αυτό διδάσκει.
Εδώ το συναντάμε καθημερινά σήμερα.Ξέρουμε ότι αν σκοτωθεί, δολοφονηθεί ένας από τις φίλιες δυνάμεις ανακηρύσεται ήρωας και μάρτυρας, εάν σκοτώσουμε τον αντίπαλο, θεωρούμε ότι καλά κάναμε.
Speaker A
Μάλιστα.Εγώ ρωτώ λοιπόν, σε αυτό το σύστημα πώς θα προστατεύονται τα δικαιώματα.
Ο ομιλητής αναφέρεται στον χριστιανισμό, στον Σωκράτη και σε ιστορικές περιπτώσεις καταστολής. Χρησιμοποιεί τα παραδείγματα αυτά για να δείξει πώς η εξουσία επιβάλλει τη βούλησή της.
Speaker B
Θα έρθω σε αυτό με βάση αυτό που είναι η ελληνική εκδοχή του χριστιανισμού.
Γιατί ονομάστηκε εκκλησία.Διότι οι χριστιανοί, όταν οι Έλληνες ασπάστηκαν τον χριστιανισμό, τον εγκατέστησαν μέσα σε δημοκρατία.Αλλά επειδή δεν ήταν πόλη, αλλά μόρφωμα που αναπαρρύγε το καθεστώς της πόλης, της δημοκρατίας, ήταν εκκλησία του Δήμου των Πιστών.Εκεί συμμετείχαν μόνο οι χριστιανοί, γιατί ήταν θρησκευτική κοινότητα δημοκратίας.Στην δημοκρατία όμως, αυτοί καθεαυτοί δεν έχουμε αυτά τα παραδείγματα.
Δεν έχουμε αυτές τις δογματικές προκαταλήψεις χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα είχαμε και περιπτώσεις παρεκτροπής.Αλλά σε ακραίες περιπτώσεις, σε ακραίες στιγμές όπως ήταν η περίπτωση του Σωκράτη.Γιατί υπήρξε η απόφαση για τον Σωκράτη?Υπήρξη η απόφαση του Σωκράτη γιατί ήταν η περίοδος εκείνη της ανατροπής και της απειλής της δημοκρατίας και θεωρήθηκε ότι η διανόηση της εποχής με πρώτον τον Σωκράτη ήταν εναντίον...Αυτά ήταν τα κενά δαιμόνια, δεν ήταν τα θρησκευτικά.
Ήταν εναντίον της εκκλησίας της δημοκατίας.Αλλά προσέξτε, την άλλη μέρα απλώς δεν τον πρόλαβαν.Αναθεώρησε.Ας κρατήσουμε όμως κάτι.Για μια ολόκληρη ιστορία της δημοκρατίας συγκρατούμε τον Σωκράτη, που και πάλι την άλλη μέρα πήγαν να το διορθώσουν ως λάθος.
Αναλογιστείτε πόσες καταστολές πολιτικές γίνονται σήμερα και με θύματα πολλές φορές.Πάρτε το παράδειγμα σήμερα της Γαλλίας.Ο πολίτης δεν διώκεται γιατί διαμαρτύρεται, γιατί θέλει να ακουστεί η άποψή του.Γιατί διδάσκει κάτι διαφορετικό από αυτό που διδάξει, που εφαρμόζει η πολιτική εξουσία.Γιατί δεν επικαλούμε στο γεγονός ότι η καταστολή του πολιτεύματος που ζούμε είναι καθημερινή και συλλογική, αλλά είναι μονόδρομη προς την κατεύθυνση του πολίτη, όχι προς την κατέυθυνσή του πολιτικού.
Αναλύεται η Ευρωπαϊκή Ένωση ως πολιτικό σύστημα χωρίς κράτος και χωρίς δημόσιο χώρο. Ο Κοντογιώργης εξηγεί ότι η κρίση της συνδέεται με την απουσία κοινωνικής συμμετοχής και με την εξάρτηση από εξωτερικούς παράγοντες.
Speaker A
Θέλω να έρθουμε λιγάκι στο τι συμβαίνει σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Τελικά για εσάς, Τι τη χαρακτηρίζει ως κρίση.Γιατί λέμε ότι είναι σε κρίση.Ένα.Και δύο.
Αυτή η κρισιακή Ευρωπαϊκή Ένωση μετατρέπει με δικές της αποφάσεις με ταχύτητα τους ρυθμούς την οικονομία σε οικονομεία πολέμου.Προφανώς γιατί δεν έχει άλλη παραγωγική βάση και θέλει να βρει μια διέξοδο.και έχει μονόπατα στους ηγέτες της τουλάχιστον ένα αφήγημα.Προετοιμαστείτε γιατί αύριο το πρωί η Μόσχα μπορεί να είναι έξω από το Παρίς, έξω από το Βερολίνο, έξω από τις Βρυξέλες.
Speaker B
Η επιλογή της Ρωσίας ως εχθρού έχει πρωταρχικά να κάνει, αφενός με την ανάσχεση της Δύσης στην Ανατολική Ευρώπη, που ήταν ο ζωτικός χώρος της Ρωσιάς, και μάλιστα στο μαλακό υπογάστριο που είναι η Ουκρανία, Αφετέρου είναι μέρος της προσπάθειας να δημιουργήσει εσωτερική συνοχή, να φτιάξει εξωτερικό εχθρό και να δημιοργήσει εσωτερική συνοχή στην Ευρωπαϊκή Ένωση.Ο εξωτερικός εχθρός παίζει σημαντικό ρόλο εδώ και είναι τεχνητός.Απόδειξη ότι δεν είναι αυτό είναι ότι εφαρμόζει δύο μέτρα και δύο σταθμά.κατηλιμμένο από εξωτερική χώρα όπως της Κύπρου δεν ενδιαφέρει και έδαφος υποκατάληψης και απειλή πολέμου προς άλλο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν ενδιαφέρει και μάλιστα κάνουν και business με την Τουρκία για να την ενισχύσουν.Τι θέλω να πω με αυτό.
ότι το πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πολύ εξαρτημένο και από εξωτερικούς παράγοντες αλλά κυρίως από το εσωτερικό της δόμησής της.Η Ευρωπαίκη Ένωση είναι ένα πολιτικό σύστημα χωρίς κράτος.Αυτό σημαίνει ότι στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχει δημόσιος χώρος.Υπάρχει ο χώρος που κατά προβολή επιβάλλουν κάποιες χώρες ως ευρωπαϊκό δημόσιο χώρο και συγχρόνως είναι ένα πολιτικό σύστημα από το οποίο αποουσιάζουν παντελώς οι κοινωνίες.Παντελώς.
και το παιχνίδι με τις ευρωπαϊκές εκλογές για το Ευρωπαϋκό Κοινοβούλιο είναι αστείο.Η διοίκηση της Ευρωπαγικής Ένωσης είναι απολυταρχική.Δεν την εκλέγει κανείς.Δεν συμμετέχει καμία κοινωνία σε αυτό.Αλλά στο βαθμό που είναι πολιτικό σύστημα χωρίς κράτος, οι πολιτικές αποφάσεις διαμορφώνονται όχι με βάση έναν ενιαίο δημόσιο χώρο, αλλά με βάση συσχετισμούς.
Άρα η Ευρώπη αυτή τη στιγμή έχει δύο επιλογές.Ή να παραμείνει προέκταση των ΗΠΑ και επομένως να υπάρχει μια σχετική ισορροπία στο εσωτερικό μεταξύ των χωρών που διαμορφώνουν την Ένωση και κυρίως αυτών που ηγούνται ή να αποκτήσει αυτονομία, οπότε σε αυτό το πλαίσιο θα δούμε να διαμορφώνονται ξανά οι εσωτερικοί εθνικισμοί που σημαίνει το παιχνίδι της εμβάθυνσης, της εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα τεθεί με τους όρους της ηγεμονίας κατά τεκμήριον της Γερμανίας και όχι με τους όρους μιας συνάντησης στο πολιτικό σύστημα μεταξύ κοινωνίας των κοινωνιών της Ευρώπης και της πολιτικής, άρα του δημοσίου χώρου.Αυτό είναι το πρόβλημα στο οποίο έρχεται να προσθεθεί και η Κίνα, η οποία έχει μεταβληθεί σε εσωτερικό πρόβλημα γιατί δεν είναι μόνο οικονομικό, είναι και πολιτισμικό και πολιτικό στα εσωτερικά της Ευρώποις.Άρα πού οδηγείται αυτό.Αυτή τη στιγμή η Ευρώπη ζει, όπως το είχα πει σε μια διάλεξή μου στην Βελγική Ακαδημία, ζει το σύνδρομο του Πολιβείου.
δηλαδή του διακυβεύματος μεταξύ ηγεμονίας και ελευθερίας.Εάν θέλει να εξελιχθεί σε αυτοτελή παράμετρο του διεθνού συστήματος και με εσωτερική συνοχή, θα πρέπει να εξελιχθεί το πολιτιακό της σύστημα σε ένα σύστημα αντιπροσώπευσης, δηλαδή να ενσωματωθούν οι κοινωνίες και η διοίκηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η πολιτική εξουσία, τουλάχιστον να συναρμοστεί με αυτό που έχουν οι ευρωπαϊκές χώρες.
Speaker A
Και τώρα είναι πλήρως αυτονομημένοι.
Απαντά σε ερώτημα για την ευρωπαϊκή ταυτότητα και τη σχέση της με τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Θέτει επίσης το ζήτημα του γερμανικού επανεξοπλισμού και των κινδύνων για την ευρωπαϊκή συνοχή.
Speaker B
Βεβαίως.
Speaker A
Λέει εδώ ένας τηλεθεατής.
Κύριε Κοντογιώργη, σας παρακολουθώ από την αρχή της εκπομπής απόψε.Μιλάτε για την κοινωνία.Καλώς.Αλλά συνεχώς δίνετε την εντύπωση ότι η κοινωνία είναι ένα ενιαίο πολιτικά σύνολο.Ενώ αυτή κατά τη γνώμη μου δεν είναι ενιαία και είναι αντίθετη με πολλές αντιθέσεις, ταξική και κυρίως πολιτισμικά διαφοροποιημένη.
Οπότε ποια ακριβώς κοινωνιά θα συνθέσει αυτή τη δημοκρατία που λέτε.
Speaker B
Ο κύριος που γράφει αυτό το σχόλιο, προφανώς, δεν παρακολούθησε από την αρχή αυτά που λέμε.Διότι επανήλθε τρεις ή τέσσερις φορές το ζήτημα του τι είναι η κοινωνία.Και είπα ότι η κοινωνία, όπως και ο καθένας από εμάς, είναι πολλά.αλλά η σύνθεση είναι εκείνη που βγάζει το καταστάλλαγμα μιας συνισταμένης που ο Αριστοτέλης λέει είναι η σοφία του όλου και η οποία προκύπτει μέσα από την συγκέντρωση των επιμέρους απόψεων και την ψηφοφορία που βγάζεις το τελικό αποτέλεσμα.
Speaker A
Θέλω, κύριε Κοντογιούρη, φτάνοντας στο τέλος, να σας ρωτήσω αν είναι και θέμα ταυτότητας πρώτον για την Ευρώπη Και ζήτημα δεύτερο, για την ίδια την Ελλάδα τι έχετε να πείτε με βάση την υπάρουσα κατάσταση.Είπατε κράτη σας στο πρώτο μέρος της εκπομπής ότι την Ελλάδα είναι υπαρξιακό πια το θέμα.Θέλω με την Ελλάδα να κλείσουμε, αλλά καταρχάς θα σας ρωτήσω αν είναι και ταυτωτικό θέμα πια για την Ευρώπη.
Speaker B
Για την Ευρώπει, προσέξτε.Ισχύει ότι και για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για να μην μπω και στις άλλες χώρες του τρίτου κόσμου ή ευρωπαϋκές χώρες.
Δηλαδή, το γεγονός ότι τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες τις αναγνωρίζουμε στο πολιτισμηκό του σημείο, αλλά με περιοριστικούς όρους, αλλά δεν αποδεχόμαστε την εσωτερική της θέσμηση.Οι Βρετώνοι, παραδείγματος χάρη στη Γαλλία, έχουν δυσκολία και να μιλήσουν τα βρετώνικα.Γιατί πρέπει να επικρατήσει ο ενιαίος κοινωνικός χώρος που εξυπηρετεί όλη την γαλλική κοινωνία και που καταχρηστικά την χρεώνουν στο γαλλικό έθνος ενώ στην πραγματικότητα είναι τα συμφέροντα των δυνάμεων και των πολιτικών των κρατών.Άρα, λοιπόν, η Ευρώπη έχει πολιτισμική ταυτότητα.Και το καταλαβαίνουμε αυτό όταν θα βρεθούμε σε μια χώρα μακρινή, όπου δεν μας αναγνωρίζουν ως Έλληνες, ως Ιταλούς κλπ, αλλά ως Ευρωπαίους.
Πώς μας βλέπουν οι άλλοι.Αλλά και εσωτερικά.είμαστε, έχουμε μία αντίληψη ταυτότητας ευρωπαϊκής.Το πρόβλημα είναι πώς η ευρωπαγική ταυτότητη θα αποτελέσει τη βάση, όχι να καταργηθούν οι επιμέρους ταυτότητες, αλλά να διαμορφωθεί πάνω σε αυτήν ο Ευρωπαϋκός Δημόσιος Χώρος.Άρα να συγκροτηθούν πολιτικές, να αναπτυχθούν πολίτικές ευρωπαικές, και όχι κατά προβολή των συμφερόντων των μέρων στρατών.
Speaker A
Είχε η Γερμανία να τα βαφτίζει όλα ευρωπαϊκά.Παράδειγμα.
Speaker B
Βεβαίως.Αφού επιβάλλει αποφάσεις στην Ευρωπαϋκή Ένωση, αυτές οι αποφάσεις είναι ευρωπαικές.Άρα, είναι αυτή που καθορίζει ποιο είναι το συμφέρον της πολιτισμικής και πολιτικής Ευρώπης.
Speaker A
Πρέπει να σας πω ότι ένας τηλεθερευτής είπε ότι με βάση αυτό που αναφέρατε για την κατασκευή εχθρού, κατά πόσο προβληματίζει τον κύριο Κωντογεωργή ο ραγδαίος επανεξοπλισμός Γερμανίας με δεδομένα δύο παγκόσμιους πολέμους.
Speaker B
Το είπα προηγουμένως ότι εάν αυτονομηθεί η Ευρώπη και επανεξωπλιστεί θα έχουμε την αναβίωση εσωτερικών αντιμαχιών του παρελθόντος, θα καταλήξουμε δηλαδή στην πλήρη διάλυση, στη σύγκρουση, στην εσωτερική σύγκροση ή στην ηγεμονική επιβολή του ισχυρού.
Η συζήτηση κλείνει το ιστορικό μέρος με αποτίμηση των δύο τελευταίων αιώνων του ελληνικού κράτους και του ελληνισμού. Ο ομιλητής αποδίδει την παρακμή σε εσωτερικές επιλογές, εξάρτηση και ιστορικές ήττες.
Speaker A
Μάλιστα.Τώρα, θέλω φτάνοντας στο τέλος να σας ρωτήσω για αυτό που είπατε με σαφήνεια, αλλά είναι το τέλος, στην Ελλάδα πρέπει να στραφώ, είπατε ότι η χώρα είναι σε ένα υπαρξιακό πια ζήτημα, ανοιχτά.
Speaker B
Για να δούμε τι σημαίνει υπαρξιακό ζήτημα πρέπει να κάνουμε μια αποτίμηση της Ελλάδας στους τελευταίους δύο αιώνες, αν θέλετε.
Εδώ έχουμε μία δυνατότητα να το κάνουμε, η οποία αποκρύπτεται από την άρχουσα κρατική διανόηση.Να ιστορήσουμε την Ελλάδα με βάση τα απεπραγμένα του κράτους και να ιστορήσουμε τους Έλληνες με βάση τα απεπραγαγμένα του έθνους, του ελληνικού κόσμου.Αυτό το αποστρέφονται με απέχθεια οι ιστορικοί μας.Εάν εξετάσουμε λοιπόν την Ελλάδα ως ελλαδικό κράτος, αποκλειστικά θα θαυμάσουμε μια χώρα που ξεκίνησε από την Πελοπόννησο και έφτασε στον Εύρωο και στα Δωδεκάνησα.Ας κάνουμε μια αφαίρεση όμως.
Εάν είχε έρθει ο Βενιζέλος ως εξωτικός και όχι μέρος του κομματικού σωλήνα στην Ελλάδα και δεν είχε καταρρεύσει προηγουμένως το καθεστώς της κομματοκρατίας και της ξενοκρατίας στην Ελλάδα, τα σύνορα σήμερα αυτού του ελλαδικού κράτους θα ήταν στη Θεσσαλία.
Αν ιστορήσουμε τώρα τα απεπραγμένα του ελληνισμού πριν να δούμε τι ήταν πριν τη συγκρότηση αυτού του ελλαδικού κράτους και πώς κατέληξε στη συνέχεια, τότε όποιος θέλει μπορεί να με διαβάσει και αν δεν θέλει να διαβάσει εμένα, ας διαβάσει τόσο Βορώνο, ας διαβάσει άλλους ιστορικούς που γνωρίζουν ιστορία και δεν κάνουν ιδεολογία για να παίξουν το ρόλο του ελλαδικού κράτους και της λαϊλατικής του αντίληψης για τα πράγματα.Ας κάνει λοιπόν ένα απολογισμό που ο ελληνικός κόσμος ήταν ένας κόσμος υπερδύναμη, χωρίς κράτος και υποκαθαστός δινής κατοχής, που ανέκαμψε μέσα σε ελάχιστο χρόνο από την κατάκτηση.Αναφέρω μόνο ότι κατά τους υπολογισμούς το 1815-1816 οι Έλληνες υπολογίζονται στα 9 εκατομμύρια, Οι Γάλλοι και οι Άγγλοι που είναι οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής δεν φτάνουν αυτόν τον πληθυσμό.Οι Τούρκοι μέσα στην Οθωμανική Αυτοκρατορία είναι λιγότεροι.Και σήμερα είμαστε εμείς πάλι 9 με 10 εκατομμύρια.
Οι Άγγλοι, οι Γάλλοι από 60 μέχρι 70 και οι Τούρκοι 85.Τις πταίει γι' αυτό.Άλλαξε το DNA μας, αυτοκτονήσαμε.Τι έγινε, κάτι έγινε.Γίναμε αιμοδότες άλλων χωρών.
Κάτι συνέβη.Τι έγινε η μεγάλη αυτή αστική τάξη που όπου και να πάει κανείς στον περίγυρο της Μέσης Ευρώπης, της Ρωσίας, της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας βλέπει τα ίχνη τους που οι πρόξενοι της εποχής εκείνης λένε, ακόμα και στο τέλος του 19ου αιώνα, λένε ότι αν δεν απαλλαγούμε από αυτήν την αστική τάξη και τους Έλληνες δεν θα μπορέσουμε να διευζήσουμε στην Ανατολή.Τι έγιναν όλοι αυτοί.Μπήκε κανένας από την αστική τάξη, εκτός από εκείνους που ήθελαν να κάνουν λαθροχηρίες στο ελληνικό πολιτικό κορμό, μέχρι και νόμους ψήφιζαν εναντίον των ετεροχθώνων.Αντιλαμβάνεστε επομένως τι σπταίει.
και αν θέλετε να δείτε αυτούς που διακινούν την ιδεολογία αυτής της καταστροφής, γιατί αυτό σηματοδοτείται το υπαρξιακό πρόβλημα ως ένα συνεχές, για να δούμε και τι συμβαίνει σήμερα.Ας δούμε τι προσπάθεια καταβάλουν να νομιμοποιήσουν την μικρασιατική καταστροφή.Ανέφερα πριν και τι λένε τα σχολικά βιβλία.για να δείξουν ότι ήταν μια περιπέτεια η οποία δεν είχε να κάνει με τα συμφέροντα του ελληνισμού και επομένως κακώς πήγαμε εκεί και κακώς και ευτυχώς που ιτηθήκαμε.Έτσι δεν είπε ο Ζαχαριάδης.
ότι αν είχε απελευθερώσει ο Ελληνισμός στους Έλληνες της Μικράς Ασίας θα είχε εξαφανιστεί η Οθωμανική Αυτοκρατορία και γι' αυτό υποστηρίξαμε το τουρκικό κίνημα εναντίον της Μικρασιατικής Εξτρατείας.Ο εχθρός είναι μέσα στα σύνορά μας, δεν είναι απ' έξω.Όλες οι είτες του ελληνισμού διεπράκτησαν διαχειρός των Αθηνών.Μην ξεχνάμε και το τελευταίο της Κύπρου.Μην το αποδίδουμε στο αυταρχικό καθεστώς.
Η πραγματικότητα αυτή προετοιμάστηκε και συνεχίζεται και σήμερα.δεν ενοχοποιούμε τον έναν ή τον άλλον γιατί και το αυταρχικό καθεστώς είναι αποτέλεσμα εσωτερικών καταστάσεων που οδήγησαν εκεί.
Speaker A
Καλά και οι επικυρίαρχοι βάλαν το χεράκι τους.
Speaker B
Μα ποιος καλεί τους επικυριαρχούς κύριε Σαχήνη.οι μεν τραβολογούνται για να πουν ότι θα υποστηρίξουν τα συμφέροντα της μεγάλης πατρίδας της Σοβιετικής Ένωσης, οι άλλοι, από την άλλη μεριά, να υποστηρίξουν τα συνφέροντά της άλλης μεγάλης πατρίδας της Αμερικής, της Αγγλίας, προηγουμένως και ούτω κατ' αξίς.
Μην ξεχνάμε ένα πράγμα, ότι αυτό έχει τις ρίζες του στην ίδια την ήττα της Ελληνικής Επανάστασης.Έχουμε τρεις.περιπτώσεις πολύ ενδιαφέρουσες και συμβολικές.Κοραΐς, να γίνουμε γρεκογάλοι, όχι Έλληνες, γρεκογάλοι.μαυροκορδάτος, να γίνουμε Γρεκοάγκλοι.
Και έρχεται ο δυστυχής ο Καποδίστριας, ο οποίος διώκεται ακόμα και σήμερα γιατί υπερασπίστηκε τον Οικουμενικό Ελληνισμό και τη Δημοκρατία, έρχεται και λέει αλλή μονό μας εάν μας απελευθερώσουν οι Ρώσοι.Θα γίνουμε ρωσογραικοί.Δεν θα ανακτήσουμε ποτέ το πνεύμα της ανεξαρτησίας διότι θα είμαστε ευγνώμονες στους απελευθερωτές και σωτήρες μας.Δηλαδή στην εξωτερική εξάρτηση.Σήμερα δεν ψάχνουμε να δούμε ποιος φταίει από τους εξωτερικούς και δεν έχουμε αγύρι ακόμα το θέμα της απονομής ευθυνών σε αυτούς που λεηλάτησαν τη χώρα στη διάρκεια της μεταπολίτευσης.
Ο Κοντογιώργης συνοψίζει ότι το κεντρικό ζήτημα είναι η πολιτική συναρμογή της κοινωνίας με το συμφέρον της χώρας. Καταγγέλλει την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τη φυγή νέων και την απουσία κύρωσης για τις πολιτικές ευθύνες.
Speaker A
Ερώτηση λοιπόν, γιατί πρέπει να κλείνουμε κύριε Κοντογεώργη μου.
Speaker B
Εδώ είναι το πρόβλημα
Speaker A
Ωραία αυτή η περιπλάνηση 200 ετών, αλλά σήμερα...
Speaker B
Σήμερα.Ποιος ευθύνεται...
Speaker A
Ποιο είναι το κομβικό υπαρξιακό ζήτημα για τη χώρα.
Speaker B
Το υπαρξιακό πρόβλημα είναι πολύ σήμαντο, κύριε Σαχήνη.
Speaker A
Προφανώς.Αλλά αν θα βάζατε πάνω πάνω πρώτο...
Speaker B
Είναι πολιτικό να συναρμοστεί η πολιτική με την κοινωνική βούληση και το κοινωνικό συμφέρον.Δεν υπάρχει άλλη λύση.Δεν γίνεται να λεηλατείται η χώρα καθημερινά, να διαμορφώνονται οι όροι της ανυπαρξίας της.
Έχει μεταβληθεί σήμερα η Αθήνα σε πόλη-κράτος.Άρα όλες οι πολιτικές επικεντρώνεται στην Αθήνα.Δεν υπάρχουν πολιτικές για την ύπεθρο, για την ανάταξη της χώρας.Και όταν νεκρώνει η ύπεθρος, για την οποία δυσοδομούν και όχι μόνο η πολιτική ηγεσία, αλλά το Συμβούλιο Επικρατείας, αυτός ο σκοτεινός θέσμα, καταγίνεται να μεταβάλει τη χώρα σε αριανό τοπίο αυτή τη στιγμή.Και κανείς δεν μιλάει.
Ο ένας τα ρίχνει στον άλλον.Αλλά όλοι μαζί συντονισμένα καταγίνονται στο να φτάσουν τη χώρα στις εσχαρτιές της ανυπαρξίας της.1,5 εκατομμύριο Έλληνες φύγανε στο εξωτερικό στη διάρκεια της κρίσης, από το 2008 ήδη, και όχι από την ώρα που πτωχεύσαμε και με τα μνημόνια και συνεχίζουν ακόμα και κανείς δεν μιλάει.Κανείς δεν δέχθηκε, δεν υπέστη τις ευθύνες τους.Εγώ θα σας θέτω ένα ερώτημα για να δείτε τη σημασία του πολιτικού συστήματος.
Εάν υπήρχε η έννοια της κύρωσης για τις πολιτικές ευθύνες αυτών που μας κυβερνάνε και είχαν πάει μερικοί φυλακοί και όχι φυλακή, να τους πάμε στα βουνά να κάνουν καταναγκαστικά έργα για να είναι και χρήσιμοι.Πείτε μου, οι άλλοι δεν θα φοβόντουσαν, μην υποστούν τις ίδιες συνέπειες.Είναι απλά τα πράγματα.Εάν η κοινωνία δεν μπει στην πολιτική, εάν η πολιτική δεν υπαχθεί στη δικαιοσύνη, σε μια δικαιοστήριο όμως που θα προβλέπει την κύρωση για τους ίδιους, για τις πολιτικές τους ανομίες και πράξεις, Άρα που θα αξιολογούνται καθημερινά και όχι μόνο η πολιτική, η δικαιοσύνη.
Speaker A
Με προλαβαίνετε γιατί θα σας έλεγα κράτος δικαστών.
Speaker B
Ο τελευταίος υπάλληλος.Έχετε πάει ποτέ άγνωστος, γιατί αν σας αναγνωρίσουν θα σας εξυπηρετήσουν ενδεχομένως.Γιατί θα φοβηθούν κιόλας.Μην τους βγάλατε στην δημοσιότητα.Έχετε πάει ποτέ σε δημόσια υπηρεσία να εξυπειρετηθείτε.
Σας γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τας.Μπορείτε να αντιτείνετε κάτι σ' αυτούς.
Speaker A
Μπορείτε να πείτε το ίδιο για τα δημόσια νοσοκομεία?
Speaker B
Βεβαίως, το ίδιο.Θα έχετε την καλή νοσηλεία εάν μπείτε με μέσον.
Ρώτηση τώρα.Η δικαιοσύνη.Μιλάνε για το ποιος διορίζει τη δικαιοστήμη.Κάποιος από αυτούς τους αρεοπαγίτες που ταπεινώνονται καθημερινά στην πολιτική εξουσία, την προσκυνούν, γίνονται και κουμπάροι όπως ο κύριος Ντογιάκος για να ανέβουν στην εξουσία, της δικαιοσύνης.Στη συνέχεια έχουν όλες τις απολαυές.
Διορίζει το γιο του σύμβουλο του υπουργού που προκάλεσε τα τέμπη.Είναι δικηγόρος διαφόρων εταιριών από εκείνες που παίρνουν τα σπίτια του κόσμου.Αυτό συμβαίνει σε μία δικαιοστήρια η οποία θα έπρεπε να ελέγχει την πολιτική.Θέτω το ερώτημα σε δύο αεροπαγίτες, οι οποίοι με πλησίασαν για να μου πουν πόσο ωραία τα λέω.Και λέω, πείτε μου κάτι.
Ένας νόμος ο οποίος ψηφίζεται στη Βουλή με εξαναγκασμό, με πειθαρχία κομματική.Ένας νόμος που ψηφίζεται χωρίς την παρουσία των βουλευτών στη Βουλή, με απαγγελία από τον πρόεδρο της Βουλής.Είναι έγκυρος, όπως ένα συμβόλαιο που γίνεται με όρους εξανανγκασμού.Μου λέει, όχι.Και τότε γιατί το εφαρμόζεται, του λέω.
Μου λέει, δεν ξέρετε τι θα πάθουμε αν δεν το εφαργώσουμε.Λοιπόν, αυτή η περιδεύεις δικαιοσύνη λοιπόν έχει και μια άλλη διάσταση που δεν την αγγίζει καμία πολιτική δύναμη.Το γεγονός ότι για να λύσετε ένα προσωπικό ιδιωτικό πρόβλημα κάποιος σας παραβίασε το σύνορο, κάποιος σας προσέβα λέει ότι θα χρειαστείτε να πάτε στη δικαιοστήριο για 10-15 χρόνια και 20.Αυτό είναι απονομή της δικαιοστείριας.Υπάρχει κύρωση για τον δικαστή ο οποίος παραβιάζει το Σύνταγμα και τους νόμους.
Όχι βέβαια.Αυτό δεν είναι κράτος, κύριε Σαχήνη.Είναι ο θεσμός που οι συμμορίες συνασπίζονται για να αλληλεγατίσουν τη χώρα.Λοιπόν, αυτό είναι το υπαρξιακό πρόβλημα.
Γίνεται η τελική διάκριση ανάμεσα στους αντισυστημικούς και στους αντισυμβατικούς. Ο ομιλητής καταλήγει ότι το υπάρχον σύστημα δεν διορθώνεται, αλλά μόνο αλλάζει.
Speaker B
Γι' αυτό και βλέπουμε ότι η αποτίμηση στις απογραφές δεν γίνεται με βάση του πώς είναι Έλληνες και πώς είναι ξένοι και ούτω καθεξής.
Μας λένε ότι λείπουν εργατικά χέρια.Μα τα διώξαμε.Δεν πρέπει κάποιος να πληρώσει για αυτό και μας λένε ότι πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα με την αλλαγή λαού.Το γεγονός ότι διδάσκονται τα παιδιά στο σχολείο μια ιδεολογία η οποία είναι ξένη προς τις ελληνικές κληρονομίες που διδάξουν την πρόοδο για να τους κάνουν και αυτούς αντιδραστικούς σαν τον εαυτό τους.Αυτό δεν είναι ένα γεγονός το οποίο καταλογίζεται και χρεώνεται σε όλη την πολιτική τάξη της χώρας.
Αυτή που θέλει να μας πει ότι είναι εντός ή εκτός του συνταγματικού τόξου.Όλη αυτή η συμμορία των πολιτικών και των συγκατανευσιφάγων γύρω από αυτήν, οι οποίοι στηρίζουν το καθεστώς και εγκαλούν την κοινωνία ότι διαπράτηκε συντηρητική στροφή επειδή ψάχνει να βρει τρόπο να αντιδράσει σ' αυτό που της συμβαίνει.Αυτό είναι το πρόβλημα.Η ρήξη, λοιπόν, πρέπει να γίνει με τους εαυτούς μας, για τους Έλληνες, γιατί δεν είναι μόνο πρόβλημα μετάβασης στο μέλλον, όπως για τις άλλες κοινωνίες, είναι πρόβλημά ύπαρξης.Διότι δεν θα υπάρχουμε όταν θα έρθει η στιγμή στις επόμενες δεκαετίες να συναντηθούμε με την επόμενη περίοδο φάση της ανθρωπότητας, που θα πάνε οι άλλες χώρες.
Speaker A
Πάντως, από ό,τι καταλαβαίνω, εσείς βάζετε χ, σε όλο το υπάρχον κομματικό σύστημα, χει.Ακόμη και σε αυτούς που εμφανίζονται αντισυστημικοί.
Speaker B
Μα δεν υπάρχουν αντισυστημικοί, υπάρχουν αντισυμβατικοί.Όταν είναι κανείς αντισυνηστημικός είναι εναντίον του πολιτικού συστήματος που κρατεί.Εδώ έχουμε ένα πολιτικό σύστημα μοναδικό και την αυταρχική αποδρομή του την αυταρχική εκφορά του που είτε είναι εμφανής δικτατορία είτε είναι αφανής που είναι χειραγωγητική μέσω των μέσων ενημέρωσης κλπ.
Έχουμε άλλο πολιτικό σύστημα?Προτείνει κανείς άλλο πολιτικό σύστημα?Όχι.Άρα δεν υπάρχει κανείσαι αντισυστημικός.Είναι αντισυμβατικοί.
Δηλαδή, εκφέρουν πολιτικό λόγο δημαγωγικό πολλές φορές ή μη δημαγωνικό αλλά μέσα στο πολιτικό σύστημα.να εξοραίσουν ή να μεταβάλουν ορισμένες πτυχές, αλλά χωρίς να έχουν επίγνωση ότι δεν διορθώνεται.Αν δύο αιώνες αυτό το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα δεν διορτώθηκε, δεν είναι ανατάξιμο, άρα μόνο η αλλαγή του, η μεταβολή του μπορεί να φέρει αποτέλεσμα.
Ο παρουσιαστής ευχαριστεί τον καλεσμένο και το κοινό για τη συζήτηση. Η εκπομπή κλείνει με ένα σύντομο σχόλιο για τη νεολαία και την καταστολή.
Speaker A
Θέλω να σας ευχαριστήσω για την παρουσία στις Απόψεις Αντιθέσεις, κύριε Κοντογιούρη, να ευχαριστήσω και τους δεκάδες τηλεθεατές.Είναι πάρα πολλά τα μηνύματα, σας τα δώσω να τα πάρετε μαζί σας, γιατί αξίζουν προβληματισμού.
Θέλω να ευχαριστήσω και εσάς.
Speaker B
Με κάνει να ήμουν χρήσιμος, θα έλεγα, μόνο.
Speaker A
Αυτό το κρίνουν αυτοί που μας παρακολούθησαν.Εγώ, παρόλα αυτά, κύριο Κοντογιούρη, θα κλείσω με ένα μικρό βιντεάκι από τη γαλλική πρωτεύουσα των Άλπαιων, την Κρενόμπι.Για μένα είναι συγκλονιστικό όταν ένας νέος άνθρωπος κάθεται ατάραχος μπροστά στις δυνάμεις καταστολής και παρασύρνει και νέα παιδιά με ωραίο τρόπο στην ουσία να οδηγήσουν προς τα πίσω.
Το σκύρτημα είναι πάντα στα νιάτα και αυτό δεν πρέπει να χαθεί.Θέλω να ευχαριστήσω και εσάς φίλες και φίλοι.Καλό βράδυ.
Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE